100 Days Before I Die

D- 22

June 25 D-22  give someone's hug

ㅡㅡㅡㅡ

“Stay here.” pagpigil sa akin ni Dark. Nakitaan ko ng pangamba ang kaniyang mga mata. Maging ako ay gustong malaman ang nangyayari sa ibaba, pero pinipigilan n’ya ako. D*mn him!

“Ayaw ko.” matigas kong sabi. May ugali talaga ako na kapag gusto ko talaga ay hindi ako magpapapigil.

“Britney.” pagbabanta n’ya. Sobrang lamig ng boses n’ya, maging ang kaniyang mga mata ay nakakatakot, na parang kapag hindi ko s’ya sinunod ay talagang magsisisi ako.

“Stay here.” he repeated. Tumitig s’ya muna sa akin bago ako tinalikuran. Nagpabalik-balik ako sa paglakad dahil hindi ako mapakali hanggang di ko nalalaman ang pangyayari sa ibaba.

Dahan-dahan akong bumaba sa hagdan patungo sa ibaba. I didn't hear any noises from there. Dapat na ba akong bumalik sa taas? I know that guy. I am sure that he will give me another punishment.

Nakaramdam agad ako ng pagod noong nakababa na ako ng hagdan. Mataas pala! And now I understand him.... why he didn’t allow me to go down.

Bahala na nga, nandito na ako at sayang naman kapag bumalik pa ako sa itaas. Agad ko ring nakita bahay ni Xavier. Katamtaman lamang ang laki and in fairness ang ganda.

Nagsimula na akong humakbang papasok ng bahay. Nasa pintuan pa lang ako ay natatanaw ko na sila na tahimik lang na nakaupo sa sofa. Mukhang may mabigat silang naiisip.

“Na-contact mo na?” Madi asked Xavier. Agad naman napailing ang lalaki. He also looks upset, what's going on?

“Fvck, where the h*ll is she?” Dark Harris asked, nakapatong ang kaniyang siko sa tuhod n’ya habang napasabunok s’ya sa kaniyang buhok. Sino ba ang tinutukoy nila?

“Sa tingin ko noong tumila ang ulan s’ya ring pag-alis n’ya.” sabi ni Luke. Tiningnan ko sila isa-isa at si Georgia at Aiden lang ang kulang. Nanatili akong nakasilip sa kanila, medyo may pagka-aso pa naman si Dark Harris at ayaw kong mahuli n’ya ako. Si Aiden sumama kaya? O si Georgia lang talaga?

“Kuya, let's find her. Maybe there's something bad happened.” Xavier seriously said. Georgia was lost? But why? Shit! Bakit ako kinakabahan?

Bago pa man tumayo si Dark ay tumakbo na ako paalis roon. Shit!

“Britney.”

Natigil ako sa pagtakbo-lakad dahil may biglang humawak sa braso ko. And now I am dead! Humarap ako sa kaniya at napatungo. I can feel how dark his gaze is.

“Be ready for your punishment tomorrow.” he whispered. Hindi na ako nakapagsalita dahil nagsi-datingan rin sila ni Xavier. Ngayon ay palipat-lipat ang tingin nila sa amin ni Dark Harris. What? Are they serious about what they're thinking right now?

“Don't smirk like that, guys.” he said coldly bago ako hinila palayo sa kapatid n’ya at sa dalawang magkasintahan na naka-ngisi rin. Ano ba ang iniisip nila? Tsk. Sobrang sama ng mood ni Dark. Of course Georgia was lost and he was f*cking worried. By that thought I could feel that I am affected. How stupid I am to let myself fall in love with Dark Harris. He's my PAIN for sure. He likes Georgia and he doesn't care about my feeling if he would know.

We arrived at the white house.... yeah, his house. Inalalayan ako ni Dark Harris na bumaba sa kotse n’ya. He just stared at me. I couldn't read him now. It seems his barrier was strong enough so that I could not know his concern. He is really mysterious.