The Beast and His Babysitter

GARLEA

Garlea P.O.V (A very short update)

Ang akala nila wala na ako. Nahulog ako sa tulay ngunit buhay pa ako. Tinulungan ako ng isang mabait na tao, ang ama ng anak ko. Minahal niya ako pero ibang lalaki ang gusto ko, ang mahal ko. Nagsinungaling pa nga ako para lang makalapit sa kanya.

Guilt is killing me, nakasira ako ng isang relasyon para lang saakin. Hindi ko naisip na may iba na pala akong nasaktan.

"Yuri, don't run."

Tumakbo si Yuri sa isang hallway. Luminga-linga ako para hanapin siya. Lumapit ako sa pintuan at kinatok iyon. Inayos ko muna ang sarili para hindi pansing kinakabahan ako. Bumukas ito at bumungad saakin ang isang babae.

"Hi.. I just want to ask if you saw a kid. His wearing a carrot hat. He ran in this way and I didn't found him. Did you saw my son?"

"I'm Garlea Shun anyway, I'm sorry for disturbing you."

"Love.."

Akala ko ay ako ang tinatawag niyang love. I missed him calling me love. Bumilis ang tibok ng puso ko, para akong tangang nakangiti sa harap ni Hades, ang mahal ko.

"Mommy!"

"So, what happened hija? We all thought you're dead. Walang nakitang bangkay at natangay ka raw ng agos ng ilog." Tanong ni Tita.

"Tinulungan po ako ni Steeve na kaibigan ko na ngayon. Nakita niya akong walang malay kaya inuwi niya ang at inalagaan hanggang sa maayos na ako."

Steeve, the father of my child. Sabi niya mahal na mahal niya ako at gagawin ang lahat para saakin at sa anak namin. Hindi ko masabi sa kanila na si Steeve ang ama ng anak ko.

Gusto kong bumalik kami sa dati ni Hades. Ang dating Hades at Garlea noon ngunit may girlfriend na.

"Who's that child? Is it yours?" Sa tanong niya palang ay bigla akong napaisip. Tumango ako, Yuri's 4 years old at saktong sakto. Four years ago rin iyong aksidente.

Naka-one night stand ko si Steeve, feeling ko ang dumi-dumi at ang landi kong babae. May relasyon ako ni Hades noon pero nagtaksil ako.

"Y-You're the father."

"Are you sure? It can't be!"

Hindi mawala ang titig ko kina kay Hades, umalis iyong Corie at nakisali na rin sina Tita sa usapan namin ni Hades.

"So, what is your plan now? You have a girlfriend, Hades. I think you should break--"

"No! That will never happen. Papanagutan ko ang bata pero walang break up na magaganap."

"What about the child? You need to get married."

Nagulat ako dahil sa biglaang paghampas ni Hades sa lamesa. Yumuko ako, sa lahat ng ito wala akong pinagsisihan. I am desperately want him back, call me selfish but I can't lost my Love.

Nagulat ako dahil pinakawalan niya si Corie, akala ko binigyan niya ako ng change pero hindi. I appreciated how he treats my son like it's his own.

We met again. The father of my child, Steeve. I betrayed him for Hades. I thought I still love Hades but I was wrong. I beg for his forgiveness, that's when I confess to Hades.

"You're not the father of my child, Hades. I'm very sorry for being selfish. I know I ruined your relationship. I'm sorry."

"Pwede naman tayong magsimula ulit, Steeve. Inaamin kong mali ako, I deserved to be punished. Please, mahalin mo ulit ako."

Like I expected, walang nangyari. I caused him so much pain. When we first met, he rescued me.

Pinakain, binihisan, at pinatira sa bahay niya pero ang sinukli ko lang ay sakit sa kanya. I feel very guilty, hindi ako makatulog. Guilt for ruining a relationship and for dumping Steeve.

I regret it so much.

The day I feared comes, it's my father. Drug addict at isang sindikato. I can't believe she killed Corielyn's mother.

"Wala akong choice, anak. Kailangan ko ng pera para sa nanay mo at ang pagpuwersang nakaw lang ang naisip kong solusyon." 

Hindi ako makapaniwala, pinapatay nila kapag hindi nagbigay.

"Pa, kailangan mong pagbayaran ang kasalanan mo..." at kailangan ko rin pagbayaran ang kasalanan ko. "Sumuko ka na sa pulis." wika ko at kinuha ang cellphone.

"Sige, gawin mo."

Gulat akong napatingin ulit kay papa. Umiiyak si Yuri sa likod ko habang nakatitig sa baril na nakatutok saamin, saakin.

"Ipikit mo ang mata mo, Yuri." utos ko sa bata. Bago pa ako makagalaw ay bigla niya itong pinaputok. Napaupo ako at napahawak sa bandang tiyan.

"Pasensya na, anak..."

Bago niya pa mabaril si Yuri ay dumating si Steeve. He saved my child, our child. Niyakap ako ni Steeve, saying that everything will be alright.

Narinig ko ang tunog ng sasakyan ng mga pulis sa labas. Bago pa ako makalingon ay may malakas na tunog ng baril ang narinig ko.

Iyun lang ang naalala ko.

Nabaril ako sa ulo...

I deserved all of this, naaawa ako sa anak ko. Kitang-kita niya lahat ng pangyayari. Namatay ako sa braso ng mahal ko at saksi lahat iyun si Yuri. Pasensya na anak ko, hindi man lang kita naisip. Ginamit kita upang makuha ang gusto ko.

Gusto ko pa sana ng maraming oras para bumawi sa lahat ng kasalanan ko. Bumawi para sa pamilya ko. Siguro hanggang dito lang ako, but I am still thankful for everything.

"Mahal na mahal ko kayo..." bulong ko sa sarili.