အပိုင္း(၂၃)
ကေခ်သည္မိန္းမပ်ိဳေလးရဲ႕အိမ္ပတ္ပတ္လည္တြင္ ႐ူယန္းတပ္သားအေစာင့္အေရွာက္မ်ားဟာ လွ်ိဳ႕ဝွက္စြာျဖင့္ ရွိေနေလသည္။
အိပ္ခန္းေလးအတြင္းမွာလည္း ေခြၽးေစးေခြၽးေပါက္မ်ား သည္းစြာစီးက်ေနရင္း နာက်င္မႈေဝဒနာကို အံႀကိတ္သည္းခံေနေလေသာ မိန္းမပ်ိဳေလးရဲ႕ နံေဘးတြင္ နန္းတြင္းအပ်ိဳေတာ္တခ်ိဳ႕ႏွင့္ ေဆးဆရာေတြပါရွိေန၏။
ေနာက္တစ္ေန႔သို႔ကူးေျပာင္းသြားေလၿပီျဖစ္ေသာ အခ်ိန္ကာလတစ္ခု။
အခ်ိန္အားျဖင့္ မနက္ တစ္နာရီစြန္းစြန္းေလာက္ရွိေလာက္ေပမည္။
႐ုတ္ခ်ည္းဆိုသလို မိုးေကာင္းကင္တစ္ခြင္ဟာ မနက္ခင္း ေန႔အလင္းေရာင္အလား ေခတၱမွ်ပကတိလင္းထိန္သြားေလကာ ယခုေလးတင္ပဲ အမိဝမ္းတြင္းမွ ျပင္ပေလာကဆီ ေရာက္ရွိလာခဲ့ေလေသာ ဘုရင္ေလာင္းလ်ာေလးတစ္ပါးမွာ စူးရွျပင္းထန္စြာျဖင့္ စတင္ဟစ္ငိုလာေလေတာ့သည္။
အခန္းအတြင္းရွိရွိသမွ် လူအားလုံးမွာ ေဆးဆရာ၏လက္ထဲတြင္ရွိေနေသာ နီတ်ာရဲ ကေလးငယ္ေလးအား ဦးၫႊတ္အ႐ိုေသေပးၾကေလသည္။
" မင္းဟာတာဝန္ကိုအေကာင္းဆုံးေက်ပြန္ေအာင္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္ ႐ူယန္းႏိုင္ငံရဲ႕ပထမဆုံးေသာမင္းသားတစ္ပါးကို ေအာင္ျမင္စြာနဲ႔ေမြးဖြားေပးႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ "
ကုတင္ထက္တြင္ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ သားျဖစ္သူအား ၾကင္နာမႈအျပည့္ျဖင့္ ၾကည့္ေနေလေသာ ကေခ်သည္မိန္းမပ်ိဳေလးအား ေဆးဆရာမွာထိုသို႔ေျပာလာ၏။
ထိုအခ်ိန္ေလးအတြင္း နန္းေတာ္ဆီသို႔ထိုသတင္းအား သြားေရာက္ေပးပို႔ေလသည့္ အေထာက္ေတာ္မွာ ႐ူယန္းဘုရင္မင္းျမတ္ေရွ႕တြင္ ဝမ္းေျမာက္ေနေသာ မ်က္ႏွာအသြင္အျပင္ျဖင့္...
" သားေတာ္ေလးကို ေအာင္ျမင္စြာ ေမြးဖြားသန႔္စင္ၿပီးေျမာက္ခဲ့ပါၿပီ မိန္းမငယ္လည္းက်န္းက်န္းမာမာရွိေနပါတယ္ အရွင္ "
ဘုရင္ထီလာဝိုင္ခ်ာမွာ ဝမ္းသာေပ်ာ္႐ႊင္လြန္းလွ၍ မ်က္လုံးအိမ္အတြင္းမွ မ်က္ရည္မ်ားပင္ စီးဆင္းလာရေလကာ ခါးတြင္ပတ္ထားေလသည့္ ေ႐ႊအတိၿပီးေသာ ေ႐ႊခါးစည္းႀကိဳးရွည္အား သတင္းလာေရာက္ ေပးပို႔ေလေသာအေထာက္ေတာ္အား ေပးအပ္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့လိုက္ၿပီး နန္းတြင္းအႀကံေပးအမတ္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ ႐ူယန္းတစ္ျပည္လံုးက အားကိုးယုံၾကည္ေနရသည့္ ၾကမၼာေဟာဆရာႀကီးတို႔ကို ယခုခ်က္ခ်င္းပင္ သြားေရာက္ပင့္ဖိတ္ေစလိုက္သည္။
