PERESTİŞ

5

Umarım bu günlerde bana olduğu gibi bu bölüm size de moral olur.

Keyifli okumalar

Cemal'den

"Oğlum sen ne tür bir manyaksın lan." Yarım saattir azar işitiyorum. Tamam hakettim belki ama doz aşımı oldu bu da.

"Ya tamam anladım en büyük hayvan benim. Yaptığım çok aptalcaydı. Ama lütfen akıl ver bana artık. Yeterince azarladın. Nasıl düzelecek bu durum?" Sabır diler gibi gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.

"Tek bir yol var. Açık açık söyleyeceksin yalan söylediğini. Bundan sonra daha da kötü olmasın diye tek seçenek bu. Ha bir seçenek daha var tabi. Söylemezsin bir şey ve o da senin başkasını sevdiğini düşünür ve aranız bozulur muhtemelen. Sen de salaklığına doymazsın ."

"Neden bozulacak ki aramız. Ne hissetiğini tam olarak çözemiyorum ki. Ya beni sadece arkadaşı gibi görüyorsa hala. O zaman kimi sevdiğimi umursamaz zaten".

Elini kafasına vurup kendini koltukta geriye bıraktı. Bir süre sakinleşmeye çalışır gibi tavanı izledi. Tekrar eski konumuna geldiğinde bana dik dik bakmaya başladı.

"Siz ikiniz de gerizekalısınız. Ya görmüyor musun sana nasıl baktığını be. Ne arkadaş olarak görmesinden bahsediyorsun sen hala. "

"Görüyorum. Ama emin olamıyorum işte. Ya öyle değilse." Yerinden kalkıp yanıma geldi. Bu sefer dövecek herhalde. Neyse ki öyle yapmadı. Yanıma oturup elini omzuma koydu.

"Valla kardeşim Nisa hiç dile döküp söylemedi. Ama ben bir kez bile şüpheye düşmedim. Onu azıcık tanıyorsam o da seni seviyor. Sen nasıl bakıyorsan o da sana öyle bakıyor. Bunu ona söyletmek de senin elinde. Artık şu aptal oyunu bırakıp her şeyi anlat kıza. Ne kaybedersin ki. En fazla ne olabilir?"

Evet en fazla ne olabilir ki?

Kafamla onayladım onu. Yarın ilk iş Nisa'nın yanına gidip ona gerçeği söyleyeceğim.

İçimde oluşan garip heyecanla gülümseyip arkama yaslandım. Eğer duygularım karşılıklı ise bizi çok güzel günler bekliyor.

Nisa'dan

Ne bekliyordum ki. Ben onu seviyorum diye bana karşılık vermek zorunda değil. Tabi ki hayatında başka insanlar olacak. Bir sevgilisi olacak. Onu sevecek.

Aklımdan geçenler bana ne kadar mantıklı gelse de kalbim ısrarla reddediyor bunu. Canım yanıyor. Bunun böyle olacağını biliyordum. Aramız düzeldiğinde bundan korktum hep.

Bir yandan da kızıyorum ona. Madem birini seviyorsun o zaman benimle neden oynuyorsun. Kıskanmam hoşuna gidiyor farkındayım. Ama onu durdurmasaydım ne olacaktı. Başkasını severken beni öpecek miydi gerçekten.

Elimden sadece ağlamak geliyor ama ben onu bile beceremiyorum. Uyuşmuş gibiyim. Hiçbir duygu belirtisi barındırmıyorum. Dışardan gören biri böyle düşünür. İçim ise savaş alanı gibi.

Güzel şeyler hayal etmiştim. O da beni sever diye düşünmüştüm. Sevdiğini biliyorum ama daha fazlasını istiyorum. Buna ne kadar katlanırım bilmiyorum.

Bütün gece yatakta dönüp durdum. Sonra ne zaman uyuyakaldım bilmiyorum. Gözümü açtığımda güneş doğmak üzereydi. Baş ağrılı bir güne merhaba.

Gece boyunca düşündüm. İstanbula gelirken bir sürü hayalim vardı. Şimdi bunları gerçekleştirmem mümkün değil. Beni burda tutacak bir şey yok artık. Belki de dönme vakti gelmiştir.