προγραμμα προστασίας

36

Τζουλη...

Εχουν περασει σχεδον δυο εβδομαδες απο εκεινο το βραδυ...Απο τοτε δεν τον ειχα ξαναδει...Για να ειμαι ακριβής,τον ειχα δει, απο το παραθυρο,να κάθεται στο αμαξι φυλωντας ή κάνοντας περιπολιες γύρω απο το σπιτι.
Την τελευταια φορα ειπε πολυ ασχημα πράγματα και δεν ξερω αν θελω να τον ξαναδω μπροστα μου.Ηταν η δεύτερη φορα που έσπευδε να βγάλει λαθος συμπερασματα λουζοντας με,με προσβλητικους χαρακτηρισμούς.

Αυτη την φορα ομως μου εδειξε οτι εννοούσε τα λεγόμενα.

Δεν θα πω ψεματα,τον ηθελα,ακομα τον θελω,αλλα οχι ετσι...Οχι μετα απ'οσα μου ειπε κάνοντας με να νιωθω φτηνη και βρωμικη...
Εδιωξα ολες αυτες τις σκεψεις και εψαξα την τσαντα μου σιγουρεοντας οτι δεν ξεχασα τιποτα.Ακουσα το κουδουνι και καταλαβα οτι με περιμενε απ'εξω.
Ειχαν αρχισει τα γυρισματα της ταινιας εδω και μια εβδομαδα.Με πηγαινε συνηθως ο Μαικ,ο Τζον τις περισσοτερες φορες φυλαγε το πατρικο μου και ο Φροστ...Ο Φροστ δεν ξερω που εξαφανιζεται,δεν μιλαει και πολυ...
Εχωσα μεσα τις σημειωσεις μου,πηρα το τζακετ μου και βγηκα να τον συναντησω.

Μιση ωρα αργοτερα ειχαμε φτασει στο χωρο των γυρισματων.Θα τραβαγαμε σημερα εξω στην εξοχή.Ειχαν περιφραξει το χωρο για την ταινια και σημερα θα γυριζαμε την συναντηση της δουκισας με τον σταβλιτη σε μια απο τις εξορμησεις της με το αλογο της.

<<Τζουλη!>>γυρισα και ειδα τον Μαικ να κοντοστεκεται στην εισοδο
<<Δεν θα ερθω σημερα μεσα μαζι σου,επειγον τηλεφωνημα απο τα κεντρικα,μην ανησυχεις θα στειλω καποιον να σε προσεχει και να σε γυρισει ενταξει;>>
<<Οκ,θα τα πουμε,παω γιατι εχω αργησει>>

Τα γυρισματα πηγαιναν καλα,ο Τομ ηταν πολυ συνεργάσιμος και δουλευαμε τελεια μαζι.Διναμε συμβουλες ο ενας στον αλλο για να πετυχουμε το καλυτερο δυνατο αποτελεσμα  και πολλες φορες γινοταν πολυ αστειος.Δεν το περιμενα οτι ειχε τοσο καλο χιούμορ,δεν καταλαβαινω γιατι τοσο καιρο εκρυβε τον πραγματικο του εαυτό...
Δεν προσπαθησε να με ξαναπλησιασει ερωτικα και μου αρεσε το κλιμα που ειχε αρχισει να δημιουργειται μεταξυ μας.
Αφησα τους στυλιστες και make up artist να με ετοιμάσουν.Ο κομμωτης εφτιαξε τα μαλλια μου και αφου ημασταν ολοι ετοιμοι ξεκινησαμε να τραβαμε.
Τις πρωτες μερες εκανα μαθηματα ιππασίας καθως δεν ειχα ξανα ανεβει σε αλογο και σημερα θα γυριζαμε την πρωτη σκηνη με εμενα να ιππευω...Ημουν τρομερα αγχωμενη...

Λιγες ωρες αργοτερα σταματησαμε για διάλειμμα...Αφησα τον εκπαιδευτή να με βοηθησει να κατεβω απο το άλογο και τοτε ενιωσα καποιον διπλα μου να με σκουνταει ελαφρα<<Είδες που αδικα αγχωνοσουν;Μια χαρα τα πηγες...>>ο Τομ περπατουσε διπλα μου χαμογελώντας.
<<Ναι,μια χαρα πηγε,ευτυχώς...>>
<<Ησουν τελεια!>>
<<Ευχαριστω...>>ανταπεδωσα ντροπαλα το χαμογελο
<<Τωρα για το κακομοιρο το αλογο δεν μπορω να πω το ιδιο...>>
<<Τομ!>>
<<Ακουσα τον εκπαιδευτη να λεει οτι δεν ειχε ξαναδει το αλογο του πιο κουρασμενο...Και ειναι απο τα πιο δυνατα του αλογα!>>τον χτυπησα πειραχτικα στον ωμο
<<Εισαι τερας!...>>αρχισα να γελαω παρεσερνοντας και αυτον μαζι μου...