Ditto Dissonance (Yellow and Mishaps #1)

Chapter 12

Chapter 12: Comfort Night

#DittoDissonanceWP

Daris! Don't forget to vote. Thank you.

.・゜゜・・゜゜・．.・゜゜・・゜゜・

[REVISED VERSION: NOVEMBER 2025]

.・゜゜・・゜゜・．.・゜゜・・゜゜・．

Zern's Point of View (❁ᴗ͈ˬᴗ͈)

Nakatingin ako sa mga kamay namin ni Ashton na magkahawak. Hindi niya binibitiwan ang kamay ko mula no'ng iniwan namin 'yong buwisit na 'yon do'n. 

Medyo nahuhuli ako ng lakad kaya mas natititigan ko nang maayos ang likod niya. Maging ang mga kamay namin.

I hadn't seen Ashton like that before. Iba 'yong galit niya kanina kung ikukumpara sa mga naalala ko noon. Galit na galit siya ngayon. 

Alam kong kung hindi ko siya pinigilan, baka kung ano na ang nagawa niya sa bobong 'yon. Walang utak, amputa. Pasalamat siya at inisip ko pa rin siya. Naaawa rin ako sa kanya dahil sa kayang gawin ni Ashton.

Ilang beses ko nang nakita si Ashton na makipag-away. Nagdidilim talaga ang paningin niya at marami siyang nagagawang ayaw niyang gawin talaga. Sadyang nadadala na lang din siya ng galit.

Kahit parehas kaming bading ni Leroy at nakikita as somehow flaw sa kanya 'yon dahil hindi siya nakikipagkaibigan sa mga lalaki, wala siyang pakialam. 

Never niya rin kaming pinag-isipan na type namin siya ni Leroy o may balak kami sa kanya. Hindi niya naisip na magkakagusto kami sa kanya dahil lang hindi kami straight. Hindi niya ginamit against sa amin 'yong sexuality namin ni Leroy.

Instead, he accepted us. He loved and cherished us as his friends. Palagi niya kaming sinusuportahan sa kaartehan namin ni Leroy. Kapag tinatamad kaming maglakad or mag-commute, sinusundo niya kami palagi kahit nagpapahinga siya. Kami na lang mismo 'yung nahihiya dahil papayag agad siya.

Kaya palagi rin naming sinu-surprise si Ashton tuwing birthday niya. Palagi rin kaming naka-support sa paglalaro niya ng basketball. Binibilhan namin siya palagi ng mga kailangan niya at after ng game niya, ililibre niya kami ni Leroy.

Mapang-asar din talaga minsan 'to si Ashton, pero mahal na mahal ko pa rin siya kahit palagi niya akong iniinis. Silang dalawa ni Leroy. Love ko sila kahit minsan bwisit sila. Sobrang na-appreciate ko lang silang dalawa.

Kaya ako nabi-bwisit do'n sa lalaking 'yon. Ang kapal ng mukha niya. Hindi ako tinatrato nang gano'n ng mga kaibigan ko pati ng pamilya ko, tapos siya ide-degrade niya ako na para akong basura kahit wala naman akong ginagawa sa kaniya. Uubusin ko lahat ng mura at ire-recite ko sa kaniya nang paulit-ulit para maramdaman niya kung gaano ako kagalit sa kaniyang bobo siya.

Weakness ko siya, sa totoo lang. Dahil sobrang guwapo niya, as in. Talagang sobrang guwapo. Nakakatulala 'yong kaguwapuhan niya. Gano'n ka-OA, kasi gano'n talaga ka-perfect 'yong features niya. Ang ganda pa ng physique niya.

Kung sanang kasingganda ng mukha at katawan niya 'yong ugali at pananalita niya, eh, di favorite na anak na talaga siya ni Lord. Kaso may kagat 'ata 'yong utak n'on dahil sira-ulo. 

Kung inayos niya lang 'yong ugali niya baka naging magkaibigan pa kami.

Feeling main character lang ako minsan, pero hindi ko pipiliting baguhin 'yong straight para lang magustuhan ako.