Chapter 67

26.3K 694 187
                                        

Chapter 67: After Every Beginning

#DittoDissonanceWP

.・゜゜・・゜゜・..・゜゜・・゜゜・.

[REVISED VERSION: NOVEMBER 2025]

.・゜゜・・゜゜・..・゜゜・・゜゜・.

Zern's Point of View (ᴗ͈ˬᴗ͈)

Alam kong sa susunod na mga araw, lilipas ang oras nang napakabilis. Hindi na namin mamamalayan na tapos na pala ang unang semester.

Pero ang pinakamahalaga rito, nagpo-focus kami sa kung paano namin mapapahalagahan ang bawat araw na dumaraan.

Nakakabitin? Minsan. Lalo na kapag masaya.

May mga araw namang gusto ko na lang din matapos para makapagsimula na ng bagong araw kinabukasan.

Halo-halo, eh.

Mahirap maintindihan, pero baka hindi naman talaga kailangan maintindihan. Baka mas mabuting hayaan na lang lumipas.

Katulad ng araw ngayon, October 6 na pala. It had been a month since Caiden and I made it official. It was a special day for us. A day that we wouldn't even want to end.

Dinala ako ni Caiden sa isang overlooking place. Puwedeng mag-picnic. Mahangin at katamtaman lang ang ingay ng mga tao. May mga puwedeng bilhan ng pagkain sa gilid-gilid. May mga picnic table din na puwedeng pagpuwestuhan, pero mas pinili namin na maglatag ng sapin sa damuhan.

Nagdala ako ng mga chips at wafer, lahat 'to nakalagay sa isang basket. Bumili na lang kami ni Caiden ng inumin along the way. Bumili na rin kami ng isang box ng donut, half-dozen na Korean Chicken, at maliit na pizza.

"It's good that we picked the right spot... hindi matao banda rito," sabi ni Caiden habang nakatitig sa akin at bahagyang hinahangin ang buhok.

Nakatupi ang isa niyang binti habang ang isa ay nakatuwid. Nakadantay ang isa niyang kamay malapit sa akin habang ang isa ay nakapatong sa tuhod.

The sunlight reflected sharply in his green eyes, making them almost radiant. His slightly parted lips, thick brows, and long lashes stood out even more under the golden glow, each detail sharpened by the light that caressed his face.

Maamo akong ngumiti sa kanya bago nilingon ang magandang tanawin. Ilang oras na lang, lulubog na ang araw.

I straightened both of my legs and put both of my arms behind me. I took a deep breath as I stared at the beautiful horizon.

Trees from afar that danced with the wind, and some mountains were shaped like the back of a camel. The scenery was breathtaking. It comforted me and allowed me to rest my mind freely.

My gaze went back to Caiden—he was still staring at me. His eyes were as soft as clouds. His lips were still parted.

I chuckled softly. "Ang ganda rito, Caiden. Nakarerelax ng isip."

Binasa niya ang kanyang mga labi saka lumibot ang mga mata sa mukha ko. Humugot siya ng malalim na hininga bago tipid na ngumiti.

"I love this place becauseI'm with you."Caiden almost whispered. "My heart ispounding from just staring at you. From the beginning until now, my heart stillbeats for you endlessly. My schmaltzy eyes look at you evocatively." He paused. "I willalways cherish every second that I spend with you, and I am beyond elated that I can't even imagine how lucky I am to be chosen by someone as wonderful as you."

Ditto Dissonance (Yellow and Mishaps #1)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon