προγραμμα προστασίας

προσωπικος οδηγος

Κοιταξα διακριτικα το ρολοι που ηταν κρεμασμενο στον απεναντι τοιχο.Ωραια!Σε κανα μισαωρο τελειαναμε.
Το δωματιο ηταν γεματο στυλιστες,μακιγιερ,2 κομμωτες και πολλα ακομη ατομα που ετρεχαν σε καθε διαταγη του φωτογραφου.Φορουσα ενα εφαρμοστο φορεμα με μια μικρη ουρα και αρκετα μεγαλο ντεκολτε που με εκανε να νιωθω αβολα αλλα ο φωτογραφος επέμενε να φορέσω αυτο.
<<Τελεια!Τελεια!Αυτο ειναι...σηκωσε λιγο το κεφαλι...εκει,αυτο ειναι...υπεροχη...λίγες ακομα και τελειωσαμε... >>ελεγε ξανα και ξανα με την τσιριχτη του φωνη καθοδηγωντας με σε ολη την διαρκεια της φωτογραφησης.Ουφ!Προσπαθησα να συγκεντρωθώ στα λογια του αγνοώντας την αφορητη ζεστη και φαγουρα που μου  προκαλουσε το φορεμα.
<<Και...τελειωσαμε!Μπραβο παιδια,βγαλαμε εξαιρετικό υλικο,Σουζη,υπεροχη οπως παντα...>>συνεχισε χαριζοντας μου ενα χαμογελο καθως κοιτουσε τις φωτογραφιες στην καμερα.
<<Ευχαριστω Χουλιο>>αφησα τις στυλιστριες να μου βγαλουν το φορεμα και κατευθυνθηκα στο καμαρινι που μου ειχαν παραχωρησει.Εβγαλα τις γοβες και αφου ξεφορτωθηκα και τα εσωρουχα μου μπηκα στο μπανιο να κανω ενα γρήγορο ντους.Δεν θα αντεχα μεχρι να φτασω σπιτι.Φορεσα το τζιν και  το φανελακι που ειχα μαζι μου συνδυαζοντας τα με τις ανετες εσπαντριγιες μου.Επιασα σε εναν απλο κοτσο τα μαλλια μου που ηταν ακομα βρεγμενα και αφου πηρα την τσαντα μου και το κινητο μου βγηκα εξω.Οι περισσοτεροι ειχαν ηδη φυγει και ο χωρος ηταν σχεδον αδειος.Υπηρχαν μόνο τρεις καθαριστριες που μαζευαν τον χωρο και οτι τυχον ειχε ξεχαστει.Ετοιμαστηκα να φυγω οταν ακουσα καποιον να με φωναζει.
<<Δεσποινις Τζουλη!Τι κανετε;Δεν ειχα την ευκαιρια να σας χαιρετισω νωριτερα καθως είσασταν απασχολημενη>>σραφηκα και ειδα τον κυριο Ελλιοτ να με πλησιαζει.Ηταν  κοντα στα 60,ψηλος με γκριζα μαλλια και καταγαλανα ματια που ηταν γεματα καλοσυνη και ζωντανια.Ειχε μεγαλωσει στη Γαλλια και εχει ταξιδέψει σε πολλα μερη στον κοσμο προσπαθωντας οπως λεει συνεχεια να γνωρισει οσους περισσοτερους θησαυρους μπορει.Εχει στο ονομα του πολλα ομορφα μερη τα οποια τα παραχωρει και για φωτογραφήσεις σε ομίλους.
<<Κυριε Ελλιοτ!Καλα ειμαι ευχαριστω,εσεις πως ειστε;>>τον ρωτησα χαρουμενη που τον εβλεπα.Ειναι παντα κυριος και πολυ ευγενικος με ολους.
