Uzun bir çalıştan sonra açılan telefonla Zeynep, ağlayarak "A-abi ev_eve gel." deyip tekrar çığlık attı. Ahmet, korkuyla "Zeynep noldu?"desede Zeynep elindeki telefonu bırakıp tekrar karnını kollarıyla sardı.
Gözlerini kapatıp derin nefes alırken hissettiği ıslaklıkla hızla gözlerini açtı.
Gördüğü şeyle ve giren daha büyük bir sancıyla yeni bir çığlık attı.
Egemen, ağlayarak annesinin saçlarını okşarken onun çığlığıyla korkuyla geri gitti.
"an ne?" desede Zeynep'in ses vermediğini görünce korkuyla Zeynep'i sarstı "an ne uyuma." desede nafileydi Zeynep bayılmıştı
Ahmet, eve geldiğinde Zeynep'in bahçede yerde baygın. Bir şekilde olduğunu görünce hızla yanına koştu.
Arkasından gelen Zehra'da yengesini öylece görünce Ahmet'in peşinden koştu.
Ahmet, Zeynep'i kucağına aldıktan sonra onlara öylece bakan Zehrayı fark edince bağırarak "egemeni al ve evde bekle!" deyip hızla arabaya doğru gitti.
Ağlayan ve "anne" diye bağıran Egemeni kucağına alıp göz yaşlarını sildi. Ağlamamaya çalışarak "anne iyi sadece uyuyor." deyip egemenın alnından öptü. Küçük çocuk "ama an ne ağladı." dedi.
Zehra, oflayıp "yok o çok yorulduğu için ağladı." deyip egemenle içeri girdi.
Ahmet, hastaneye geldiğinde hızla sedye getirdiklerinde Zeynep'i arabadan çıkarıp sedyeye yatırdı.
Kız kardesinin anlından öpüp görevlilerin onu götürmesine izin verdi.
Yanlarına gelen doktor Zeynep'e baktıktan sonra" erken doğum hemen dağumhaneyi hazırlayın. " deyip Zeynepi başka bir yere götürdüler.
Doktorun dedikleriyle olduğu yerde kalan Ahmet fısıltıyla" daha 2 ay vardı. " dedi.
Oy ve yorumlarınızı bekliyorum...
Diğer bölümde ne olucak?
Seviliyorsunuz
ŞİMDİ OKUDUĞUN
İMERA FERAM ☑
Teen Fiction▪︎TAMAMLANDI▪︎ Mutluluk neydi? Yani gerçek mutluluk? Baba sevgisi, aile sıcaklığı? Peki size bir soru. Size hiç kendi hayatınız için söz hakkı verildi mi? İşte bana verilmedi. Benim kaderimi onlar çizdi ve beni bir avuç sevgiyle uğurladılar yaşadığı...
