Hi guys, sorry if late ang update. Nawawalan ako ng gana kasi ano.. basta. Tapos nalibang ako sa tiktok. You can follow me: @vrxxvr @vutterflair
---------------------------
ZAKI
We're waiting for three hours and a half and I'm nervous as hell. I don't know how the heart transplant do but I trust Sandra. Alam kong kaya n'ya at kinakaya n'ya.
The moment the guy named Axel go out, I immediately went to him.
"What's happened? Is the operation okay?"
"Yes, the operation is successful but... "
"But?" sabay-sabay naming tanong nina Alice at Jace.
"She is comatose. In other cases, after a heart operation, being comatose is normal because the operation that was done affect her nervous system. Don't worry, I'll check her again later and discussed something about her situation. Pwede na siyang mailipat sa ibang kwarto but I'll check her later. I need to go." Kinain kami ng katahimikan at walang nagsasalita. Narinig ko na lang na nagpasalamat si nanay kay Axel.
Somehow, I felt something lifted up to my chest. I can now breath better but Sandra being comatose bothering me. There's so many what ifs to my head. What if she won't wake up for a long time? What if there's still a problem?
I went to the hospital church and gaze to the statue of God in the altar.
God, I know I'm a sinner but I'm here, hoping you to hear my prayers. Thank you for guiding us and Sandra in this challenge. Thank you for keeping us strong even though we're at the point of giving up. Thank you for helping Sandra and I know in her situation right now, you have a better plan. 'Wag n'yo po kaming pabayaan, alam kong mahal mo kami. Amen.
Tumayo ako at nagpakawala ng buntong hininga. At least my Sandra is now okay.
***
"Being comatose helps Sandra to recover from her new heart. May tendecy kasi talaga na i-reject ng body ang heart na inilagay. I hope maging okay sa katawan ni Sandra. Base on her results, malapit na gumising si Sandra, maybe next week or the last week of November. Just wait for her," wika ni Axel at nagpasalamat kami. Ako ngayon ang bantay at si nanay ay umuwi muna sa Cavite.
Months passed and Sandra is still in coma. Pero masaya ako sa narinig ko kay Axel, she will wake up soon. Sina Jace, Andrei at ibang kaibigan ni Sandra ay minsan na nabisita kapag hindi busy.
I did my work last week and get a three days vacation for Sandra. Masyado rin akong naging busy nitong nakaraan dahil sa company at JAZ. Sumabay pa si dad na lagi akong sinesermonan dahil lagi kong inaatupag si Sandra. He doesn't care on what I like to do. I have my own life.
Hinawakan ko ang kamay ni Sandra at hinaplos-haplos 'yon.
"I miss you, baby. I'm still waiting for you," bulong ko at niyakap si Sandra.
Her scent doesn't change at all. It's her scent that I love the most. I kissed her forehead multiple times because I really miss her. The coldness of air-con made me feel alone. I frown when I saw Sandra's hand moved.
Namamalikmata lang ba ako? I blinked and stared her hand but it's not moving. Maybe I'm just hallucinating.
I sighed, I really miss her to the point that I thought her hand is moving. I stared to her pale face yet still beautiful.
Napalingon ako sa pinto nang may marinig akong kumatok.
"Come in," saad ko at pumasok si Andrei. Nagtataka akong tumingin sa kanya dahil kagagaling n'ya lang dito kahapon.
"What are you doing here? Akala ko may meeting ka?"
"Tapos na, na-close ko na agad ang deal. I'm here to know how is Sandra. May balita na ba kung kailan siya gigising?" Tumango ako sa kanya at napangiti.
"Yes, maybe next week or at the end of the month."
Nakita ko ang tuwa sa mukha ni Andrei. Lumapit siya sa kama ni Sandra kaya umusod ako nang kaunti para bigyan ng daan. Pinapanood ko lang siya pero agad kong pinigil nang sobrang lapit na ng mukha n'ya sa mukha ni Sandra. Damn.
"Dude! Wala akong balak!" I glared at him and he just laughed on me. This shit...
