𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙲𝙾𝙼𝙴 𝙸𝙽 || 𝚉𝚂𝚆𝚆 ||

47. Long night

Unicode

ခွပ်ခနဲ အသံနဲ့အတူ ခြေထောက်တွေတောင်အနောက်ကိုယိုင်လို့ကျသွားတယ်။ ပါးက နာကျင်မှုနဲ့အတူ ဒေါသမီးဟာလှိုက်ခနဲ။

"ကျူးစုန့်ထျန်! မင်းကို ငါ့ကိစ္စတွေမှာ ဝင်မပါဖို့ ပြောထားခဲ့တယ်လေ"

နာကျင်သွားတဲ့ ပါးစောင်မှာ ငံကျိကျိအရသာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

"ဦးလေး မကျေနပ်တာ ဝမ်သူဌေးကိုပဲ မဟုတ်ဘူးလား... ဝမ်ရိပေါ်က ဘာမှသိခဲ့တဲ့သူမဟုတ်ဘူး ~ သူ့အဖေကိုဆုံးရှုံးခဲ့ရလို့ နာကျင်နေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်သာသာပဲ"

ဘယ်လိုပဲ ဝမ်ရိပေါ်ကို သူချစ်ခဲ့တယ်ပြောပြော။
ရှောင်းကျန့်ကို သူကြည့်မရခဲ့ဘူးပဲပြောပြော။
​ဝမ်ရိပေါ်စိတ်ပူရမယ့်ကိစ္စတွေ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ်ရာတွေကို လိုလားနေသူတော့မဟုတ်ဘူး။

အမေ့ရဲ့မောင်ဖြစ်သူ ဦးလေးချန်က လောဘဇောသိပ်တက်လွန်းတဲ့အကျင့်စရိုက်နဲ့လူတစ်ဦးဖြစ်တယ်။
ဝမ်လုပ်ငန်းစုမှာ စီးပွားရေးပျက်ကပ်တစ်ခုကြောင့် ဝန်ထမ်းလျှော့ချလိုက်တဲ့အထဲ ဦးလေးချန်ပါပါဝင်သွားခဲ့တယ်။

ဦးလေးချန်က မိသားစုရေးအဆင်ပြေနေခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။ သူ့မိသားစုမှာ မှီခိုစရာသူပဲရှိနေခဲ့တယ်။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ခက်ခဲသွားတဲ့ကာလတွေမှာ အင်အားမရှိတဲ့သူက ပိုရှုံးသွားတာပဲ။

လောကဓံရိုက်ချက်က ခပ်ပြင်းပြင်းမို့ ဦးလေးက သူ့ကိုအားကိုးပြီးအသက်ရှင်နေတဲ့ နာတာရှည်ရောဂါရှိသူမိန်းမကိုဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။

ဒါတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်က သူအလုပ်ပြုတ်ရလို့ဆိုပြီး တဇွတ်ထိုးဆန်စွာတွေးလိုက်တော့တာပဲ။

"ငါ့မိန်းမသေသွားတယ်... ငါ ဒူးထောက်ပြီးရူးမတတ်တောင်းပန်တာတောင် ငါ့ကိုစောက်ဖက်လုပ်ခဲ့လို့လား"

"တောက်!!!"

တောက်ခေါက်သံဟာ ဆယ်ပေပတ်လည် အခန်းကျဉ်းထဲမှာ ပျံ့လွင့်သွားတယ်။ ဒေါသတွေ... လောဘတွေ ပူလောင်ခြင်းရဲ့အစအစတွေ။

"ဦးလေး အလုပ်သစ်ရှာခဲ့လည်းဖြစ်တာပဲ"

စုန့်ထျန်ရဲ့ အင်္ကျီကော်လံစဟာ ရုတ်ချည်းဆောင့်ဆွဲခံလိုက်ရတယ်။ သွားတွေကို စေ့ပြီး အံကြိတ်ပြောသံနဲ့ ဦးလေးက သူ့အစီအစဉ်တွေမှာဝင်နှောင့်ယှက်ဖို့ စဉ်းစားမိရင် သတ်လိုက်ဖို့ ဝန်မလေးကြောင်းပြောတယ်။