<<Περιπλανιεμαι εξω στους ομορφους κηπους ρουφωντας λαιμαργα το όμορφο αερακι που φερνει τις ομορφες  μυρωδιες καθε δεντρου και καθε μικρου λουλουδιου>>εξηγησε με το συνηθες ονειροπολο βλεμμα του.Χαμογελασα με τον τροπο που συνηθιζε παντα να μιλαει.Μπορει να ειναι 60 χρόνων αλλα ειναι ενας ανθρωπος που αγαπάει καθε τι μικρο στη ζωη και εκτιμαει καθε ομορφια γυρω του.Είναι αδυνατον να μην αγαπησεις εναν τοσο ζεστο ανθρωπο.
<<Παλι δεν φερατε συνοδεία μαζι σας;>>με ρωτησε κοιτωντας γύρω μου.
<<Ξερετε οτι δεν μ'αρεσει να με ακολουθει ασφαλεια σε καθε βημα μου,νιωθω τοσο αβολα και ασφυκτικά>>επιλέγω να εχω ασφαλεια μονο σε μεγαλες εκδηλωσεις οπου ξςρω οτι δεν θα μπορώ να γλιτωσω απο τους παπαρατσι.
<<Μαλλον δεν αντιληφθηκατε τους ρεπορτες που σας περιμενουν εξω ε;>>με ρωτησε οδηγώντας με στο παράθυρο οπου τραβηξε την κουρτίνα για να μπορεσω να δω καλυτερα.Πραγματι!Πρεπει να υπήρχαν καμια εικοσαρια ρεπορτες με τις μηχανες τους έτοιμες.
<<Μα πως μαθαινουν συνεχεια τα παντα;>>αναστεναξα γέρνοντας στον τοιχο<<Μηπως υπαρχει αλλη εξοδος;>>στραφηκα και παλι στον κυριο Ελλιοτ.
<<Ναι,υπάρχει.Βρίσκεται στην δυτική πλευρα του κτηριου στο τελος της μεγαλης σκαλας>>εξηγησε δειχνοντας μου προς τα που να κατευθυνθω<<Να πω στα παιδιά να σς συνοδευσουν εξω;>>ρωτησε ενω απομακρυνομουν<<Οχι Ελλιοτ μην ανησυχεις,θα πω στον οδηγο μου να με περιμενει απ'εξω,ευχαριστω πολυ>>τον χαιρετησα και εστειλα γρηγορα μηνυμα στον Τομας την διευθυνση.
Το πρωι ειχα ερθει με ταξι καθως περασα πρώτα απο την μητερα μου να της κανω λιγη παρεα.Θα καθυστερουσα και δεν ηθελα να με περιμένει ο Τομας τοσες ωρες εξω στο αυτοκινητο.
Ακολουθησα τις οδηγιες του Ελλιοτ και αφου βρηκα την εξοδο καθισα στην σκαλα περιμενωντας τον Τομας.Δεν περασαν ουτε 10 λεπτα οταν μου εστειλε ότι ηταν απ'εξω.
Φορεσα τα γυαλια μου βγηκα εξω προχωροντας βιαστικά προς το αμάξι.Δεν ήθελα να πεσω καταλαθος σε κανενα δημοσιογραφο.Ανοιξα την πορτα και καθισα στο πισω καθισμα.Πεταξα διπλα μου τα γυαλια και την τσαντα μου και βολεύτηκα καλυτερα.<<Σ'ευχαριστω Τομας,η κύρια εισοδος ειναι γεματη δημοσιογραφους.Καλά που υπηρχε και πισω εξοδος.Πολυ γρηγορα ήρθες... ησουν κοντά στην περιοχή;>>ρωτησα στρέφοντας το βλεμμα μου πανω του.Τοτε μονο προσεξα οτι οδηγός μου δεν ηταν ο Τομας.
<<Τι...>>
Γυρισε το κεφαλι του και με κοίταξε με ενα στραβο χαμογελο
<<Πρακτορα Αλεξ;>>
<<Στις υπηρεσιες σας...>>