THIRD PERSON POV...
Kasalukuyan na naka-upo lamang si Xavier ngayon sa kanyang higaan dahil hindi niya alam ang kanyang gagawin ngayon ang hearing niya.
Pagkatapos niyang malaman ang katotohanan ay may bumabagabag na sa kanya.
Nagsisisi siya dahil kung nalaman niya nang mas maaga, hindi nagkagulo ang lahat.
Sinisisi niya ang daddy niya sa lahat ng gulong na nangyari; hindi niya ito nais na mangyari.
Sa tagal ng panahon, hindi niya akalain na magkapatid pala sila ng taong asawa ng mahal niyang babae, kagaya lang din ng nangyari sa kanila ng ama nito pero iniba ang kuwento.
"Mag-ayos ka na, hearing mo mamaya," rinig niyang sabi ng isang pulis. Tumango lang ito.
Napaayos lamang ito ng upo nang makita niyang papalapit ang ama niya. Alam niyang wala siyang maaasahan sa ama nito dahil hindi naman siya kakampihan nito.
"Don't expect you'll win this case," usal nito at may inabot na envelope sa kanya.
"I didn't expect too much because I know I'll lose, and what is that?" tanong nito at napataas ang kilay habang nakatingin sa envelope.
"You better see it."
Kinuha niya ito tsaka binuksan. Binuklat niya at napakunot ang noo niya nang mabasa ang nakasulat.
Isa itong DNA result sa kanya at kay Ezekiel. Napatingin siya sa baba-it's 99.999%. Napatulala na lang siya sa nakita at napatingin muli sa ama niya.
"So it means it's true. Alam mo, Dad, nagsisisi akong ginawa ko 'yon at naging utusan mo. Anong klase kang ama para ganituhin mo ang sarili mong anak? Nagalit pa ako kay Mom dahil you said that she abandoned me, but that's a lie. I know that you don't care about me at all. Palagi mong sinasabi na wala akong kuwenta, but now, Dad, kaya ko na ang sarili ko. Handa akong sumuko at makulong na lang habang-buhay kaysa makasama ka," saad nito na ikinabigla ng ama niya.
"How dare yo-"
"No, how dare you, Dad? You're a liar and a criminal. Bakit mo nasikmura ang lahat? Ganoon ka na ba talaga kasamang tao para gamitin ako laban sa pamilya ng kapatid ko? Now I realize, kaya pala ganoon ka-nagmana ako sa'yo, desperado. Ayoko na, Dad. Pagod na pagod na akong makinig sa mga walang kuwentang pagsisinungaling mo. Please leave, and I don't wanna see you again," saad nito at itinapon ang envelope mula sa harapan ng ama. Hindi naman nakaimik ang ama.
Napa-smirk siya at bumalik sa kama, nakatalikod siya dahil ayaw niyang makita ang ama niyang nasasaktan. Ayaw naman niya iyong sabihin pero masyado na siyang nasasaktan at parang gusto na lang niyang mamatay.
---
"Are you okay?" tanong ni Ezekiel sa asawa.
"Kinakabahan ako, natatakot akong harapin si Xavier," anya at napatingin sa asawa na may takot.
"Don't be scared. I'm here beside you. Ipaglalaban ko ang kasong ito and will make Xavier go to jail. Trust me, honey," pagpapakalma nito na ikinatango na lang ni Yvielle.
Si Thyzel lamang ang kasama nila sa hukuman dahil iiwanan nila sina Azrael sa opisina ni Ezekiel, dahil tanging si Thyzel ang may hawak ng video na dagdag ebidensya na rin.
Wala rin ang dalawang kaibigan ni Ezekiel dahil isinagawa na nila ang plano at tiyak na pagkatapos ng hearing ay tapos na rin ang mga kaibigan ni Ezekiel.
"Mommy, don't be nervous. Daddy and I are always here. I'll do my best too. I love Tito Xavier, but I love you the most. That's why I hate him," sabi ng bata.
"Good boy," nakangiting wika ng ama. Ngumiti naman si Yvielle at hinalikan ito sa pisngi.
"Thank you, son."
