PHOENIX |[ completed ]|

thirteen

   Love is burning …
Like a …
PHOENIX…
_____________

"လူႀကီးမင္း………အဆင္ေျပရဲ႕လား……… "

ငါ့ကို ေခၚလိုက္တဲ့ အေရာင္းစာေရးရဲ႕အသံေၾကာင့္ ငါ သတိဝင္လာတယ္……။

"လက္မွတ္ျဖတ္ေတာ့မွာပါလား…… "

"ဟုတ္ကဲ့…… ျဖတ္မွာပါ……"

ငါ့လက္ထဲက ေဘာပင္က စာရြက္က္ို ထိလုဆဲဆဲ……။

*ေမေမ………*   *ေမေမေရ……… *

ကေလးေတြရဲ႕စကားလံုးေလးေတြကို ငါၾကားေယာင္မိတယ္… ။

*ေကာင္ငယ္ေလး…… မင္း နွလံုးသားက ေလာက္ျမိဳက္ေနတယ္…*

*Paro, Bhutan* ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းေလးကို ငါ ၾကည့္လိုက္မိျပန္တယ္… ။ ဘူတန္အဘိုးအိုေျပာတဲ့အတိုင္း ငါသာ ငါ့ကိုယ္ငါ ထပ္သိဖို႕ လိုေသးတယ္ ဆိုရင္…… ငါက ဘာလဲ……။

ငါက ဘာလဲ…… ။

အဲ့ဒီတေန႕…… အဲ့ဒီေန႕ေန႕လည္က ငါ အေတြးေတာထဲမွာ နစ္ေျမာေနခဲ့တယ္… ။ ငါ့အနားမွာ ေဆာ့ကစားေနတဲ့ အမႊာနွစ္ေယာက္ ဘယ္ကို ေရာက္သြားလဲ ဆိုတာ ငါ မသိေတာ့တဲ့အထိ… ။

"ထယ္ယန္း!! ဆဲဂ်ီ!!!! "

ငါ တအိမ္လံုး တျခံဝင္းလံုးကို ပတ္ျပီးရွာတယ္ ။ အိမ္အကူအေဒၚႀကီးေတြနဲ႕ အိမ္ေတာ္ထိန္းဦးေလးႀကီး ကူရွာေပးေပမယ့္ မေတြ႕ရ… ။ ဆင္ဝင္ေအာက္ ေလွကားထစ္ေတြမွာ ငါ ထိုင္ခ်လိုက္မိတယ္… ။

" ဘာျဖစ္ေနတာလဲ! "

ၾသရွရွအသံက ျပာယာခတ္ေနတဲ့ ငါ့ကို ရပ္တန္႕သြားေစတယ္… ။ သူ က ငါ့ကို မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ျပီး ၾကည့္ေနတယ္… ။ သူ႕ေနာက္မွာ အမႊာနွစ္ေယာက္… ။

"ေမေမ……ဘာျဖစ္လို႕လဲ… "

"ေမေမ… ဘာလို႕ ေမာေနတာလဲ…… "

ေခြ်းေတြရြဲနစ္ေနတဲ့ ငါ့ကို ျမင္ေတာ့ အမႊႊာနွစ္ေယာက္က ငါ့နားကို အေျပးေလးေရာက္လာတယ္… ။ အမႊာနွစ္ေယာက္ကို ငါ ခပ္တင္းတင္းေလးေပြ႕ဖက္ထားမိတယ္… ။

"ေမေမ စိုးရိမ္လိုက္ရတာကြာ ……… "

"အျပင္က ျပန္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္ သူတို႕ကို ေတြ႕တာနဲ႕ မုန္႕လိုက္ဝယ္ေပးတာ……"