kesit

13.9K 248 0
                                        

Instagramdan hesabımızı takip etmek isteyenler dm yoluyla wattyden geldiğini bildirirse sevinirim ona gore kabul ediyorum.
zeyn,epgvn08


Yorganın açılmasıyla hafif bir esinti geldi. Zeynep yanıma uzanıp önce bana baktı sonra o da benim gibi tavana bakmaya başladı.

Konuşmak istiyordu ama çekiniyordu bunun farkındaydım.

Derin nefes alıp sıkıntıyla verdim. "Ağrın var mı?" Gözlerimi hafif kapatıp biraz durdum "yok." deyip gözlerimi açıp zeynep'e baktım. gözleri dolmuştu. Kaşlarımı  çatıp onu kendime çektim.

Başını omzuma  koydu. Tişörtümün hafif ıslandığını hissettim.

Zeynep yutkup "s_sen orda öylece ya_yatarken benim canım çok yandı. İl_ilk kez çok korktum. En son bir keresinde babamın tespihini yanlışlıkla koparmıştım  korkuyla odama kaçmıştım.

Tüm gün yorganımın altında korkudan ağlamıştım. Sonunda Babam öğrenince bana kızmak  için odama geldiğinde  böyle korktuğumu  hissettim. Her o g-günü hatırladığımda en çok korktuğum gün o gündür derdim
Am-ama seni öyle görünce nefes alamadığımı hissettim..." dedi hıçkırıklarının arasından

Sızlayan göğsümle yüzümü buruşturdum.

Zeynep'in başını öptüm. Ona herşeyin geçtiğini  söylemek istiyorudum ama korkuyorum bu söyliyeceğim lafın havada asılı kalmasından. Hiç geçmeyeceğini biliyorum. O her gözünü kapatışında o günleri hatırlayacak  ve benim elimden hiç bir şey gelmiycek. Bu durum Canımı yakıyor.

Bu küçük kadın daha dün nefret ettiğim kadınken şimdi endişelendiğim kadın olmuştu.

İlk zamanlar nasılda  kötü davranmak istemiştim başkası var diye.

Aklımdaki düşüncelerle boğuşurken gözlerimi sıkıca yumdum.

Göğsüme çarpan düzenli ve sıcak nefesle kafamı eğip Zeynep'e baktığımda çoktan uyuduğunu fark ettim.

Kısa bir kesit...
Yeni bölüm 2/3 güne gelir.

Oy veren ve yorum yapan herkese teşekkürler.

Seviliyorsunuz

İMERA FERAM ☑Bağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin