Sold.

3

Zszedłem na dół i udałem się w stronę gabinetu Hyunjina. Niepewnie zapukałem w drewno, a następnie otworzyłem drzwi i wszedłem do środka pomieszczenia. W pokoju stało wielkie mosiężne biurko a na nim wielki komputer, drukarka i jakieś inne rzeczy oraz papiery. Pokój wyglądał jak typowy gabinet bogatego prezesa.

Hyunjin siedział przy biurku w wielkim brązowym skórzanym fotelu, kłócąc się przez telefon. Szybko zakończył rozmowę po czym zwrócił się do mnie. Popatrzył na mnie, a po chwili poklepał swoje kolana. Podszedłem do niego i usiadłem na wskazanym przez bruneta miejscu. Gdy wreszcie opadłem na jego kolana, ewidentnie mu coś nie pasowało bo delikatnie mnie podniósł i sobie poprawił. Miałem wraże nie że teraz nie siedziałem mu tylko na kolanach ale też na kroczu.

-A więc na co masz ochotę? -Zapytał tuż przy moim uchu. Jęknąłem na ten nagły ruch z jego strony. Jego głos był tak niski i głęboki. Starszy uśmiechnął się gdy usłyszał jęk wydobywający się z moich ust. Zarumieniłem się i zakryłem swoje policzki.
-Nie zakrywaj ich, pasują ci takie rumieńce. Czy to ja tak na ciebie działam? -Zarumieniłem się jeszcze bardziej.
-Tak tatusiu -Powiedziałem po czym spuściłem głowę. Brunet delikatnie ujął mój podbródek i uniósł moją głowę tak, bym patrzył mu prosto w oczy.
-A więc na co masz ochotę? -W tym momencie zastanawiałem się czy nadal chodziło mu o jedzenie.
-M~może s~s~sushi -Mój głos był bardzo rozemocjowany.

Starszy przeniósł swoją uwagę na komputer na którym była włączona poczta. Starszy ją zamknął i włączył jakąś stronkę od zamawiania jedzenia i zamówił jakieś sushi. Po chwili wyświetliło się że dostawca będzie za około godzinę.

-Dobrze ja muszę wrócić do pracy. -Powiedział.
-To ja nie będę ci przeszkadzał.-Już miałem wstać.
-Nie, możesz zostać jeśli chcesz.

Zadowolony wyciągnąłem telefon z kieszeni i włączyłem jakąś grę, na co starszy jedynie się uśmiechnął i wrócił do pracy. Podobało mi się siedzenie na jego kolanach, a jego zapach był cudowny, taki uzależniający.

Po godzinie, która dosłownie minęła jak dziesięć minut, zadzwonił dzwonek do drzwi. Odłożyłem telefon na biurko i już miałem wstawać gdy brunet chwycił mnie pod udami i wstał razem ze mną. Odruchowo oplotłem ręce wokół jego szyi, a nogi wokół pasa, by nie spaść. Mężczyzna odstawił mnie dopiero przy drzwiach, aby otworzyć drzwi, odebrać zamówienie i zapłacić.

-Chcesz obejrzeć film?
-Chętnie tatusiu. -Uśmiechnąłem się do starszego, co odwzajemnił.
Hyunjin podał mi torbę z jedzeniem i poprosił bym zaniósł ją do salonu. Rozłożyłem wszystko na stoliku, a po chwili dołączył do mnie Jinnie z dwoma szklankami soku pomarańczowego.

Starszy włączył „Obecność" i rozsiedliśmy się na kanapie biorąc pałeczki w dłoń. Nie lubiłem horrorów, ale cóż nie chce mu psuć humoru.

***

Gdy kierowałem pałeczki do buzi, nagle na ekranie wyskoczyła jakaś niezidentyfikowana postać. Na co krzyknąłem przerażony, upuściłem pałeczki i szybko doskoczyłem do bruneta wtulają się w jego tors. Czym spowodowałem śmiech starszego.

-Już dobrze, przecież nie wyskoczy z telewizora. -Starszy zaśmiał się i zaczął gładzić moje plecy uspokajająco.
-Jesteś pewny? -Burknąłem w jego koszulkę. Hyunjin nieznacznie odsunął się ode mnie, tak by patrzeć mi w oczy. -Jestem pewny. -I tyle wystarczyło bym się zawstydził, ponownie się w niego wtuliłem tylko tym razem schowałem głowę w zagłębienie jego szyi.

Reszta wieczoru minęła nam spokojnie i nie nie oglądaliśmy już tego horroru. Starszy stwierdził, że jak mam zasłaniać przez pół filmu oczy to nie ma sensu. Ale nazwał mnie też uroczym.