Resisting Ezekiel

VI - Out of Reach

Bethany's POV

Andito ako ngayon sa clinic ni Ezekiel. Nagbabakasakaling bumalik na siya galing bakasyon. Ilang buwan na kasi akong pabalik balik dito sa clinic pero lahat ng staff, palaging di nila alam ang sagot. Halos mabaliw na ako kakaisip kung asan na siya.

Last year, I was one of his patients. I was closed to death that time. I am attempting to suicide all the time. Sa sobrang pag-aalala ng mama ko, pinaadmit ako for treatments. Si Ezekiel ang taong gumamot sakin at nagpagaling sa disorder ko.

I had borderline personality disorder. I left from an abusive relationship and I was never the same after that. At first, akala ko normal lang na anxieties until palala ng palala ang iniisip ko. No one can help me that time. Palagi ako nagkukulong sa kwarto. I attempted suicide multiple times. I was lucky na natakbo agad ako sa hospital or else, I'm already dead.

With Ezekiel, kahit na doctor ko siya, naramdaman ko ang pag-aalaga ng isang lalaki. Pag-aalaga na di ko naramdaman sa ex boyfriend ko. Umusbong ang nararamdaman ko sakanya. Hindi ko maipaliwanag yung saya kapag kausap ko siya. At first, akala ko, grateful lang ako dahil maalaga siya kasi ganon siya kaalaga sa mga pasyente niya. Hanggang sa nag-iiba na yung tingin ko sakanya. I can't stop thinking about him.

Yun din siguro yung dahilan kung bakit gumaling ako agad. Naramdaman ko na lang na hindi na ako nag-iisip. Wala na ako iniisip na magpakamatay. I became a jolly person when he was around. He gave me motivation to live. He gave me reasons to fight for my life.

Nagkaroon kami ng relasyon ni Ezekiel ilang buwan matapos sabihin na normal na lahat sakin. My mom doesn't know about it and I don't want her to know dahil baka tumutol lang si mama. I don't know when did Me and Ezekiel start our relationship. Ang alam ko lang, nang madischarge ako, we had one night stand and that continued. We will have sex multiple times in a week.

Ezekiel loves sex that's why I am being submissive to him. I always give whatever he wants. We were happy that time. I was happy. Those were the happiest moments in my life.

Few months ago, he was gone. Before siya mawala, naging madalang ang pagsesex namin. From multiple to three times a week. Hanggang naging once until he was out of reach. He was not answering my calls. Noong una natatawagan ko pa siya, until hindi na nagriring ang phone niya. Ilang beses ko trinay tawagan pero palaging straight to voicemail. I tried to reach out to him through his socials pero no response at all.

Wala lang naman sakin kung naging madalang ang pagtatalik namin. Nauunawaan ko naman na baka napapagod na ang kaniyang katawan. Binibigay ko yung space sakanya. Ofcourse, nagtataka ako pero iniisip ko na lang na baka pagod siya sa work sa dami ng pasyente niya. Nag-isip lang ako na something is wrong when I no longer received messages or calls from him.

That's when I decided na bisitahin siya sa clinic. Sabi ng front desk nila, he's on vacation. Kumulo ang dugo ko ng araw na yon dahil hindi man lang pinaalam sakin  ni Ezekiel na magbabakasyon siya. If I know na that's his plan, sinamahan ko sana siya. When I asked the FD again kung saan nagbakasyon, wala daw nakakaalam kung saan nagbakasyon si Ezekiel. He just filed a leave without any information.

Nanlumo ako ng araw na iyon. Ayaw ko isipin na bigla niya na lang ako iniwan. I know na hindi niya gagawin yon dahil masaya naman kami nung last kaming nagkita. We shared hot sex that time kaya alam kong mahal na mahal niya ako.

Kesa mag-isip ng negative, I made myself believed na babalik siya. Na one of these days, maaabutan ko siya sa kaniyang clinic na kausap ang isa sa mga pasyente niya. Hindi ako nawalan ng pag-asa.

Each time goes by, ramdam ko na pabigat ng pabigat ang nararamdaman ko. Alam ko na kapag vacation leave, the longest will be two months probably pero lagpas na sa tinaning kong oras. Wala paring Ezekiel.