Verbonden

19. Jordan

Ik heb de vorige avond nauwelijks een oog dicht gedaan, omdat ik alleen maar zat te malen, maar nu heb ik wel eindelijk een besluit genomen. Ik meende wat ik eerst tijdens Rayan zei, ik wil met hem trainen om onze verrekte visioenen onder controle te krijgen. Dat hij het vertikt om dingen met mij te delen is vervelend, maar daar verzin ik later wel wat op, voor nu is het genoeg om met het minimale samen te werken.

Zijn ogen vinden de mijne, hij glimlacht naar me.
Hij doet alsof we nog vrienden zijn. Maar dat zijn we niet.
Verre van zelf.
Ik kan me bijna niet meer beheersen, mijn lichaam gonst van woede.
Vuile achterbakse verrader!

Ik ben boos. Ik hou me vast aan mijn stoel en adem zwaar.
Dat was Jordan hier in de gangen van de academie
Jordan?
Jordan!
Het is niet alsof ik Jordan goed ken ofzo, maar hij is de verrader! Het is een chille jongen met wie ik weinig of eigenlijk niet praat. Soms een snelle grap als hij voor of achter me zit in de les, maar meer niet. Hij is net als Lucas donker, maar in tegenstelling tot Lucas heeft hij geen krullen.

Ik glimlach als ik bedenk dat Rayan niets voor me achter kan houden. Ik kom er toch wel achter. Ik bedenk dat ik nu een sterk argument heb gevonden. Ik herkende de gang op de eerste verdieping en sprint mijn kamer uit. Ik bots bijna tegen Jordan op. Geweldig. 'Wowha!' Roept hij terwijl hij zijn armen verdedigend ophoog doet. 'Waar ga jij zo snel naar toe.'
'Sorry,' mompel ik 'ik zocht Rayan, hij was iets vergeten gister.' Verzin ik snel. 'In je kamer?' Grinnikt hij. 'Heel grappig,' Zeg ik geïrriteerd 'nee, buiten op de grond tijdens onze terreinknechtronde.'

'Jullie lijken veel met elkaar op te trekken de laatste tijd.' Hij doet een stapje naar voren. Ik doe een stapje naar achter. Hij is een verrader, Terra. Help ik mezelf herinneren. Vandaar die plotselinge interesse. 'Ja, helaas wel.' Zeg ik zogenaamd verveeld. Ik hoop dat ik een beetje kan acteren. 'Weet jij waar die is?' Ik kijk hem vragend aan en hij staart geamuseerd terug. 'Ik zag hem net in deze gang, ik weet niet waar hij heen ging.'
'Dankjewel.' Brom ik en ik loop weg. Zodra ik aan het einde van de gang kom, ga ik naar links. Pure gok, maar wel een goede gok. Ik zie Rayan net een volgende hoek omgaan en begin zachtjes te rennen.

'Rayan!' Roep ik. Verschikt kijkt hij om. 'Wat doe jij hier?!' Hij lijkt woedend, maar ik laat me niet zo snel afschrikken. 'Jordan heeft je verraden, niet? Ik zag het in een visioen. Het kan me niet schelen wat je voor me achterhoud, maar we moeten het verplicht samen doen. We moeten ons kunnen verweren als de ouderejaars of wie dan ook ons opjagen. We gaan dus trainen, elke dag na ons terreinrondje gaan we naar de trainingsruimte!' Ik wacht niet op een reactie, maar draai me om en loop weg.