Adopted by larry

Hoofdstuk 19

(Pov Maya)

Ik word wakker van een zere keel en een zere neus, ik hoest het maakt een vreselijk geluid. Louis en Harry kijken op. Ze zitten aan tafel. 'Gaat het' vraagt Harry. 'Ja' zeg ik schor. Sofie komt binnen gelopen. 'De sonde mag er uit' zegt ze. 'Moet ik weer op m'n zij liggen?' Vraag ik. Sofie schud haar hoofd. Ze haalt de pleisters weg. Harry pakt m'n hand. Ze trekt hem er uit. Wel rustig. Toch geeft het een vreselijk gevoel. En tranen rollen over m'n wangen als hij er uit is. Harry tilt me op en wrijft rustig over m'n rug. Hij gaat aan tafel zitten. 'Wil je wat eten Maya? Yoghurt ofzo?' Vraagt Sofie. Ik knik. Ze zet een bakje voor m'n neus. 'Niet meer dan 3 happen anders spuug je alles zo weer uit' zegt ze. Ik lepel 3 happen uit het bakje. Het is nauwelijks te zien. 'Zo... Was dit m'n ontbijt?' Vraag ik verbaast. 'Laten we zeggen dat voor 10 uur het bakje leeg moet in kleine beetjes' zegt Sofie. Ik knik. 'Hoe laat is het nu, ik kijk op Harry's horloge. Half 9 oh! Dat lukt wel!' Zeg ik lachend. Louis kijkt me grijnzend aan. 'Mag ik naar het speelkamertje?' Vraag ik. De jongens kijken me vreemd aan. 'Ik zag dat toen ik gister aan het lopen was' zeg ik er achteraan. 'Hier neem nog een hap' zegt Harry gauw. Ik neem nog een hap uit het bakje. 'Ben je er om 9 uur weer om even wat te eten?' Vraagt Louis. Ik knik. Met de infuuspaal in m'n hand loop ik naar het speelkamertje. Ik zie al wel wat kinderen. 1 meisje zit alleen ik loop naar haar toe en ga naast haar zitten. Ze kijkt me vol ongeloof aan. 'Ben jij Maya?' Fluistert ze in m'n oor. Ik knik. 'Ben je de dochter van Louis en Harry?' Fluistert ze ook in m'n oor. Ik kijk haar met angst aan. 'Niet bang zijn ik ben fan!' Zegt ze blij. Ik glimlach. 'Kom gaan we met de barbies spelen' zegt ze glimlachend. Ik knik. 'Waarom ben jij hier?' Vraag ik verlegen aan haar. 'Uumm... Ik heb een hart ziekte en heb vorige week een hartstilstand gehad' zegt ze. 'Woow heftig' zeg ik. Ze kinkt. 'Hoe heet je?' Vraag ik. 'Emma' antwoord ze. Ik knik. 'En jij waarom ben jij hier?' Vraagt ze. 'Dat weten ze nog niet ik kan nauwelijks m'n eten binnen houden en daarom heb ik s'nachts sondevoeding en krijg ik overdag ook nog vocht' zeg ik. 'Hoe oud ben je?' Vraagt ze. 'Ik ben 8' zeg ik. 'Jij?' Vraag ik. 'Ik ben 9' zegt ze. Ik zie hoe Emma's ogen groot worden. Ik kijk achterom. En zie Louis staan. Ik lach. 'Kom' zeg ik. Ik pak haar hand. En loop naar hem toe. 'Papa, dit is Emma' zeg ik tegen Louis. Emma staat hem aan te staren. Louis kijkt haar glimlachend aan. Ik pak haar hand en loop naar m'n kamertje. Waar Harry ook zit. 'Ah!' Ze slaakt een klein gilletje. Ze verstopt zich achter het plastic voor de ruit. 'Kom op, hij bijt niet!' Zeg ik lachend. Ze schiet in de lach. Maar staat niet op. Harry kijkt om het hoekje. Hij kijkt ons grijnzend aan. Ik trek Emma omhoog. 'Pap dit is Emma' zeg ik tegen hem. 'Hey Emma!' Zegt hij lachend. 'Kom gaan we een spelletje doen' zeg ik en sleur Emma m'n kamer binnen. Ik loop naar de kast met spelletjes. 'Ken je rummikub?' Vraag ik aan Emma. 'Ja maar, ik kan dat niet zo goed. Harry staat op van het bed. 'Dan doen papa en ik ook mee en dan doen we 2 tegen 2' zegt Harry. Ik knik. 'Vind je dat goed?' Vraag ik aan Emma. Ik loop naar Louis met het spel in m'n handen. Hij trekt me op zijn schoot. Ik neem nog een paar happen van het bakje yoghurt. Emma staat nog steeds bij de kast. Harry loopt naar haar toe en pakt haar hand. 'Wil je bij mij zitten' vraagt hij. 'Ja maar niet met je hand bij m'n hart komen want daar zit een kastje' ze trekt haar shirt omhoog ze laat een grootte pleister zien op de plek van haar hart. 'Ik zal daar niet aankomen' zegt Harry. Emma knikt en gaat op Harry's schoot zitten.

