August 12ㅡ14 (D-71ㅡ73)
PS. Unexpected moments
(It means Pein Claire Clifford failed on doing her list)
August 15 D- 74 Midnight Date.
ㅡㅡㅡㅡ
I looked weakly at the starry sky. Even the half-moon still provided enough light above. Sa sobrang hina at pagod na nararamdaman ko noong mga araw na iyon, nakatulog ako sa kaniyang bisig. Hindi ko rin lubos akalain na napahimbing ang tulog ko kaya ilang araw rin akong hindi nagising.
Darating kaya siya? Pupuntahan niya ba ako ngayon? Handa pa rin ba siyang samahan ako?
Agad akong napatingin nang tumigil ang isang kotse sa tapat ng aming gate. That car..... It’s very familiar. My heart beat faster when the man my heart was longing for appeared. Dark Harris Montero. Now I wonder why he only shows up at this time. Exactly at 12:00 midnight, I knew I would see him again.
Malaya kong nakita ang pagngiti niya sa akin habang naglalakad palapit. He always looks so handsome. Tulad ng nakasanayan, mabilis siyang umakyat sa aking bintana. Pagkalapit niya ay niyakap niya ako agad, kaya sinuklian ko rin siya ng mas mahigpit na yakap. Sa tindi ng emosyon na nadama ko, naiyak ako sa balikat niya.
“D-Damn Britney. D-Don’t cry please, I am here. Let’s go outside and be happy.” he whispered. I smiled right away at his words. I just want to be happy with him.
“D-Dark Harris…” I said softly.
“I’m so worried about you. Ngayon ka lang nakagising. I'm always here at midnight. I am so happy, Britney, please don’t sleep that long again.” he said passionately.
“It won’t happen again.” I replied.
I was hugging Dark Harris tightly from behind, riding with him, naka piggy ride ako sa kaniya. The feeling was so good..... the wind blowing slowly, it was peaceful air... it made me feel alive again.
I’ve never been here before. The colorful lights are beautiful. There are rides, food stalls, and a giant Ferris wheel. Namamangha ako sa lahat ng aking nakikita ngayon.
“Amusement park.” I whispered
Kumain kami ng street food saka naupo saglit sa isang lumang bench. Grabe, ang sarap pala ng ganoong pagkain... parang gusto kong kumain ulit, pero dahil sa dami ng binili ng lalaking ito, busog na busog na ako.
Saglit akong napaisip.... What about the next day? I’d love to spend more time with him, eating street food again.
“Britney, I want to ride there with you.” he smiled, pointing at the giant Ferris wheel. His voice sounded pleading, like something was wrong.
“T-Then, let’s ride there!” I said excitedly. Nothing bad will happen. Hindi ko s'ya iiwan, sana nga ganon ang mangyayari. Natatakot ako Dark Harris!
Nang tumigil ang Ferris wheel, marahan niya akong pinaupo sa loob at agad siyang tumabi sa akin. He held my trembling hand tightly. Kinakabahan ako. Nahihilo rin ako, but as long as I’m with him, I’m not afraid.
“Hinihiling ko na sana may fantasy naman sa reality.” I whispered while staring at his handsome face.
“Para may happily ever after... hindi yung sa fairytale lang.” I added.
Napaiwas tingin si Dark Harris.
We got higher and higher. The things below looked like toys, and the lights sparkled like stars.
BINABASA MO ANG
100 Days Before I Die
Storie d'amore"100 days before I die. I made a bucket list for everything I want to experience in my remaining days. It wasn't only a bucket list but it became a lifeline - how I could squeeze out every minute of happiness of my already determined number of days...
