İMERA FERAM ☑

23.İNAT

Zehra

Yavaşca gözlerimi açtım. Nerede olduğumu anlayınca etrafıma bakmaya başladım ama Her yer karanlıktı en son çare bağırmaktı. Boğazım acırcasına "KIMSE YOK MU? YALVARIRIM YARDIM EDIN!" Ama ne çare ne duyan vardı ne de bakan.

Korkuyla imkansız olsada etrafıma bakmaya çalıştım.

Nefesim daralmaya başlıyordu. Karanlıktan korkardım. Yavaş yavaş gözlerimin kapandığını hissetmeye başladım.

Sessizce "nolur yardım edin. Yalvarırım." Demeye çalışsamda sesimi ben bile duyamıyordum .

Bilincim tekrar giderken son duyduğum ses kapının açılma sesiydi.

Yazardan
Aradan uzun bir süre geçmesine rağmen adam hiç bir şekilde oturduğu yerden ayrılmamıştı.

Karşısındaki kadının o olmadığını biliyordu ama yinede onu anımsatması yetiyordu ona.

Yavaş yavaş Zehra'nın kendisine geldiğini fark edince gülümsedi.

Zehra zorlukla gözlerini açıp derin nefes aldı. Karşısında oturan Mirza Beyi görünce korkuyla yutkundu. Çaresizlikle "ne istiyorsun benden? Yalvarırım bırak beni." Dedi ağlayarak.

Mirza, Zehra'nın ağladığını fark edince hızla yerinden kalkıp yanına gidip diz çöktü. Zehra'nın akan gözyaşını silmek istesede Zehra hızla kafasını çekmişti. bunu umursamadan "şhh, ağlamak yok. Ağlamak yok. Hem ben daha bişey yapmadım ki sana sen böyle hemen ağlarsan biz nasıl eğlenicez? Hı Melda söyle nasıl eğlenicez?" Zehra kaşlarını çatıp sinirle bağırarak "ben Melda değilim! Ama sen şizofrenin tekisin!" dedi.

Mirza sinirle ayağa kalkıp tüm gücüyle Zehra'ya tokat attı. Tokatın etkisiyle yüzü yana dönerken hissettiği acıyla yutkundu.

Mirza, sinirle "sus! Nasıl onun adını söylersin sen!" dedi. Zehra, kaşlarını çattı gerçekten bu adam şizofrendi az önce o ona melda demişti sımdide kızıyordu. Zehra korkuyla etrafina baktı. Bu adamdan korkuyordu.

Titreyerek "benden ne istiyosun?" dedi.
Sanki az önce sinirlenen o değilmiş gibi gülümseyerek ellerini ceplerine soktu omuz silkip "bişey istemiyorum. Sadece biraz eğlenicez." deyip zehra'nın başını oksadı. Zehra kafasını
geri çekmek isteyince saçından tutup onu kendine çekti. Ciddiyetle Zehra'nın yüzüne yaklaşıp "ve eğer sende bu küçük oyunumuzda eğlenmezsen canın çok yanar." deyip Zehra'nın saçını bıraktı.

Hafifce gülümseyip arkasına dönüp odadan çıktı.

Zehra kaşlarını çatıp mirza'nın arkasından baktı. O çıkınca etrafına baktı bir umut ama gördükleri kanını donduracak cinstendi. Her yerde fotoğraflar vardı ve hepsinde sadece o kadın vardı ama bunlar güzel pozlar değildi. Hepsinde kadına şiddet uygulayıp fotoğraflarını çekmişti kimisinde saçlarını kazarken kimisinde kemerle yada başka aletlerle vururken fotoğrafları vardı adam hepsini sanki iyiymiş gibi çekmişti.

Zehra korkuyla yutkundu onada aynısını yapıcaktı.
Korkuyla içinden "nerdesin Ahmet yalvarırım kurtar beni." diyerek geçirdi. Neden o gün hemen itiraz etmemişti? neden hemen susmuştu? iğrenç dgururu yüzünden ondan uzaklaşmaya çalışmıştı. Sırf o anlaşmaya uyduğu için onu tanımadan yargılamıştı. Pişmanlıkla etrafına baktı.

Sinirle çığlık atarak "YALVARIRIM BIRAK BENI. BIRAK BENI PISLIK HERIF." Dedi boğazı acıyınca susmayı denedi.
Zeynep

Asafla 2 gündür doğru dürüst konuşmuyorduk işleri yüzünden eve geç gelip erken gidiyordu. Bugün bebişlerimle bir karar verdik babalarını bekliycektik.