We zijn al aardig op weg met het spel als ik begin te gapen. 'Moe?' Vraagt Louis. Ik schud m'n hoofd. Vlak daarna begint Emma ook te gapen. We schieten in de lach. 'Je steekt me aan!' Zegt ze lachend. 'He mam!' Roept Emma. Ik kijk om er staat een vrouw in de deuropening. Ze komt binnen en geeft Louis en Harry een hand. 'Ik ben Laura de moeder van Emma' zegt ze. Ze geeft mij ook een hand. 'Ik ben Maya' zeg ik. Ze knikt. 'Kom je zo Emma? Je kan zo eten' zegt ze. 'Ja ik kom zo' roept ze haar na. 'Mag ik dan ook eten? Vraag ik hoopvol. 'We kijken wel even' zegt Louis. Ik knik. Emma laat zich van Harry's schoot zakken. 'Moet ik even met je mee lopen? Naar je kamer?' Vraagt Harry. Emma knikt. Louis en ik ruimen het spel op. 'Papa?' Vraag ik. 'Ja liefje?' Vraagt Louis. 'Wat is er' hij zet het spel terug in de kast, en loopt naar me toe. Hij tilt me op en zet me op het bed. Hij kijkt me aan. Ik zie Harry binnen lopen. 'Is er wat?' Vraagt hij ongerust. Hij loopt naar ons toe. Hij gaat op het bed zitten met z'n rug tegen het voeteneind Louis gaat op een stoel naast het bed zitten. 'Ga ik Ummmm...' Zeg ik stotterend. 'Ga je?' Vraagt hij. 'Ga ik dood?' Vraag ik met tranen in m'n ogen. Harry en Louis kijken me geschrokken aan. Harry trekt me op z'n schoot. 'Nee nee nee nee nee! Je gaat niet dood!' Roept hij. Ik begin te snikken. Harry drukt me tegen zich aan. Hij staat op en wiegt me heen en weer ik leg m'n hoofd op z'n schouder. 'He Maya!' Hoor ik Sofie blij roepen. Ze kijkt me aan. 'Lieve schat, je gaat niet dood' zegt ze rustig. Harry zet me op het bed. Sofie neemt m'n hoofd tussen haar handen. 'Heb je gehoord wat ik net zei?' Vraagt ze. Ik knik. 'Geloof je ook wat ik net zei?' Vraagt ze. Ik knik. 'Dankjewel' zeg ik en geef haar een knuffel. 'Oh meisje! Daar hoef je me niet voor te bedank!' Zeg ze. 'Jawel' zeg ik. 'Mag ik wat eten?' Vraag ik. Sofie kijkt op de klok. 'Ja dat mag' zegt ze. 'Jeej!' Zeg ik blij. 'Heb je honger?' Ik knik. Ik loop met haar naar de kar met eten op de gang voor als mensen op hun kamer willen eten. Ik krijg een klein schaaltje met aardappel puree. Harry en Louis zaten op m'n kamer. Ik liep trots met het schaaltje naar ze toe. Ik zet het schaaltje op tafel. Louis kijkt me glimlachend aan. Hij zet me op zijn schoot. Ik eet het bakje leeg. Ik sta op van z'n schoot en loop naar de deur waar ik bijna tegen Sofie opbots. 'Mag ik naar Emma?' Vraag ik aan haar. Ze schud haar hoofd. 'Ze slaapt, ga jij zo ook doen' zegt ze. 'Maar ik ben helemaal niet moe!' Roep ik. 'Je hoeft niet te slapen maar wel even op bed liggen' zegt ze. Ik knik. Ik loop naar papa's. 'Blijven jullie hier?' Ze knikken beiden zijn ze een tijdschrift aan het lezen. Ik ga in bed liggen en zie hoe papa's naar me kijken. Ik voel m'n ogen zwaar worden.

(Pov Louis)

Maya ligt op bed met haar ogen dicht. Ik loop naar haar toe ga op een krukje zitten leg m'n handen op het bed leg m'n hoofd op m'n handen en kijk naar haar. Ik voel een hand op m'n schouder. Ik kijk naar Harry. 'Kom' zegt zacht. Ik sta op, hij slaat z'n arm om me heen. Ik open de deur en sluit die achter ons. 'Wat is er?' Vraag ik. 'De jongens komen zo even en nemen wat spullen mee, ook voor ons, maar wat wil jij hier graag hebben?' Vraagt hij. 'Een joggingbroek paar t-shirts en paar truien' zeg ik. Hij knikt en verstuurd een smsje. Ik zie hoe Maya beweegt in haar slaap. Ik zie Sofie bij een kamerdeur staan en loop er naar toe. Ik wacht tot ze klaar is. 'Sofie?'vraag ik. 'He, alles goed met Maya?' Vraagt ze. Ik knik. 'Wanneer heb je de uitslagen van de onderzoeken?' Ze houd een map omhoog 'die heb ik hier' zegt ze. 'Ik kom zo en dan bespreken we het even' zegt ze. Ik knik. Ik loop weer terug Maya's kamer in. Ze slaapt nog. Ik leg m'n hand op haar rug maak haar wakker.

