PHOENIX |[ completed ]|

FINAL

Love is burning …
Like a …
PHOENIX…
_____________

၇နွစ္အၾကာ… အမိေျမကို ငါ တစ္ေက်ာ့ျပန္ ေျခခ်ခဲ့တယ္…။ ၇ရက္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလ ကေတာင္ အမ်ားႀကီး ေျပာင္းလဲေစေသးတာ… ။ ၇နွစ္ကေတာ့ ဘာ ေျပာေကာင္းမလဲ… ။

ျပာပံုထဲက နလန္ထခဲ့တဲ့ ပတ္အိမ္ေတာ္ႀကီးဟာ အရင္ထက္ ပိုႀကီးမားျပီး ပိုေတာက္ေျပာင္လာတယ္… ။ ငါ့ခင္ပြန္းရဲ႕ပတ္အင္ပါယာဟာ တစ္နိုင္ငံလံုး ေျမေပၚေျမေအာက္ ခ်ဳပ္ကိုင္နိုင္ခဲ့ျပီ… ။

ေမႊးပ်ံ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ ေရထဲမွာ ငါ့ကိုယ္ခႏၶာကို နစ္ခ်လိုက္တယ္… ။ အဲ့ဒီေရေတြထဲမွာ ဘယ္သူေတြရဲ႕ ေသြးေတြ ေခြ်းေတြ မ်က္ရည္ေတြ ေပါေလာေပၚေနမလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားမိေတာ့ ေရခ်ိဳးကန္ထဲက ငါ ခ်က္ျခင္းခုန္ထြက္မိေလရဲ႕…။ အသစ္ျဖစ္လာတဲ့အိမ္ေတာ္ႀကီးရဲ႕ သခင္မဘဝကို ငါ မနွစ္ျမိဳ႕ေတာ့တာ အမွန္ပဲ… ။

ငါ သူ႕အတြက္ ညေနစာ ခ်က္တယ္… ။ ညေနစာစားေနတဲ့ သူ႕ကို *နင္ေပ်ာ္ေနလား …* လို႕ ငါ မေမးေတာ့ဘူး… ။ သူ႕မ်က္နွာကို တခ်က္ၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ ငါ သိတယ္… ။ သူလည္း မေပ်ာ္ဘူး… ။ မေပ်ာ္တဲ့ အလုပ္ကို သူ ဘာလို႕လုပ္ေနလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ငါ မေမးခ်င္ဘူး… ။ အဲ့အေျဖသူ႕မွာ မရွိဘူး ဆိုတာ ငါသိတယ္… ။  *မင္းအတြက္ပါ* လို႕ သူ မေျဖဘူး… ။ ဘာလို႕ လဲ ဆိုရင္ သူ မလိမ္ညာတတ္လို႕… ။

"Bae…… "

ပန္းကန္ေတြ သိမ္းဆည္းေဆးေက်ာေနတဲ့ တေလ်ာက္ သူ ငါ့ကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ေပြ႕ဖက္ ထားတယ္… ။ ငါ့ကို ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြ႕ေတာ့မယ့္ ပံုစံနဲ႕… ။

ငါ အလိုက္သင့္ေနေပးလိုက္တယ္… ။ငါ ေပ်ာ္ေနခဲ့တုန္းမွာ သူ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အထီးက်န္လိုက္မလဲ လို႕ ျပန္ေတြးမိေတာ့ ငါ့ရင္ထဲမွာ မြန္းက်ပ္လာတယ္… ။

"Bae…… "

သူ ငါ့ပခံုးေပၚမွာ မ်က္နွာအပ္လိုက္တယ္…။ အသက္၃၉ႏွစ္အရြယ္ ေယာက်္ားႀကီးတေယာက္ ျဖစ္တဲ့သူဟာ အရင္ကထက္ပိုျပီး သန္မာလာသလိုပဲ… ။ ငါ ေဆးေက်ာ သိမ္းဆည္းျပီးတဲ့အခါ  ငါ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ရပ္ေနေပးလိုက္တယ္… ။ သူ သေဘာရွိ ေပြ႕ဖက္ထားနိုင္ဖို႕… ။ သူက ငါ့လက္ကို ဆြဲကိုင္လိုက္တယ္… ။  ေလွကားထစ္ေတြကို ေက်ာ္… ေလ်ာက္လမ္းေတြကို နင္းျဖတ္ျပီးေတာ့ ငါ့ကို တစ္ေနရာဆီ ေခၚသြားတယ္… ။