D- 50

111 46 0
                                        

July 22 D- 50 My dream as a Woman.

ㅡㅡㅡㅡ

Warning: R- 18, Read at your own risk.


“B-Britney, higpitan mo ang paghawak sakin baka mahulog ka.” hingal na sabi ni Dark Harris. Madilim na rin ang paligid, tanging ang liwanag mula sa full moon ang nagbibigay ng daan sa amin.

Is he serious? Kapag hinigpitan ko ang paghawak ay masasakal ko siya. Naka-backride ako kay Dark Harris. Napatingala ako dahil nagbabadyang pumatak ang luha sa aking mga mata. Kasama ko nga si Dark Harris pero nababalot ng takot ang aking puso. Hindi ako mapalagay, baka sa isang iglap ay mawawakasan ang lahat.

My own father tortures me. They gave birth to me sick, and now they won’t even let my life be peaceful.

“A-Are you okay?” he asked once more. Hindi na ako sumagot sa kaniya.

“W-Where are we going?” I asked huskily.

“W-We’re going somewhere. L-Lalayo tayo rito.” he replied. Somewhere? Napahikab ulit ako. I really feel sleepy.

Napatigil si Dark Harris at marahan akong binaba sa malaking bato sa tabi ng ilog. Naupo siya sa tabi ko habang nakahawak sa kaniyang tiyan. Fvck! How? Napaawang ang labi ko nang makita kong may dugo ang kaniyang damit. Is he injured?

“N-Napano ‘yan?” malakas kong tanong. Gusto kong tingnan pero hindi pala ako makatayo. Isa lang akong babaeng walang magawa para sa kaniya. Nailing iling na lang ako at pinipigilan ang mga luhang nagbabadyang pumatak. Hindi na dapat niya hiniling na makasama ako.

Tiningnan ko siya ng matalim pero nag-iwas tingin lang siya. Is he hiding something from me?

“Dark Harris!” I shouted. Agad siyang napatingin sakin... yeah, he is. His cold and dark gaze is telling me that he was hurt.

“I-I can’t tell you.” he responded coldly. Sininyasan ko siyang lumapit sa akin at maupo sa tabi ko.

“Dark Harris, please. I promise, I will stay calm.” I smiled a bit at hinawakan ko ang kamay niya. He heaved a deep sigh and immediately looked into my teary eyes.

“B-Before I came to see you earlier, I met with your father. I wanted to beg him, but I don’t know why he is so angry.” He stopped and stared at me with tears forming in his eyes.

“H-he can’t control his anger, and I’m afraid I may never see you again. Like a coward, I ran until I escaped death. That’s why I’m here now with you.” he said coldly. Sa bawat bukas ng kaniyang mga labi ay nararamdaman ko rin ang sakit na kaniyang iniinda.

Fvck... so Daddy is the reason Dark Harris got hurt? I’ll never forgive him. Dark Harris survived because of me, and he nearly died for it. Why is he here now? Why does he insist on coming with me when death is after us? Why is he so reckless?

“H-Hindi mo na dapat iyon ginawa!” sigaw ko sa kaniya.

“It’s okay, I am fine. We have to leave, I already decided. We’re leaving here. If we stay, your father will find us too. I don’t want to die right now, Britney.” he said coldly, umiigting ang kaniyang panga. Kumawala ako ng mahinang hikbi nang makita kong tumulo ang luha sa mga mata niya.

“Dark Harris, please don’t show me your tears! It hurts me more....” I said hoarsely.

“If I die too, I want to die with you.” He smiled. He caressed my hair and quickly locked me in his arms. Because of what he said, I sobbed even more. I don’t want to lose him! I want him to live happily!

100 Days Before I DieTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon