Ditto Dissonance (Yellow and Mishaps #1)

Chapter 15

Chapter 15: Crazy Things

#DittoDissonanceWP

Warning: This chapter contains scenes that may trigger you in any possible way. Please be advised. Read at your own risk. I want to remind you that my characters are not perfect; they are bound to make mistakes throughout the story. You don't get to decide for them.

Don't forget to vote and enjoy. Thank you!

.・゜゜・・゜゜・．.・゜゜・・゜゜・．

[REVISED VERSION: NOVEMBER 2025]

.・゜゜・・゜゜・．.・゜゜・・゜゜・．

Zern's Point of View (❁ᴗ͈ˬᴗ͈)

"Sa paanong paraan mo naman sisirain ang araw niya?" tanong ni Leroy habang dahan-dahan ngumunguya.

Binalingan ko ang table nila saka mahinang natatawang ibinalik ang tingin ko kay Leroy. "Mang-aasar lang naman ako. Kung gusto niyang makipag-asaran at manira ng araw, madali lang naman akong kausap," sabi ko saka isinubo ang hiniwa kong pancake.

Leroy smiled mischievously. 

Umangat ang kilay ni Leroy saka may inginuso. "Tumayo na si Caiden," sabi niya.

Maagap akong lumingon sa nginunguso ni Leroy. I snorted under my breath, watching him head straight for the restroom.

Mukhang hindi niya kami napansin dahil deretso lang ang mga mata niya habang naglalakad.

"Wait lang, ah. May aasarin lang ako sa CR. Maninira lang ng araw," sarkastiko kong sabi bago tumayo saka sila iniwang dalawa na natatawa at napapailing na lang sa gagawin ko.

Pagpasok ko sa CR, nadatnan ko si Caiden malapit sa pinto. Mukhang papunta pa lang siya sa sink, kaso natigilan at napalingon siya sa gawi ko. Nalukot agad ang mukha niya habang ako ay sarkastikong nakangiti sa kanya.

Kakikita pa lang niya sa akin, nasira na agad 'yong araw niya.

"Hi, nakita na naman kita. Parang palagi tayong pinagtatagpo, ah? Iniisip ko tuloy baka may ibig sabihin na. Hindi mo naman ako siguro sinusundan, 'di ba?" Malambing at casual kong sabi na parang close kami.

Lalong nalukot ang mukha niya. 

"You expect me to answer that nonsense statement? Why are you even talking to me? Can you just fuck off for once? Naaalibadbaran ako sa 'yo, eh."

Mas tinamisan ko ang sarkastiko kong pagngiti saka humakbang kaya nangunot ang noo niya at bumaba ang mga mata sa ginawa kong paghakbang, pero muli niya ring ibinalik ang tingin sa mukha ko.

What bothered this kind of person the most was people asking pointless questions or giving empty compliments, pretending to care about their well-being.

"Ang guwapo mo pala talaga, 'no? May girlfriend ka na?" Ngumuso ako. "Guwapo ka sana, kaso naamoy ko kanina hindi ka pa 'ata nakapag-toothbrush. Pero okay lang 'yan, guwapo ka pa rin naman. Ano in-order mo rito?"

Lalong nangunot ang noo niya. Napalunok siya at hindi makapagsalita. Binasa niya ang labi niya at hindi alam ang gagawin. 

He looked anxious.

Humakbang pa ako ng isa at laking gulat ko nang humakbang siya paatras. Nagtaas ako ng kilay sa kanya habang matamis pa ring nakangiti.

"Bakit hindi mo ako sinasagot?" I said sarcastically. "Kapag nga nagkasalubong tayo sa hallway, babatiin kita. Kasi gusto ko mapansin mo ako—saka ano palang gamit mong perfume? Naaamoy ko kasi... ang bango." Nagpanggap ako na sobrang curious.