PERESTİŞ

14

Evet az önce aldığım habere göre yasaklar tekrar başladı. Okula giden arkadaşlara ev hayatında başarılar diliyorum😀

Bu bölüm kaos isteyenlere gelsin.

Keyifli okumalar

Cemal'den

Geldiğim ev daha önce birkaç kez geldiğim ev değildi. Belli ki taşınmıştı. Yol boyunca ne yapıyorum ben diyerek vazgeçme eşiğine defalarca gelmiş ama sonunda hep kendimi ikna edip sonunda da kendimi burda bulmuştum. En kötü ne olabilirdi ki.

Zili çalıp bekledim. Birkaç saniye sonra tanıdık yüz bana gülümsüyordu. Ben de zorla gülümsedim. İçeri girince bir baş selamıyla geçiştirme planım onun birden sarılmasıyla bozulmuş oldu. Mecburen ben de karşılık verdim istemeyerek de olsa. Salona geçip karşılıklı oturduk. 

''Eee görüşmeyeli nasılsın. Gerçi hayatın çok değişti onun farkındayım da'' Kafamı sallayıp gülümsedim. Hayatım tamamen değişmişti. Bu yeni hayatımın en büyük getirisi de Nisa'ydı tabi ki. Yine aklıma gelince gülümsemem soldu. Fazlasıyla özlemiştim onu. Şimdi bir de içinde bulunduğumuz belirsizlik beni daha fazla yoruyordu.

''Öyle gerçekten. Çok şey değişti hayatımda. Memnunum bu halimden ama. Eskiye göre daha iyi hissediyorum kendimi'' Oda gülümsedi. İçimde anlamlandıramadığım bir tedirginlik vardı. Sanki çok yanlış bir şey yapıyormuşum gibi hissediyordum. Ama bir yanım da aslında bunun gayet normal olduğunu söylüyor bana. Bir çıkmazın içindeyim.

''Bir de Nisa var değil mi. Şu meşhur Nisa'' Gülerek konuşuyordu ama pek de samimi bir gülümseme değildi bu. Konuşması da fazlasıyla imalıydı. Nisa'dan hoşlanmadığını anlayabileceğim kadar imalı. ''Evet Nisa var hayatımda. Başıma gelen en güzel şey o diyebilirim.'' Bu sefer gülüşü solmuştu. Üzgünüm canım sana istediğini veremiyorum ama bozulmuyorsun inşallah.

''Aslında şaşırdım birlikte olduğunuzu duyunca. Sana çok zıt bir karakter çünkü. Eski hayatını düşününce'' Sözünü kestim hemen. Benim ruh ikizim dediğim kişiye sana zıt karakter demesi dünyanın en komik fıkrası gibiydi.'' Aksine bu dünyada bana en uyumlu kişiyi buldum ben. Karakterlerimiz farklı olabilir. Bu aramızdaki bağı daha fazla güçlendirir ancak.'' Kafasını sallayıp koltuktan kalktı. Hemen yanımdaki boşluğa oturdu. Bu hareketi koşarak kaçma isteğimi tetiklese de yerimde kaldım. Bu ziyaret başıma bela olacaktı.

Bana dönüp elini omzuma koydu. Şuan tam şuan kalkıp gitmeliyim sanırım. Başımı çevirip ona baktım. Gülmüyordu ama ifadesi beni fazlasıyla endişelendirmişti. Sanırım az sonra namusum elden gidecek. ''Seninle geçirdiğimiz zamanları unutmuş olamazsın. Onunla bu kadar iyi vakit geçirmediğine eminim.'' Yerimden hızla kalktım. Kapıya yönelmiştim ki son kez ona dönerek konuştum.'' Buraya gelmek başından hataydı zaten. Sana tavsiyem bu kadar basit bir kadın olma. Ayrıca Nisa'yla geçirdiğim bir saniye bile seninle geçirdiğim aylardan bin kat daha değerli benim için. Bir daha beni arama yüzsüzlüğünü yapmazsın diye düşünüyorum.''

Olabilecek en hızlı şekilde dışarı attım kendimi. Yaptığım salaklık yüzünden pişman olmamayı diledim. Bu saçmalık Nisa'nın kulağına giderse onda yaratacağım hayal kırıklığıyla baş edemem çünkü. Basit bir düşünceyle gelmiştim buraya. Oda beni kıskansın istedim sadece. Ama bu duygunun ne kadar katlanılmaz olduğunu bildiğim halde nasıl ona da tattırmak istedim bilmiyorum. Canı yandığında ondan daha fazla acı çeken ben şimdi bile isteye hem onu hem de kendimi üzmeyi nasıl göze aldım. Kendimi tokatlama isteğimi bastırıp neredeyse koşar adımlarla uzaklaştım evden. İhtiyacım olan tek şeyi yapmak için ışınlanmayı şuan bulabilirim. Kokusuna ihtiyacım var. Fazlasıyla hem de.