Ep-4

10.2K 478 5
                                        

Unicode

"မရာရေ မရာ အိမ်ရှေ့ကို ခဏလောက် ထွက်ခဲ့ပါအုံး ဒီမှာတော့သား ကျုပ်သမီးလေးကိုဘယ်လိုအနိုင်ကျင့်လိုက်သလဲဆိုတာကို လာကြည့်လှည့်ပါအုံး"

"မရာ..မရာ...တော့...မရာ.ကျုပ်စိတ်မရှည်တော့ဘူးနော် ဘာလဲ တော်ကြီးက ဂွတိုဆိုတဲ့ကျုပ်နဲ့ တစ်ပွဲတစ်လမ်းအကဲစမ်းချင်လို့လား...ဟေ့..တော်အခုထွက်လာမလား
ကျုပ်အိမ်ထဲဝင်လာရမလားဒါပဲဖြေတော့
တော်ထွက်မလာလို့ကတော့ ကျုပ်ဝင်လာခဲ့မှာနော်.."

အိမ်ရှေ့ဆီမှ မေမေ့နာမည်အား လိပ်ခေါင်းမထွက်ရုံတမယ်တကြော်ကြော်အော်ခေါ်နေရုံတင်အားမရသေးဘဲ အိမ်ထဲသို့ဝင်မည် တပြင်ပြင်လုပ်နေသော ဒေါ် ဂွတိုကြီးကြောင့်
အဆိုးခဗျာ အသားလေးများပင်တဆတ်ဆတ်တုန်နေရလေသည်။

ဒီအသားတွေက မတုန်ဘဲနှင့်နေပါတော့မလား ဒေါ်ဂွတိုဆိုတာ အိမ်က မေမေ့လိုမျိုး
ခြေတစ်လှမ်းကို တစ်ကမ္ဘာလောက်ကြာမှ လှမ်းနိုင်သည့် ဆင်မယဥ်သာတင်မက ဆင်မပင်အရှုံးပေးရလောက်သည့် မဟာ ဣထိယ မိန်းမသားမျိုးပင်၊ ပွင့်လိုတစ်မျိုး၊ ကြူကြူသင်းလိုတစ်ဖုံ၊
ကစ်ကစ်လိုတစ်ကြောင်းနှင့် ကင်းကောင်လိုမျက်လုံးလှလှလေးများကို ဦးကျင်ဝှက်လို ဖြူလွလွ အသားအရည်မျိုးနှင့် ရောထွေးကာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူ ပေမို့ အဆိုးကြောက်နေရလေသည်။

တစ်ချက်စောင့်ရင် အသက်ပျောက်နိုင်ရုံတင်မက အီး အီးပါ အတောင့်လိုက်ထွက်နိုင်လောက်လေသည်။

"အား...ကျွတ်...ကျွတ်..."

ပြောကာမှ ရောဂါက ထလို့လာပြန်လေသည်၊
ပေါက်ကရအကုန်လုပ် ဒေါ်ရွှေဘုတ်တို့အိမ်မှ
မကျွေးချင်ကျွေးချင်နဲ့ အတင်းနင်းကန်ကာ စားသောက်လာခဲ့သော မုန့်ဟင်းခါးတို့က အတိုးချကာ တန်ခိုးပြလို့နေပြီလေ။

ကိစ္စကထိပ်ဝသို့ရောက်နေပြီမို့ အရဲစွန့်ပြီးသာ အခန်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်လေသည်။
ကံကောင်းသည်ပဲပြောရမလား အားလုံးရဲ့ စိတ်တွေက ဒေါ်ဂွတိုတို့သားအမိဆီရောက်နေသည်မို့ လျောလျောလျူလျူနှင့်ပင် Toilet ဆီသို့ထွက်လာခွင့်ရခဲ့လေသည်။

❣❣အို...ဦးနော်❣❣Where stories live. Discover now