LÜTFEN OKUYUN!!! :))
Bir buçuk aylık aradan sonra herkese merbabaa!!
Nasıl, Stajyer'i özlediniz mi bari birascık?? Umarım özlemişsinizdir, çünkü verdiğim spoilerdan bildiğiniz üzere bu bölüm kitabın neredeyse başından beri gizemli yerini koruyan dosyamız sonunda ortaya çıkıyor. Neredeyse 32 bölüm galiba.. vay be.. okurken sıkılmadınız değil mi?? Umarım cevap 'hayır'dır çünkü ben verdiğim arada hiç motive olup da gelemedim maalesef :/ beni takip edenler sebeplerini biliyor zaten.
Bu bölüm ihtiyacım olan motivasyonu oylarınız ve yorumlarınızla alacağımı düşünüyorum ama :) hem yarın benim doğum günüm, hediyem olur, olmaz mı?Tepkilerinizi acayip merak ediyorum çünkü. Sizlere mümkün olduğunca uzun bir bölüm hazırladım, bol bol yazın.
En başta sizce dosya nereye saklı? Lütfen çekinmeden aklınızda ne varsa söyleyin olur mu? ( okuyanlar spoiler vermesin lütfen, silerim 😉)
Ah bir de.. bu kısım çok önemli..
Arkadaşlar bu bölümle birlikte 37 bölüm oldu ama ancak 10 bin olabiliyoruz.. diyorum ki.. Stajyer'i arkadaşlarımıza tavsiye etsek, davet etsek, onları şuraya ➡️ etiketlesek ve daha çok kitleye ulaşsak örneğin.. Desteğiniz çok önemli benim için.. 🙏
Evet, artık daha fazla uzatmayıp sizleri Carina'yla baş başa bırakıyorum, keyifli okumalaar:))
⚜
'Kimin sabrı varsa dünya onundur' diyor İtalyanlar.. Carina şu an içinde bulunduğu duruma bakıp düşünüyordu da, yıllar önce söylenen bu söz kesinlikle kendisini tarif ediyordu.
Sabretmek ve sabrederken büyük bir umarsızlıkla kendisini tüketmemek bu bronz tenli ufak kadının en işine yarar özelliklerinden biri olmuştu çünkü şimdiye dek. Henüz yirmi altısındaydı ama bir çok engebeyle karşılaşmıştı. Daha bebek denilebilecek küçük bir yaşta kaybettiği ebeveynlerinden sonra hayat onun için her zaman zor olmuştu. O trafik kazasından önce de mi böyle sessiz bir çocuktu bilmiyordu ama o trajediden sonra kendini Madam gibi bir kadının yönettiği yetimhanede bulması işleri iyice zora sokmuş olmalıydı. Dört yaşında almaya başladığı o karanlık ve böcek dolu bodrum cezasında geçirdi anlar ise Carina'ya yalnız olduğunun en iyi ifade ediliş şekliydi. Nitekim aşçı yamağı olan o şerefsiz adamın kendisine tecavüz etmeye kalkmasıyla işler raydan çıkmış ve kendini CIA'in içinde başka zor şartlara alışmaya çalışırken bulmuştu. Yine de her ne yaşarsa yaşasın bugün olduğu bu kadına dönüşmüştü işte. Kimseye ihtiyacı yoktu, hiçbir şey için. Güçlüydü, kararlıydı, azimliydi, yetenekliydi ve daha da önemlisi sabırlıydı. Tüm o kafa ütüleyen insanların ve gereksiz derecede angarya olayların içinden onu bugüne getiren şeyin DNA'sına belki de o daha doğmadan önce konmuş olan sabırlı karakterinden geldiğini düşünüyordu. Nedeni her ne olursa olsun, Carina sabrederek, beklerken de üstüne düşeni yaparak bugün istediği bilgiyi alabilmişti.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
STAJYER
Action•TAMAMLANDI• "Şeytana yol veren bir melektim. Kanatlarıma kan bulaşmıştı benim.." 🔸🔸🔸🔸⚜️🔸🔸🔸🔸 Acıyı tanımak, onu hissetmekten daha çok sarsar insanı. Tecrübe etmişsindir.. acının sana neler yaşatacağını, sende meydana çıkaracağı hisleri artı...
