'Zeynep artık aşağı in lütfen!' Duyduğum sesle elimi kalbime görürdüm çok hızlı atıyordu.
Ellerim titriyordu.
Soluksuzca inip kalkan göğsüm. Şaşırmama neden oluyordu etrafıma hızla baktım.
Noluyordu bu bu beyaz elbise de nerden
Çıkmıştı?
Peki aşağıdaki ağıt sesleri?
Daha fazla dayanamayıp kapıyı açtım. Sesler daha iyi duyuluyordu kadınlar ağıt yakıyordu peki niye?
Merdivenlerin başına geldiğimde aşağıda benim gibi bir sürü kadın erkek beyazlar içerisinde ayaktaydı bana arkaları dönüktü. Neye baktıklarını görmüyordum. Merakla aşağı indim. Bir adım atmışken ayağımda çok büyük bir acı hissetti Baktığımda ayağımın altındaki cam parçalarıyla kaslarım çatıldı..
Diğer basamaklara baktığımda basamaklara baktığımda hepsinde cam parçaları vardı.
İnmekten vazgeçmiştim ki içlerinden birinin 'Asafım bırakma bizi' dediğini duydum.
Gözümde akan yaşla elim yüzüme gitti.
Bu sefer parmağıma bulaşan yaşa baktım
Neler oluyordu Allah aşkına?
Peki benim neden sesim çıkmıyordu?
Kalbim daha hızlı atmaya başladı nefes almakta zorluk çekiyordum. cam parçalarını düşünmeksizin hızla aşağı indim her adımımda daha büyük bir acı sardı vücudumu.
Sonunda kalabalığa karışabildim. Ama hiç birşey görünmüyordu. Herkesi iterek en öne geldim. Biri yerde uzanıyordu üstü örtülüydü. Evdeki herkes başına toplanmış ağlıyordu.
Yanaklarımdaki yaslar artmıştı
İçeriye bir rüzgar geçip esti o anda üstü örtülü kişinin üstünde ki örtü hafif açıldı. Gördüklerimle kalbimin içindeki ağrı daha da arttı. Sesimin yettiği kadar çığlık attım.
Beni bırakmıştı....
Pes etmişti...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
İMERA FERAM ☑
Fiksi Remaja▪︎TAMAMLANDI▪︎ Mutluluk neydi? Yani gerçek mutluluk? Baba sevgisi, aile sıcaklığı? Peki size bir soru. Size hiç kendi hayatınız için söz hakkı verildi mi? İşte bana verilmedi. Benim kaderimi onlar çizdi ve beni bir avuç sevgiyle uğurladılar yaşadığı...
