PHOENIX |[ completed ]|

eighteen

Love is burning …
Like a …
PHOENIX…
_____________

နွစ္နွစ္ နဲ႕ ေလးလ… ။
ေဆာင္းနွစ္ခု မိုးနွစ္ခု နဲ႕ ေႏြသံုးခု ကို ျဖတ္သန္းအျပီးမွာ ငါ သိလိုက္တယ္… ။ ဘူတန္မွာ ေနခဲ့တာ နွစ္နွစ္နဲ႕ ေလးလ ၾကာခဲ့ျပီ… ။ေတာင္ဇလပ္ပြဲေတာ္ သံုးခုကို ငါ ႀကံဳခဲ့ျပီ… ။ သူ ေရာက္မလာခဲ့ျပန္ဘူး… ။

ငါ ဒီကိုေရာက္ျပီး တစ္နွစ္ေက်ာ္အၾကာမွာ အဘိုးရဲ႕သား ခြင့္တစ္ပတ္နဲ႕ အိမ္ျပန္လာတယ္ ။ အဘိုးရဲ႕သား ဦးေလးက အဘိုးလိုပဲ ခပ္ျပံဳးျပံဳး။သူ႕အခန္းမွာ ငါ ေနေနတာေတြ႕တာေတာင္ ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႕ ဧည့္သည္ခန္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ တည္းခိုသြားတယ္…။ သားေထာက္သမီးခံမရွိတဲ့ ဦးေလးက သူ႕ကိုယ္သူ ငါ့ရဲ႕ အာ့ပါ (Apa) အေဖ… ငါ့ကေလးေတြရဲ႕အာ့ဂယ္ (Agay) ဘိုးဘိုး ပါတဲ့… ။ သေဘာေကာင္းလြန္းတဲ့ ဘူတန္လူမ်ိဳးေတြကို ငါတကယ္ျမတ္နိုးမိပါရဲ႕…။

အခ်ိန္ေတြက ျမန္ျမန္ႀကီးပဲ ကုန္လြန္သြားတယ္… ။ေက်ာင္းတက္ေနျပီျဖစ္တဲ့ အမႊာေတြက ဘူတန္စကားကို ငါ့ကိုေစ်းထဲ သြားေရာင္းစားနိုင္တဲ့အထိ ကြ်မ္းက်င္ေနျပီ… ။ စကားေျပာတတ္ စ သမီးဟာလည္း ငါတို႕အမိေျမစကားနဲ႕ ဘူတန္စကားကို ခြဲျခားျပီး သံုးတတ္ေနၿပီ…။

ဒီေန႕ဟာ သမီး သံုးနွစ္ျပည့္တဲ့ေန႕… ။ ငါ ကိုယ္တိုင္ခ်ဳပ္ေပးထားတဲ့ ခီရာအျပာနုေလးနဲ႕ သမီးဟာ ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းျပီး က်က္သေရရွိေနတယ္… ။

ဦးေလး အိမ္ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္နဲ႕ ႀကံဳေတာ့ ဦးေလးက ငါတို႕ကို သူ႕အလုပ္ဆီ အလည္အပတ္ေခၚတယ္… ။ ငါ အဝတ္ေတြကို ထုတ္သိမ္းခ်ိန္မွာအဘြားက ရိုးရာအစားအစာေတြနဲ႕ အာရာ (Ara) လို႕ေခၚတဲ့ ေကာက္ညင္းေခါင္ရည္ ကို ထုတ္ပိုးေပးတယ္… ။

" အာ့ဂယ္(agay) တာ့တာ… အန္႕ဂယ္(angay) တာ့တာ… "

[Dzongkha : Bhutanese language |
agay - grandpa/ anagy- grandma ]

"ဂရုစိုက္ၾကေနာ္…… "

"ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနခဲ့……… "

ဦးေလးရဲ႕ ဂ်စ္ကားက ဖုန္ထူထူ လမ္းကေလးအတိုင္း တေရြ႕ေရြ႕ထြက္လာတယ္… ။ အဘိုးနဲ႕အဘြားကို ငါတို႕ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ခဲ့ၾကတယ္… ။ သင္ဖူးကေန ၅နာရီေက်ာ္သြားရတဲ့ ခရီးလမ္းတေလ်ာက္မွာ သီခ်င္းတေက်ာ္ေက်ာ္နဲ႕ သားနွစ္ေယာက္ ကို ၾကည့္ရင္း ငါ စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ျပံဳးမိတယ္…။ သမီးေလးကေတာ့ ငါ့ကိုမွီျပီး ငိုက္ျမည္းလို႕… ။