STAJYER

BÖLÜM 40 | YEMİN

"Ben.." dedim az önceki sıcak dakikalarda kuruyan boğazımı büyük bir yutkunmayla ıslatırken "..borç bile olsa insanlarla yakınlık kuran birisi değilimdir Lordum. Özellikle, teşekkür eden birisi hiç değilim.. "

Derin ve gürültülü bir nefes çekti Steve ciğerlerine. Alnıyla alnıma hafif bir baskı uyguladıktan sonra nefsiyle cebelleşip alın temasını koparırken burnu burun kemerim boyunca yukarı kaydı ve alnımı geçip saçlarımın başladığı noktaya kadar çıktı. İhtiyacı olan tüm herşeyi oradan alabilecekmiş gibi kokumu içine çektikten sonra balçık rengindeki gözlerini kara gözlerime değdirdi Steve. Tutkusunu okudum gözlerinde, hayranlığını gördüm ve bu, içimde bir yerlerde donan gizli sandıklarımın buzlarını eritmeye başladı. Hırıltıya dönen sesi tüm erkeksi çekiciliği ile kulaklarıma dolarken kendini göstermekte kararsız kalan tebessümüyle "Her teşekkürün az önceki gibi yıkıcıysa bu isabetli bir karar olmuş Leydim" dedi.

Leydi mi?

İki adım geriye giderken gerçek bir kahkaha attım aniden. "Ben ve leydi olmak mı..??" dedim başımı iki yana sallayarak.  Tanrım, tüm o gereksiz nezaketi ve ağırbaşlılığı kendimde hayal bile edemiyorum. "Kalsın lütfen Steve. Herneyse.. Madem bu gece buradayım, üzerimdeki bu pis kokudan arınmak istiyorum.." Benjamin'i andıran kahya tavırlarıyla iki eliyle birlikte içeriyi işaret etti Bay Lord. "Tabi ki..  Önden buyurun lütfen hanımefendi"

Steve.. tam da bu nezaketi sebebiyle Bay Lord'du işte. Öfkeli olmadığı zamanlar dışında başta annesi olmak üzere herkese karşı bir İngiliz Beyefendisi gibiydi. Duyması için  "Steve ve centilmenliği.." diye mırıldandım yanından geçerken.

Vera'nın uykusunun bölünmemesi için sessizce Steve önde ben arkasında yatak odasına geçerken  bundan aylar önce hazırladığım bu odada her ne sebeple olursa olsun bir gece uyuyacağımı aklıma bile getirmemiştim ama yine de şu an burada oluşumu yadırgıyor değildim. İşim bana hayatta her duruma hazırlıklı olma ve ona uyum sağlamayı öğretmişti ve  bu konuda öyle yetenekliydim ki teşkilattakilerin bana bukalemun demelerine hak veriyordum.

Ah.. Benden alçakgönüllülük beklemeyin millet. Toplum arasında bana bunun anlam veremediğim gerekliliğini öğreten bir annem olmadığından böyle bir davranışı da gerekli göremiyorum.

Bekar erkek odası olduğunu her şekilde haykıran gri temalı yatak odası ve camekan giyinme odasının yanında ayakta duruyor Steve'in bana giyebileceğim uygun bir kıyafet vermesini bekliyordum. İşin aslı ne giydiğim ya da giymediğim pek de önemli değildi ama Vera'nın, çocuğuna sahip çıkan kişi hakkında bazı yanlış anlaşılmalara ulaşmasını ve dolayısıyla ileride yeni tanışacağı küçük oğlunun karakterini sorgulanmasını istemiyordum. Çarşafları değiştirmesine gerek olmadığı konusunda onu zorla ikna ettikten sonra Vera'nın büyük oğlu da talebim üzerine üzerimdeki kıyafetler sabaha temizlenip kuruyana dek giymem için dolabına yönelmişti hemen. Steve dolabında tişörtlere ayrılan bölmeden beyaz bir tanesini aldıktan sonra tişörtü damarları altı adım uzaklıkta bile netlikle görünen koluna astı ve altta ki çekmecelerin içini kontrol etmeye başladı.

"Sıcağı ve beni terleten şeyleri sevmem." dedim arkasından yaklaşırken. İşte Carina'dan bir parçayı daha Steve'in kucağına bıraktım az önce.. "Kullanmadığın çamaşırlarından bir tanesini vermelisin, mümkünse sana küçük gelen.." 

Başını çevirip göz ucuyla kalçama ve bacaklarıma baktı Steve. Minyon bir görünüme ve küçük bir bedene sahip olduğumu biliyorduk ama sözlerimi doğrulamak için gözleri bedenime değdiği anda bakışları amacından çıkmıştı ama ilk defa bundan zevk alıyordum. Rahatsız olma evresini atlatalı da uzun süre olmuştu zaten, girip çıktığım onca rol sonrasında öyle ortamlara girmiştim ki istemeseniz de buna alışıyordunuz.. Fakat Bay Lord yine nezaketini koruyup farkına vardığı anda bedenimden çekmişti bakışlarını. Boğazını temizledikten sonra yeniden önüne dönüp siyah bir şort çıkardı ve almam için uzattı.  "Haklısın. Bu sana olur sanırım"