EP - (19)

499 49 4
                                        

'တင်~'

ဂျီဆောင်းကသူ့ရဲ့ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲကဖုန်းကနေမက်ဆေ့ဂျ်ဝင်တဲ့အသံကို ကြားလိုက်တော့ဂျီတောင်းကဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲကဖုန်းကိုထုတ်ကာကြည့်လိုက်တယ်။

'စောင့်နေတယ်နော်' ဟူသောစာနှင့်အတူတူထိုစာအနောက်တွင်ကပ်ပါလာသောဓာတ်ပုံတစ်ပုံ။ ထိုပုံကလမ်းမကိုပြထားတာဆိုပေမယ့်လည်းပုံထဲမှာအနီရောင်ရင့်ရင့်ကျောပိုးအိတ်လေးတစ်လုံးကရှိနေခဲ့တယ်။

သူအရမ်းရင်းနှီးပြီးတော့ခဏခဏသယ်ပေးဖူးတဲ့ကျောပိုးအိတ်တစ်အိတ်။ ဂျီဆောင်းကသူ့ရဲ့ဖုန်းကိုလွယ်အိတ်ထဲထည့်လိုက်ရင်းကျောင်းဆီပြန်ပြေးလိုက်ပါသည်။

ဂျီဆောင်းကကျောင်းနဲ့အဝေးကြီးမရောက်သေးတာကံကောင်းပါသည်။ chenle ကသူ့ကိုကျောင်းထိပ်မှာအတူတူကျောင်းဆင်းဖို့မစောင့်မေထဲကသိခဲ့သင့်တာ။

အခုတော့သူဟာ chenleကိုအန္တာရာယ်တွင်းထဲကိုတည့်တည့်မတ်မတ်ကျရောက်စေခဲ့ပြီ။ ဂျီဆောင်းရဲ့ခြေထောက်ရှည်တွေကဘယ်လောက်တောင်မြန်ဆန်နေသလဲဆိုရင်ငါးမိနစ်တောင်မပြည့်ဘဲနဲ့ ကျောင်းနောက်ဖေးကြားလမ်းထဲကိုရောက်လာခဲ့တာပါပဲ။

"ဝိုး တကယ်အမြန်ရောက်လာသားပဲ"

ဂျီဆောင်းကနံရံရဲ့ထောင့်နားလေးမှာမတ်တပ်ရပ်နေတဲ့chenle ကိုကြည့်လိုက်တယ်။ chenle ကဂျီဆောင်းရောက်လာမှာကိုကြိုသိနေတဲ့အလား။

သူ့မျက်နှာမှာကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ စိုးရိမ်ခြင်း၊ စိတ်ပူခြင်းတစ်စက်မျှပင်ရှိမနေ။ ဘာမှမကြောက်တာလား ခံစားချက်တွေကိုများဖုံးကွယ်ထားတာလား chenle?

"အပြစ်မရှိတဲ့လူကိုဆွဲမထည့်နဲ့"

ဂျီတောင်းရဲ့အသံခပ်နက်နက်ကအေးဆေးတည်ငြိမ်စွာထွက်လာပြီးတော့ သုပြေးလာရလို့မောပန်းနေတဲ့ပုံသံကိုတစ်ချက်ကလေးတောင်မဖော်ပြနေ။

"ဒါပေမယ့်ငါဆွဲထည့်ချင်တယ်လေ"

တစ်ဖက်လူရဲ့စကားနဲ့အတူတူဂျီဆောင်းကတစ်ချက်ခေါင်းကိုငုံ့လိုက််ရင်း လှောင်ပြုံးတစ်ခုကိုတပ်ဆင်လိုက်ကာသူ့ရဲ့မျက်လုံးကမီးတောက်တွေဟာအလွန့်ကိုထင်ရှားနေခဲ့ကာပြောလိုက်သည်က

𝙼𝚘𝚛𝚊𝚕 𝙾𝚏 𝚃𝚑𝚎 𝚂𝚝𝚘𝚛𝚢 🅽🅾︎🅼🅸🅽Dove le storie prendono vita. Scoprilo ora