EP - (4)

561 76 14
                                        

"ဂျယ်မင်း...ကိုယ်ပြန်လာပြီ"

"..."

ဂျယ်မင်းကသူ့ရှေ့မှာရပ်နေတဲ့မတွေ့ရတာငါးနှစ်ကြာပြီဖြစ်သောကောင်လေးကို ဒီအတိုင်းသာရပ်ကြည့်နေမိပြီးသူ့မျက်နှာပေါ်မှာခံစားချက်မျိုးစုံရှိနေသည်။

ဝမ်းနည်းမှု၊ နာကျင်မှု၊ အံ့ဩမှု၊ စိတ်တိုမှု၊ ဒေါသ ပြီးတော့နောက်ဆုံးအနေနဲ့လွမ်းဆွတ်မှုဟုအမည်တပ်၍မရသောသေဆုံးခါနီးချစ်ခြင်းတရားတွေအထိ။

မုန်းလိုက်တာ။ သူ့ရှေ့ကနေရုတ်တရက်ကြီးပျောက်သွားကာသေသလား၊ ရှင်သလားတောင်သိခွင့်မပေးဘဲပျောက်ကွယ်သွားတဲ့လူကငါးနှစ်အကြာမှာရောက်လာတယ်။

သူ့ရဲ့အရှေ့တည့်တည့်၊ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်ကိုရောက်လာခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ပြောတဲ့စကားကလည်းဂျယ်မင်းကတစ်ချိန်လုံးသူ့ကိုစောင့်နေခဲ့သလို။

"သိတဲ့လူလား?"

ယယ်ရင်းရဲ့မေးခွန်းမှာဂျယ်မင်းကသူ့ရဲ့မျက်တောင်ကိုအမြန်ပင်ခတ်လိုက်ကာ ဝဲခါနီးမျက်ရည်တွေကိုပြန်သိမ်းလိုက်ရင်းသူ့ဘေးနားမှာရပ်ကာ သူ့လက်မောင်းကိုကိုင်ထားတဲ့ယယ်ရင်းကိုကြည့်လိုက်တယ်။

"ဟင့်အင်း။ မသိတဲ့လူပါ"

ဂျယ်မင်းကဖြေလိုက်ပြီးတော့ယယ်ရင်းကိုပြုံးပြလိုက်ပါသည်။ ထိုအခါယယ်ရင်းကဂျယ်မင်းကိုပြန်ကြည့်လိုက်ကာပြန်ပြုံးပြလာလေပြီးဂျယ်မင်းကယယ်ရင်းကိုပြောလိုက်သည်။

"မမ ဒီနေ့အိမ်ပြန်လိုက်တော့နော်"

ဂျယ်မင်းကပြောလိုက်တော့ယယ်ရင်းကအနည်းငယ်မျက်နှာပျက်သွားကာ ဂျယ်မင်းကိုကြည့်လာပြီးနူးညံ့စွာပြန်ပြောလာပါသည်။

"မနက်ဖြန်ပဲကျောင်းကိုတူတူသွားကြမယ်ဆိုဒီည ဂျယ်မင်းအိမ်မှာပဲအိပ်လိုက်တော့မယ်လေ"

ဂျယ်မင်းကအခုလောလောဆယ်ဒီစကားကိုဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမလဲမသိ။ ဂျယ်မင်းရဲ့ရှေ့မှာရည်းစားဟောင်းကရပ်နေသည်။ ဘေးမှာတော့လက်ရှိရည်းစား။

"မမ ကျနော်မနက်ဖြန်အိမ်ထိလာခေါ်မယ်နော်"

ဂျယ်မင်းကအနည်းငယ်ချော့ပြီးပြောလိုက်ပေမယ့်လည်းယယ်ရင်းက ဒါကိုသဘောတူမည့်ပုံမပေါ်သလိုတကယ်လည်းသဘောမတူခဲ့။ အဲ့အစားယယ်ရင်းကစရစ်လာပါတော့သည်။

𝙼𝚘𝚛𝚊𝚕 𝙾𝚏 𝚃𝚑𝚎 𝚂𝚝𝚘𝚛𝚢 🅽🅾︎🅼🅸🅽Where stories live. Discover now