προγραμμα προστασίας

περασμένη τεταρτη

Τζουλη...

Σηκωσα το κεφαλι μου και τον κοιταξα στα ματια.Με παρατηρουσε σιωπηλος περιμενωντας την αποφαση μου.Μπορεί ολα αυτα να ακούγονταν επικινδυνα αλλα η ηρεμια και η σιγουρια του με κανουν να νιωθω ασφαλης.Οσο τρομαχτικα και ας φαινονται πρεπει να σκεφτω και το αλλο κοριτσι που εχασε την ζωη της.Ηταν μολις 20,στην ιδια ηλικια με την αδερφη μου.Δεν μπορω ουτε να το σκεφτομαι.Αφηνω την αναπνοη μου που τοση ωρα κρατουσα να βγει αργά απο τα χείλη μου και μεταφερθηκα νοερά στην τραγικη εκεινη μερα.
<<Ενταξει....Την περασμενη Τεταρτη ειχα παρευρεθει στην φιλανθρωπικη εκδηλωση που οργανωθηκε για τα παιδια με αναπηρεια στο παλιο δημαρχειο της πολης.Δυστηχως,για προσωπικους μου λογους, δεν μπορεσα να κατσω μεχρι το τέλος της εκδηλωσης και χρειαστηκε να φυγω νωριτερα ετσι εδωσα τα συγχαρητηρια μου στον κυριο Κορφιλντ,τον οικοδεσποτη της εκδηλωσης,που καταφερε να οργανώσει για μια ακομη χρονια εναν τοσο σημαντικο σκοπο.Ζητησα συγνωμη για την ξαφνικη αναχώρηση μου και κατευθυνθηκα στο δωματιο που ειχαν αφησει τα πραγματα μας.
Το δωματιο ηταν αδειο καθως ολοι βρισκονταν στην μεγαλη αιθουσα εκείνη την στιγμη.Ανοιξα την μεγαλη ντουλαπα που υπηρχε στο δωματιο για να παρω τοπαλτο μου.Ενω ετοιμαζομουν ακουσα φωνες να ερχονται απ'εξω.Αρχικα δεν εδωσα ιδιαιτερη σημασια,πηρα την τσαντα μου και πηγα στο μπανιο για να φρεσκαριστω.Δεν προλαβα να κλεισω την πορτα πισω μου οταν ακουσα καποιον να μπαινει στο δωματιο.Ηταν ενας αντρας και απο τον τονο της φωνης του μπορουσα να ξαταλαβω οτι ηταν θυμωμενος.Τοτε καταλαβα οτι δεν ηταν μονος καθως ακουσα και την γυναικεια φωνη>>.

Εκλεισα τα ματια μου καθως οι εικονες αρχισαν να ζωντανευουν μπροστα μου και συνεχισα με τρεμάμενη φωνη.

<< Αρχικά υπέθεσα οτι ηταν κανενα ζευγαρακι που τσακωνοταν και μπηκαν στο δωματιο γαι να μιλησουν.Ακολουθησαν φωνες,ενας εκωφαντικος κροτος και πραγματα να σπανε.Τρομαξα και γιαυτο εμεινα κρυμμενη στο μπανιο με την πορτα μισανοιχτη μην ξέροντας τι να κανω.Ανοιξα λιγο την πορτα προσπαθωντας να εχω καλυτερη οπτική επαφη.Ο αντρας ειχε αρπαξει την κοπελα και την ταρακούνουσε αγρια απο το χερι.Δεν μπορουσα να καταλαβω τι ελεγε.Της...της φωναζε σε μια γλωσσα που δεν μπορουσα να καταλαβω,νομιζω...νομιζω οτι ηταν ρωσικα...δεν ειμαι σιγουρη.Της φωναζε και εκεινη προσπαθουσε ματαια να του ξεφυγει κλαιγοντας και λεγοντας κατι στην ιδια γλωσσα.Χρειαζοταν βοήθεια!
Το πατωμα γυρω τους ηταν γεματο σπασμενα ποτηρια και λιγο μπροστα απο την πορτα που ημουν ειχε κυλισει ενας δισκος.Ειδα οτι ο αντρας ειχε γυρισμενη την πλατη του και δεν με εβλεπε.Θα επερνα τον δισκο και θα τον χτυπαγα απο πισω.Την στιγμη που ετοιμαζομουν να βγω απο την κρυψωνα μου τα ματια της κοπελας επεσαν πανω μου.Παγωσα.Με κοιταξε ξαφνιασμενη και κουνησε αγρια το κεφαλι της.Αρχικα δεν καταλαβα και εκανα διστακτικα λιγα βηματα προς το μερος τους.Εκεινη πανικοβλητη κουνησε και παλι το κεφαλι της αυτη την φορα με περισσότερη ενταση..Ηταν σαν...σαν να μου ελεγε να μην πλησιασω και κοιταξε με νοημα την πορτα πισω μου.Μου...μου ελεγε να κρυφτω...>>

Πηρα μια βαθιά ανασα προσπαθωντας να συγκρατησω τα δακρυα που απειλουσαν να κανουν την εμφανιση τους.Εκλεισα σφιχτα τα ματια προσπαθωντας να διωξω τις εικονες απο εκεινο το βραδυ αλλα ματαια...

<<Δεν θα ξεχασω ποτε το υφος της.
Ολα γιναν τοσο γρηγορα.Την ειδα να τον δαγκωνει δυνατά στο χερι και για ενα δευτερολεπτο του ειχε ξεφυγει.Εκεινος πονεμενος εβγαλε μια αγρια κραυγη.Την ειδα να τρεχει προς την πορτα...ειχε σχεδον φτασει οταν....οταν εκεινος την πρόλαβε και πριν προλαβει εκεινη να αντιδρασει τυλιξε τον αγκωνα του γυρω απο τον λαιμο της και....και της...της τον εσπασε>>ενιωσα το στηθος μου να ανεβοκατεβαινει αγρια καθως προσπαθουσα να ελεγξω τους παλμους της καρδια μου που χτυπαγε πλεον ξέφρενη.Η εικονα απο το αψυχο κορμι της να πεφτει στο εδαφος σαν σπασμενη μαριονετα και τα αψυχα ματια της,ορθανοιχτα με τον φοβο αποτυπωμενο στο αδειο πλεον βλεμμα της,ηταν εικονες που με στοιχειωναν καθε βράδυ
<<Συγνωμη δεν...δεν μπορω αλλο...>>