'Asaf yakalasana şu topu!' Deyip hızla topu attı.
'hayıl baba baya ayt!'
'Az dur oğlum.' Asaf, topu daha fazla yukarı kaldırdı.
Zeynep, Sinirle kaşlarını çatıp 'ya Asaf atsana oğluma!' Dedi.
Asaf, bıkkınlıkla karısına baktı. 'güzelim eğer topu size atarsam oyun biter.' Dedi. Topu elinde oynatarak.
Zeynep, kaşlarını iyice çatıp, Omuz silkti 'ya birşey olmaz at sen!'
Asaf, yenilmişlıkle 'tamam' deyip topu Egemen'e yavaşça attı.
Egemen, heyecanla topu tuttup kocaman gülümsedi. Elindeki topu havaya kaldırıp "baya bak" deyip Asaf'ın olduğu tarafa baktı ama babası yoktu.
Zeynep'te Asaf'ın olmadığını görünce hızla etrafına baktı. Etrafını saran ağaçlarla başı döndü. Etrafında bir tur attı.
Etrafında hiç kimsenin olmadığını görünce bu sefer Egemen'e baktı.
Onun da kaybolduğunu görünce gözleri doldu.
Bacağında hissettiği soğuklukla başını hızla indirdi.
Yerde ve bacaklarında gördüğü kanla gözleri kocaman açıldı.
Hızla karnını tutup kafasını olumsuz anlamda salladı "hayır! Hayır! Daha kokunu bile almamışken daha seni hissetmemişken beni bırakamazsın!" Dedi korkuyla.
Kulaklarında çınlayan bebek ağlamasıyla çığlık attı karnını daha fazla kavrayarak "Hayır!" Diye bağırdı
Güçsüzce yere çöktü başını semaya kaldırıp dallara konan kuşları yerinden kaldıracak kadar acı bir çığlık daha attı.
Gözyaşları yanaklarından usulca akıyordu. Karşısına baktı. Güçsüz bir ışık vardı. Daha sonra zayıf sesler işitti.
dı dıt dıt.'hasta çok kan kaybetti bebeği kaybediyoruz' Zeynep hızla başını sağa sola salladı içinden 'hayır bebeğimi kaybedemem' diyerek daha hızlı karnını kucakladı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
İMERA FERAM ☑
Teen Fiction▪︎TAMAMLANDI▪︎ Mutluluk neydi? Yani gerçek mutluluk? Baba sevgisi, aile sıcaklığı? Peki size bir soru. Size hiç kendi hayatınız için söz hakkı verildi mi? İşte bana verilmedi. Benim kaderimi onlar çizdi ve beni bir avuç sevgiyle uğurladılar yaşadığı...