"Ano 'yung tinitingnan mo sa mukha ni Sandra at kailangan pang gano'n kalapit?"
"I just noticed a water on the side of her eyes. Maybe a tear? Siguro naririnig n'ya talaga tayo, magising na sana siya." Napatingin agad ako sa mata ni Sandra at mayroon nga na basa. I wonder why are you crying. I hope because of happiness.
"Just... just don't do that again to my Sandra," asar kong sabi.
"You whipped, man. I got a possessive friend, huh? I'm not sure if Sandra can handle this, baka iwanan ka n'yan," pang-aasar sa akin kaya sinamaan ko siya ng tingin. Mabuti na lang at wala si Jace kung hindi ay may isa pang saltik dito.
"There's no way she can do that. I can hold my attitude, I know my limits."
"Good to hear that, mukha kasing sobrang higpit mo kay Sandra kung magiging kayo. Toxic 'yon!" Alam ko naman 'yon. I know my limits, hindi naman ako ang tipo na sobrang paghihigpitan siya. Hindi ko lang maiwasan makaramdam ng selos kapag may lalaking sobrang lapit sa kanya.
"Yeah, I know. Again, I know my limit as her boyfriend if ever na maging kami. Nga pala, si Jace? Good to know na hindi mo siya sinama—"
"Hello Mars! I'm Earth!" Hindi na natapos ang sasabihin ko nang pumasok ang siraulong si Jace. I mentally facepalm because of his shits. Goodness, why I have a friend like this?
"Bakit ka nandito?" tanong ko. Napahawak siya sa kanyang dibdib at naging malungkot ang ekspresyon.
"Grabe ka naman, ganyan ka na? Parang hindi mo ako kaibigan! Kailan mo ba mapapansin ang halaga ko? Kapag wala na ba ako? Ha?!"
Walang gana ko siyang tinanguan. Napasimangot siya at padabog na inilagay ang in-order na pagkain sa mesa.
"Yeah, so shut up." Tiningnan ko ang paperbag at nakita ko na galing pala 'to sa sikat na fast-food restaurant.
"O! Tingnan n'yo, ang galing n'yong mang-away sa akin tapos balak niyo kainin ang binili ko. Mga dead hungry kayo, mga slapsoil!"
"Dead hungry?" takang tanong ni Andrei kaya lihim akong napatawa. Minsan talaga ang slow n'ya.
"Patay gutom, ano ba 'yan dude hindi ka nakikinig sa english teacher mo."
Napaisip si Andrei kaya napahalakhak na ako. This turtle, o goodness...
Agad na binatukan ni Andrei si Jace dahil mukhang na-gets na n'ya. Napatawa na lang ako sa kanila. They can make a dull room into a colorful one. Hindi ko na itinuon ang pansin sa dalawa at pinagmasdan na lang si Sandra na walang kamalay-malay sa nangyayari.
Hinawakan ko ang kamay at umubob. I need to sleep, wala rin naman akong mapapala sa dalawa. I closed my eyes and let the my self sleep.
***
I opened my eyes and my friends who are sleeping welcomed my eyes. Napatingin ako sa mesa na may bouquet of roses and some foods.
The sounds of air-con and the machine that is connected to Sandra are the things I can hear. A week had passed and my friends are still here for Sandra.
Mamaya pang hapon ang meeting namin nina Jace at Andrei that's why I'm going to take care Sandra. Muli akong bumaling sa dalawang natutulog sa dalawang malaking couch. They love Sandra as her friend to the point na kagagaling lang kahapon sa trabaho ay sumama na rin sa akin papunta rito noong gabi.
Nakaramdam ako ng gutom kaya naman kumuha ako ng pagkain sa mesa. Tahimik ko itong kinain habang pasulyap-sulyap kay Sandra at minsan sa dalawang natutulog.
Makalipas ang ilang minuto na pagkain ay tumayo na ako para ligpitin ang aking pinagkainan. Napatigil ako nang may marinig na nagpakabog sa aking dibdib.
"N-Nanay... "
