Hızla kapıdan içeri girdim Asaf'ta arkamdan geldi. Bu olanlar aşırı zoruma gitmişti.
Sabrımın son demlerini hissediyordum.
Ortasında öylece durduğum holde onu beklerken Asaf benim aksime olanları hiç umursamadan banyoya girdi. 5 dakika sonunda pijamalarıyla banyodan çıktı.
Hiç bana bakmadan yatağa girip arkasını dönüp uyudu. Sinirle "Asaf" dedim yine sesini çıkarmadı. Yutkundum " üstüme kuma mı getiriceksin?" Diye sordum. Yine ses yoktu bu evet mi demekti? gözlerim dolmaya başlamıştı. Yutkundum.
Adrenalinin kanımda fokurdadığını hissedebiliyordum. Sol gözümden akan yaş hızla dudaklarımda son buldu.
Etrafıma sinirle bakarken köşede duran vazo dikkatimi çekti
Hızla vazoyu alıp duvara vurdum.
Hiç birşey düşünemiyordum
Asaf, hızla yataktan kalkıp karşıma geçti deli gibi titriyordum. Yutkundum gözlerimden yaşlar hıp hızlı geliyordu. Asaf korku ve sinirle "zeynep kendine gel" diye bağırdı.
Hiç bir şeyi umursayamıyordum kalbim deli gibi atıyordu korkuyla " ben ben bu_bunu kaldı_kaldıramam an_anlıyor musun? Kaldıramam. Her şeye tamam derim ama ama b_bu olmaz bu olmaz" deyip saçlarımı yolmaya başladım sinir krizi geçiriyordum.
Asaf ne kadar ellerimi saçlarımdan çeksede onu itip hiç düsünmeden "BOŞANALIM" dedim...
Oy veren ve yorum yapan herkese teşekkür ederim..
Sevildiğinizi unutmayın
Instagram hesabımız; zeyn.ep.gvn08
Biomda linki duruyor..
ŞİMDİ OKUDUĞUN
İMERA FERAM ☑
Roman pour Adolescents▪︎TAMAMLANDI▪︎ Mutluluk neydi? Yani gerçek mutluluk? Baba sevgisi, aile sıcaklığı? Peki size bir soru. Size hiç kendi hayatınız için söz hakkı verildi mi? İşte bana verilmedi. Benim kaderimi onlar çizdi ve beni bir avuç sevgiyle uğurladılar yaşadığı...
