STAJYER

BÖLÜM 1 | BAY DEON

Massachusetts - Brookline

Bardaktan boşalırcasına yağan yağmur ofisin büyük siyah camlarına gürültüyle vuruyor, aralıklı çarpan şimşek yeryüzüne kırbacını her şaklattığında da odanın içindeki insanların yüzlerinin biraz daha aydınlanmasına neden oluyordu. Başkaları için gecenin kör vakti olsa da onlar için çok geç denilemeyecek bir akşam saatiydi ve aynı amaç uğruna bir araya gelen insanlar toplantılarını bitirmek üzerelerdi.

Geniş ve sade ofisin ortasındaki meşe ağacından yapılma yuvarlak masa, üzerindeki motiflerle ve otantik görüntüsüyle Kral Arthur'un efsanelerinde yer alan yuvarlak masayı andırsa da onu çevreleyen insanlar hiyerarşik bir düzenle bir araya gelmiş üç kişiden oluşuyordu. Bunlardan biri ise zaten oturmuyor ayakta bekliyordu.

Masada yan yana oturmuş biri kadın iki kişiden diğeri otoriter ve yıkılmaz imajıyla ellerini masanın üzerinde birleştirmiş, masanın karşısında elleri karın hizasında kenetlemiş sırtı dik, hazırda bekleyen kişiye bakıyordu.

"Göreve hazır mısın Chame?" dedi adam. Ses tonunda ki vurgu soruyor olmaktan ziyade pekiştirme amacı taşıyordu.

Başını dik tutup yanıt verdi göreve başlamak için sabırsızlanan Chame. "Hazırım efendim!" Sesi kendinden emin ve sarsılmazdı. Şimdiye kadar aldığı hiçbir görevde başarısız olmamış ve tüm görevlerini kusursuz bir şekilde yerine getirmişti. Zaten bu yüzden ona 'Chame' kod adını takmışlardı. Renkten renge kılıktan kılığa girdiği için herkes onu bukalemuna benzetirdi ve adı öyle kalmıştı. Şikayetçi değildi, işini yaparken gösterdiği performansa yönelik bir övgüydü çünkü kendisine verilen bu kod ad.

"Pekâlâ.." dedi ciddiyetle adamın yanında oturan siyah küt saçlı kadın. "Bu görevinde de öncekilerde olduğu gibi bizi gururlandırmanı bekliyoruz."

Karnı üzerinde ki ellerini arkasına dolayıp belinde kenetledi ve başını bir defa usulca öne arkaya sallayıp sesini bir miktar yükselterek "Emredersiniz efendim!" dedi.

Çenesiyle kapıyı işaret etti adam. "Çıkabilirsin Chame"

Chame hafif bir baş selamı verdikten sonra masanın üzerinde ki işine yarayacak bilgilerin toplanıp dosyalandığı kağıtları alıp arkasını döndü ve açtığı kapıyı sessizce kapatıp gitti. Bu gece tüm bilgileri zihin kadehine doldurup hepsini özümsemeliydi.

Kapı kapanıp oda da yalnız kaldıklarında kapıdan çıkan kişiyi gururla izleyen adama çevirdi bakışlarını kadın. Ondan üstün konumda olsa da daha önce aynı ekipte yer almadıkları için adam kadar tanımıyordu Chame'i. Aldığı görevlerde ki başarıları bilinen bir gerçekti zaten ve Chame her ayrıntıyı bilmese de bu iş büyük önem arz ediyordu.

"Başarabilecek dersin Sean?" dedi adama bakıp. İnancı tam olsa da yine de duymaya ihtiyacı var gibiydi.

"Eksiksiz.." Başını sallarken hızlı ve net yanıtladı kadını. Aksinin aklına bile gelmediği çok açıktı. Görev uzun sürecek olsa da istikrar ve soğukkanlılık gerektirdiğinden bunu ondan daha iyi başka kimse başaramazdı.

🔸🔸🔸🔸⚜️🔸🔸🔸🔸

Massachusetts - Boston

"Aryana!"

Masamın üzerinde ki küçük cihazdan gelen çağrıyla bilgisayarımda düzenlemekte olduğum dosyayı hızla kaydettim ve apar topar yerimden kalkıp tabletimi elime aldım. Koşar adımlarla üç metre mesafedeki ofisin kapısının önüne ulaştığımda gelen çağrının üzerinden dakika bile geçmemişti. İçeri girmeden önce omuzlarımda aslında olmayan tozları parmak uçlarımla çırpıp, kıyafetlerimi son kez kontrol ettikten sonra işaret parmağımın tersiyle kapıyı iki defa tıklattım. Kapının ardından gelen boğuk 'gir' sesiyle onayı aldıktan sonra boğazımı temizleyip duruşumu dikleştirdim ve siyah tokmağı çevirip içeri süzüldüm.