𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙲𝙾𝙼𝙴 𝙸𝙽 || 𝚉𝚂𝚆𝚆 ||

32. The End

Unicode

ရှောင်းကျန့် ဗစ်တာကို ပေါင်ပေါ်တင်ထားတယ်။

မိုးတိတ်ထားတာမကြာသေးလို့ ရာသီဥတုက အေးစိမ့်စိမ့်ရှိနေတယ်။ ဖျော်ထားတဲ့ ကော်ဖီခွက်ရဲ့ အနွေးဓာတ်က မရှိတော့သလောက်ပဲ။

သူ တစ်စုံတစ်ယောက်ပေါ် ထားရှိတဲ့ အချစ်တွေလိုမျိုး နွေးထွေးမှုတွေ လျော့ရဲလာတယ်။

ခြေလှမ်းတွေပျက်လာတဲ့ ရိပေါ်ကို သံသယမဝင်လိုက်ရက်ပေမယ့် လိမ်ညာတဲ့အကြိမ်ပေါင်း မနည်းတော့တာကြောင့် ရှောင်းကျန့်ရင်ထဲ အစိုင်အခဲတွေ ပွစာကျဲလာတော့တာပဲ။

သာမန်ထက်ပိုတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုမှာ နားလည်မှုတွေကုန်ခမ်းလာတဲ့အရာ အပြတ်ပြတ်တွေဖြစ်လာတတ်တာ အဆန်းတကြယ်တော့မဟုတ်ပါ။

အရင်တစ်ပတ်က အလုပ်ဒဏ်ကြောင့် သူအဖျားဝင်ခဲ့တာကို ရိပေါ်မသိဘူး။ သိအောင်လည်း မနေချင်ဘူး။

သူ ရိပေါ်ကို ဘယ်လိုသဘောထားခဲ့သလဲ သူကိုယ်တ်ုင်သာ အသိဆုံး။

ဒဏ်ရာများတဲ့ကလေးကို အလုံခြုံဆုံးအုပ်မိုးလို့ ကာကွယ်နွေးထွေးပေးချင်ရုံ။ ဒဏ်ရာတွေ သယ်လာတိုင်း... ကိုယ့်ကို ထိခိုက်တိုင်း ငြိမ်ခံနေရတဲ့ ခရီးမိုင်တွေ ကျော်လွန်လာရုံ။

အချစ်တွေကုန်သွားပြီဆိုတဲ့ စကားကို ထုတ်မပြောရက်ပေမယ့် ချစ်သေးရဲ့လားလို့ ပြန်စဉ်းစားတဲ့အခါ ရှောင်းကျန့်မှာ ထိုမေးခွန်းအတွက် အဖြေမရှိတော့။

အိမ်ပြန်နောက်ကျတတ်တဲ့ ရိပေါ်က ပြိုင်ပွဲအကြောင်းပြလို့ စတူဒီယိုမှာပဲ ညတွေကို ကုန်ဆုံးလာတတ်တယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ရက်တွေက ရှောင်းကျန့် ညစာသွားပို့တော့ စတူဒီယိုရှေ့ရပ်ထားတဲ့ ကားက စုန့်ထျန်ရဲ့ကား ဖြစ်နေတဲ့အပြင် ရိပေါ်ရဲ့ အလိမ်အညာစကားတစ်ချို့ကြောင့် ရှောင်းကျန့် ရင်ကွဲမတတ်ငိုကြွေးခဲ့ရတယ်။

ဒါတွေ ရိပေါ်ကို သိလည်းမသိစေချင်ဘူး။
သိအောင်လည်း ပြနေဖို့ အစီအစဉ်ရှောင်းကျန့်မှာမရှိဘူး။

ဘဝမှာ သူများကြောင့် ငိုကြွေးရတယ်ဆိုတာ ရိပေါ်နဲ့မှ ပထမအဦးဆုံးခံစားဖူးတာဖြစ်တယ်။