Resisting Ezekiel

XXXVII - Settling

Ezekiel's POV

Dumiretso agad ako sa taas after umalis ni Sandra. Hinahabol ko ang hininga ko dahil pakiramdam ko naguumapaw yung nararamdaman ko sa galit. There is no way Sandra can mark her arm on her own. Wala akong maisip na ibang gagawa non kundi si Bethany lang. Dalawa lang silang natira dito sa bahay.

"What did you do?" Madiin na tanong ko kay Bethany pagkabukas ko ng pinto sa kwarto ko. Kasalukuyan siyang nagbabasa ng libro habang prenteng nakahiga sa kama ko. Tinatry kong pigilan ang sarili ko dahil parang gusto ko siyang pagbuhatan ng kamay.

"What the hell are you talking about?" Nagtatakang tanong niya sakin nang ibaba niya ang hawak njyang libro at lumingon sakin. Magkasalubong ang kilay niya na parang walang alam sa sinasabi ko. Mas lalong uminit ang ulo ko.

"Don't pretend like you don't know what I'm talking about. Anong ginawa mo kay Sandra?" Tanong ko sakanya. This time, mas mataas na yung boses ko na singhal sakanya. I really don't like to be this rude to a woman but when it comes to Sandra, I really don't care who they are.

"Why? Nagsumbong siya sayo?" Balik tanong niya sakin. Tumaas ang isa nitong kilay. Kumuyom ang mga kamao ko. Nanalangin ako na sana may kontrol pa ako sa sarili ko at huwag siyang saktan. We just talked about this last night pero isang araw palang, may nangyari na agad kay Sandra.

"She doesn't need to." Malamig kong tugon sakanya. Alam kong hindi sasabihin ni Sandra sakin ang nangyari. Good thing nakita ko ang braso niya kahit gabi na. Hindi man ganon kalinaw pero kitang kita ko yung pasa niya sa braso maging ang marka ng isang kamay. Nakita ko ang mga dugong natuyo galing sa pagbaon ng mga kuko. I can't believe Bethany can actually do this. Noong pasyente ko palang siya, she never hurt anyone. There is something wrong with her right now.

"You're overreacting." Kalmadong sabi niya sakin. If tama ako sa iniisip ko, I wonder what triggers her disorder. I know I have to be patient if that's the case because I am a doctor pero si Sandra ang usapan. I promised that I will protect her no matter what. I don't care if Bethany is sick but I have to make this right. Ayaw kong may mangyari kay Sandra. She is my priority.

"I told you to keep your hands off on her." Pag-ulit ko sakanya. Kahit na galit ako sakanya, trinay ko parin kalmahin sarili ko. I never hit a woman in my life and if I let her get through me, I won't hesitate to lay my hands on her. That's how I want to protect the one I love. 

"Are we going to argue about this again? She's lucky I didn't kill her." She said in a calm voice. I am now certain that there is something wrong with her. This time, it's worse. Bethany is a sweet and genuine woman I know. The one in front of me is definitely not Bethany. The one I know won't harm anyone.

"I knew it. It's going back again huh?" Tanong ko sakanya while keeping my distance on her. Nakuha ko ang atensyon niya sa sinabi kong yon. Hindi maipinta ang kaniyang mukha na nakatingin sakin.

"W-what are you saying?" Nauutal niyang sabi. I wanna laugh cause pretending won't work on me because I can definitely read her through her gestures.

"You are not okay. I'm gonna call your mom." Malamig na sagot ko sakanya. If she's not okay, I have to send her back to US. Kailangan niyang magpagaling bago pa siya makapanakit ng ibang tao. Tama ang desisyon ko na hayaan na lang si Sandra na magstay muna kay Dennis dahil hindi ko alam kung ano pwedeng gawin ni Bethany kay Sandra. I cannot afford to make that happen. I'll have to keep Sandra away from Bethany.

"Please don't. I am completely okay. What the hell are you talking about?" Bumangon siya sa kama at lumapit sakin. She crumpled my shirt and her eyes were begging. I hate how she still denying everything. Malamig na tinignan ko siya sa mga mata. Pinakiramdaman ko ang sarili ko kung may awa ba ako sakanya pero kapag iniisip ko yung pasa ni Sandra sa braso, I don't feel anything other than rage.