IGNORED WIFE (COMPLETED)

EPILOGUE

EPILOGUE

"Please Raya, love. Don't leave me please." Umiiyak na nakaluhod ako sa harap n'ya, I'm begging para lang wag n'ya akong iwan.

"You're no fun to me now Gozu. Ayaw ko na sa'yo. Let me go." She said coldly without blinking an eye. Ang sakit ng mga narinig ko sa kanya. I did everything pero bakit parang kulang parin ako?

"Please, gagawin ko lahat ng gusto mo. I'll give you everything you want from clothes to designer bags. Just don't leave me I'm begging you. Nagmamakaawa ako mahal." Kahit magmakaawa ako gagawin ko para sa kanya. Ganyan ko siya ka mahal.

"Stop it Gozu! Ayaw ko na sa'yo naiintindihan mo!? Ayaw ko na sa'yo, you're lousy in bed! You're stupid and worthless! Isa sa pinagsisisihan ko sa buong buhay ko ang pakasalan ka!" What she said tore me apart. Anong ginawa ko para ganituhin n'ya ako? Pinagsisisihan n'yang pinakasalan n'ya ako? Ang sakit sakit marinig galing sa asawa mo ang ganyang salita.

"What did I do wrong to you? I treated you right, I treated you the way you deserve mahal. Why are you saying things like my feelings are not valid? Like you don't love me? Mahal, today's our honeymoon it should be our happiest night but I hate how it turned out like this. This is breaking me mahal." Napaupo nalang ako sa sahig habang nakasapo sa ulo ko. Hindi ko kaya.

"Maghanap ka nalang ng iba. I don't want to be with a person who's worthless." Nagsimula siyang maglakad papunta sa pintuan. Nagsalita kaagad ako.

"Mahal, kapag tatapak ka sa labas ng pintuang 'yan. Wala ka nang babalikan pa." Napahinto siya sa sinabi ko, akala ko babalik siya sa akin. Akala ko yayakapin n'ya ako. Akala ko lang pala ang lahat dahil umalis siya na parang hindi ako kilala.

She traumatized me but I still want her. Iniisip ko parin ang pagbabalik n'ya. Alam ko kasi sa sarili kong tatanggapin ko parin siya. Pero hindi siya bumalik kaya I focused on my business, pinalago ko ito hanggang sa napunta ako sa itaas.

"Stop it dude, ang dami mong nainom. Let me get you home." My vision is blurry at alam kong wala ako sa tamang pag iisip.

"P..please Cohen d-dalhin mo sa akin ang asawa ko....I miss my wife so much....M-my wife, Cohen m..my wife." Nagmakaawa ako, lumuhod ako sa harap n'ya.

I know kahit sinaktan n'ya ako ng ilang beses alam kong siya parin ang gusto kong makasama habang buhay. She's my wife, my life.

"No! You stop it Gozu! Your wife left you! She doesn't love you anymore! Iniwan ka nga n'ya during your honeymoon! What the kind of love is that Gozu!? Now let me get your ass and bring you home!"

I realized he was right, kung mahal ako ni Raya hindi n'ya ako iiwan. If she really love me she won't leave me whatever the reason is.

I know that figure, kilalang kilala ko ang katawang 'yon. Except for the fact na may kasama siyang lalaki. I was blinded by my jealousy kaya hindi ko nakita ang dapat kong makita. She was too thin and pale. Sinabihan ko siya ng mga masasakit na salita dahil sa selos.

"It's nice meeting you again wife, why are you such in a hurry? Hindi mo na namiss ang asawa mo? Who's with you by the way? Ah 'yan ba ang pinalit mo sa akin? How pity he doesn't even know na kasal ka sa akin." I blurted.

Sumunod ang mga mata ko sa kamay n'ya nang nahawak n'ya ang kamay ng lalaki. What the fuck? Ang kapal ng mukha nilang maglandian sa harap ko.

"Please get me out of here, ipapaliwanag ko sayo mamaya just please." Mahina n'yang saad sa lalaki habang nakahawak sa ulo n'ya. The audacity of this woman. Sa harap ko pa ba talaga niya gagawin 'yan?