• ခုနစ္ေဆာင္နန္းက မညႇိဳးပန္း •
(Part - 33)
“ အရွင္မ ကံကုန္သြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အရွင္မက လိပ္ျပာလြင့္ေနတာပါ ”
နန္းတြင္းသမားေတာ္ႀကီး အလာကို ေစာင့္ေနေသာ မ႑ိဳင္မွာ အမယ္အို၏ စကားေၾကာင့္ နားရႈပ္သလို ျဖစ္သြားသည္။
“ တစ္စုံတစ္ေယာက္က ရည္႐ြယ္ခ်က္ရွိရွိ လုပ္ႀကံလိုက္တာပါ။ အရွင္မရဲ႕ ဝိညာဥ္လြင့္သြားေအာင္ အစီအရင္နဲ႔ လုပ္ႀကံပစ္လိုက္တာပါ ”
“ ခင့္ကို အသင္ ကယ္ေပးႏိုင္လား။ က်ဳပ္ ၾကင္ရာေတာ္ဟာ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ပါ။ သူ ဒီလို လုပ္ႀကံခံရဖို႔မသင့္ဘူး။ သူ ဒီလို ကံကုန္ဖို႔ မသင့္ပါဘူး ”
“ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ကြၽႏ္ုပ္ ကူညီေပးလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ အဲ့တာေၾကာင့္ ကြၽႏ္ုပ္ေနာက္ကို လိုက္ခဲ့ပါ အရွင္ ”
အမယ္အိုမွာ ေရွ႕က ဦးေဆာင္ထြက္သြားသည္။ မ႑ိဳင္ အေစာင့္တပ္သားမ်ားကို ေနခဲ့ရန္ အမိန႔္ေပးလိုက္ၿပီး ကေလးငယ္ စံသကို ေခၚ၍ လိပ္ျပာလြင့္ေနသူကို တင္းတင္းေပြ႕ခ်ီကာ အမယ္အိုေနာက္ သုံးေယာက္သား လိုက္သြားခဲ့ၾက၏။
မယ္ေတာ္ေက်ာင္းႏွင့္ မနီးမေဝးတြင္ရွိေသာ ေတာအုပ္ငယ္တစ္ခုကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးေနာက္ အမယ္အိုဟု အိမ္ဟုထင္ရေသာ အေဆာက္အဦးပ်က္တစ္ခုတြင္ လမ္းဆုံးသြားေလသည္။
“ အထဲကို ႂကြလာခဲ့ပါ အရွင္ ”
အမယ္အိုမွာ ႐ိုက်ိဳးပ်ဴငွာစြာ လွမ္းေခၚသည္။ ကေလးငယ္ စံသ အရင္ဝင္သြားသည္။ ၿပီးမွ မ႑ိဳင္ႏွင့္ ဝိညာဥ္လြင့္ေနေသာ ခင္ခင္တို႔ ဝင္လာသည္။
“ အခ်ိန္ဆြဲေနလို႔ မျဖစ္ပါဘူး အရွင္၊ ၾကင္ရာေတာ္ကို ဒီအေပၚမွာ ခ်လိုက္ပါ ”
အမယ္အိုသည္ ခင္ခင့္အား ေပြ႕ၿမဲ ေပြ႕ထားေသာ မ႑ိဳင့္ကို ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း သစ္သားကုတင္ဆီ ၫႊန္ျပရင္း ေျပာ၏။
ေတြေဝတုံ႔ဆိုင္းေနေသာ မ႑ိဳင့္ကို အမယ္အိုက ၾကည့္ေနရင္း သက္ျပင္းခ်သည္။
“ သူ႔ကို ရေအာင္ ကယ္ေပးပါ ”
သစ္သားကုတင္ေလးေပၚ ေျဖးညႇင္းစြာ ေရာက္ရွိလာသည့္ ခင္ခင့္ ကိုယ္လုံးေလးကို အမယ္အိုမွာ သူ႔ေတာင္ေဝွးျဖင့္ တစ္ခ်က္ တို႔ထိလိုက္သည္။
YOU ARE READING
ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း (𝐎𝐧𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠)
FantasyAvailable 📌 Unicode & Zawgyi adult scenes ❗❗