(Pov Maya)

'Nee' kreun ik als ik word wakker gemaakt. 'Liefje kom, op staan' hoor ik Louis zeggen. Ik heb m'n ogen nog niet open gehad. 'Maya huppekee! Wakker worden!' Hij slaat op m'n billen. 'Papa!' Ik open m'n ogen. Ik ga rechtop zitten. Ik zie dat Sofie komt binnen lopen. Harry en Louis zitten al aan tafel ik zit nog steeds op bed. Harry staat op en loopt naar me toe. En plukt me van bed. Ik leun met m'n rug tegen zijn buik hij heeft me vast onder m'n knieholte, ik hang er een beetje. Hij gaat zitten. 'Maya, we hebben iets gevonden maar daarmee komen we nauwelijks verder, je hart gaat af en toe wat te snel, maar verder, niks aan de hand met je nieren, geen allergie voor glucose, en in je buik kunnen we ook niks vinden' Zegt ze. De jongens zuchten verslagen. 'Morgen dan doen we een MRI scan dat moet onder narcose' zegt ze. 'Dus dan moet ik slapen?' Vraag ik. Sofie knikt. 'De scan is geplant om 7 uur, dus dan kan de sonde een tijdje langer blijven' zegt Sofie. 'Oke' zeg ik twijfelend. 'Wat heeft het voor zin om een scan te doen?' Vraagt Louis. 'Dan kunnen we iets verder in het lichaam kijken' antwoord Sofie. 'Ze heeft een keer een hersenschudding gehad' zegt Harry zachtjes. 'Kan dat het zijn?' Vraagt hij hoopvol. 'Dat kan maar dat zullen we morgen zien' zegt Sofie. Ik voel me duizelig en slap worden. Alles is wit. Ik hoor niks. Het is net die gang van gister. 'Maya, Maya, Maya?' Ik hoor mijn naam heel zacht. Ik open mijn ogen. Ik zie hoofden boven me hangen. Ik voel een warme hand op m'n wang. Ik pak hem beet, en word rechtop gezet. Ik zit in bed. Ik kijk Harry aan. 'Gaat het?' Vraagt hij. Ik knik. Wat gebeurde er? Vraag ik. 'Je viel flauw' zegt Sofie. Ik kink. 'Papa?' Beiden kijken op. 'Ja?' Vragen ze allebei. 'Ik heb buikpijn' Harry loopt naar me toe. En tilt me op. Ik leg m'n hoofd op zijn schouder. Hij wrijft over m'n rug. Harry gaat zitten. Ik hang wat op zijn schoot. Ik zucht. 'Wat is er liefje?' Vraagt Louis. Ik haal m'n schouders op. Louis haalt me van Harry's schoot af en gaat met mij op bed zitten en drukt de tv aan ik leg m'n hoofd op zijn buik en trek m'n knieën op zo'n pijn, er rollen een paar tranen uit. Louis kijkt op. 'Zo'n pijn?' Vraagt hij ongerust. Ik knik. Harry staat op, en komt even later terug met een kruik en een handdoek. Hij legt de handdoek op m'n buik en doet de kruik er op en slaat de handdoek er weer over. Ik kreun zachtjes van de pijn. Harry legt de deken over ons heen. Sofie komt binnen. Ze kijkt me aan. 'Wil je iets tegen de pijn?' Vraagt ze. Ik knik. Ze spuit iets in m'n infuus. Ik leg m'n hoofd weer op Louis' buik. Ik val in slaap. Ik word wakker van de pijn. Ik wil m'n neus ophalen wat niet gaat de sonde zit er in. Ik zie Harry en Louis op bed liggen met de dekens over zich heen. Ik kijk op de klok en zie dat het 3 uur s'nachts is. Ik begin te huilen en strompel uit bed. Bij de deur aangekomen zie ik dat er een zuster is. Ik trek de klink omlaag en strompel de gang op. 'He' ze loopt naar me toe en pakt m'n hand. Ik kreun en huil van de pijn. Ze neemt me terug m'n kamer in waar ze me op bed tilt en Harry wakker maakt. Verschrikt kijkt hij op. 'Oh, liefje' hij drukt me tegen zich aan en ik begin alleen maar harder te huilen. De zuster is even weg. Met mij in z'n armen loopt Harry over de gang ik ben een beetje gekalmeerd maar het doet nog steeds pijn. Hij wrijft over m'n rug. 'Ssstttt' sust hij. De zuster komt terug. 'ik heb medicijnen' zegt ze. Harry knikt en loopt terug de kamer in. Hij legt mij op bed. Ze maakt alles klaar en maakt hij slangetje vast aan mijn infuus. Harry komt naast me liggen hij slaat z'n arm om me heen.

-----------------------------////////////////////----------------------////////////////////////////////

Okeeee! Beetje raar hoofdstuk... Vind ik zelf dan...