ξεκαθαρισεις

3K 286 0
                                        

Φορεσα ενα κολλητο τζιν,ενα λευκο μπλουζακι και τα συνδυασα με ενα ζευγαρι ψηλες μαυρες γοβες.Το μακιγιαζ μου ηταν απλο...Εβαλα λιγη μασκαρα για να τονισω τα ματια μου,λιγο ρουζ και ενα απαλο λιπ γκλος στα χειλη μου...Αφησα τα μαλλια μου ελευθερα στερεωνοντας τα απαλα απο την μια μερια πισω απο το αυτι.Δεν φορεσα κάποιο κοσμημα...μονο στολισα τον καρπο μου με ενα υπεροχο χρυσο ρολοι που μου ειχε κανει δωρο η αδερφη μου στα γεννεθλια μου.Εβαζα λιγο απο το αγαπημενο μου αρωμα οταν ακουσα το κουδούνι να χτυπαει.Πηρα την τσαντα μου και βγηκα εξω για ν'ανοιξω στον Αλεξ.Με κοιταξε για λιγα δευτερολεπτα και του χαρισα ενα δειλο χαμογελο.
<<Ετοιμη;>>ρωτησε τελικα
<<Ναι...δεν...ωπ περιμενε κατι ξεχασα...>>ετρεξα στο δωματιο και πηρα απο το κομοδινο την ατζεντα μου.Την εβαλα και αυτην μεσα και βγηκα και παλι εξω...Ειχε μπει μεσα στο σπιτι  και στηριζοταν στο τειχο διπλα στην πορτα με ενα ανεξιχνιαστο βλεμμα.
<<Ελα παμε....ετοιμη...>>χαμογελασα και τον προσπερασα κινούμενη για την πορτα
<<Τζουλη...>>ενιωσα το χερι του στον αγκωνα μου...με σταματησε γυριζοντας με προς το μερος του για να τον αντικρυσω.Στραφηκα και τον κοιταξα απορρημενη<<Θελω να σου μιλησω...για χτες...>>απομακρυνε γρηγορα το χερι του και τα εβαλε αμηχανα στις τσεπες του
<<Ναι και 'γω ηθελα...>>ξεκίνησα
<<Ασε με σε παρακαλω να σου πω πρωτος...>>
<<Πες μου...>>τον παρετρεψα γερνοντας το κεφαλι στο πλαι παραξενεμενη απο το σοβαρο του υφος.Περασε νευρικα το χερι μεσα απο τα μαλλια του και στραφηκε να με κοιτάξει<<Αυτο που εγινε εχτες δεν επρεπε να γινει...Ηταν λαθος απο μερος μου να εκμεταλλευτω την κατασταση με αυτον τροπο...>>ξεκινησε να λεει<<Αλεξ δεν...>>
<<Η μολις αποπειρα που ειχε γινει εναντιον σου σε εκανε συναισθηματικα ευαισθητη...Η αδρεναλινη της στιγμης σε συνδυασμο με τον φοβο που ενιωσες σε εκαναν συναισθηματικα φορτισμενη και γι'αυτο εγινε οτι εγινε...ειμαι βεβαιος οτι δεν...>>
<<Αλεξ ειμαι μεγαλο κοριτσι και ξερω τι και πως ενιωσα εκεινη την στιγμη...ναι ημουν "συναισθηματικά φορτισμενη" οπως λες αλλα ειχα και πληρη επιγνωση του τι γινοταν>>τον διεκοψα θυμωμενη.Τον ειδα να με κοιταζει έκπληκτος με την απαντηση μου...Εκανε να κανει ενα βημα προς το μερος μου αλλα τελικα σταματησε
<<Τζουλη πιστεψε με..το εχω δει πολλες φορες...το θυμα ερχεται κοντα με τον προστατη του...ολος ο χρονος που περναμε μαζι...οτι νομιζεις πως αισθανεσαι πιστεψε με δεν ειναι πραγματικό και μολις τελειωσει ολο αυτο και εισαι ασφαλης και αποχωριστουν οι δρομοι μας θα καταλαβεις ποσο δικιο εχω...>>
Καθομουν και τον κοιτουσα αμιλητη...ενιωθα σαν μου ειχαν δωσει γροθια στο στομαχι...ποιος του εδωσε το δικαιωμα να ερμηνευει τα συναισθηματα μου...ηταν φως φαναρι...με εβλεπε σαν αλλη μια ηλιθια υποθεση...δεν ημουν η Τζουλη γι'αυτον...μονο ενας ακομη φακελος...Φορεσα το ανεκφραστο μου προσωπο σαν μια καλη ηθοποιος και τον κοιταξα ψυχρα...Δεν ειπα τιποτα...Αλλωστε τα ειχε πει ολα εκεινος<<Ειμαι ετοιμη,παμε γιατι δεν θελω να αργησω>>τον προσπέρασα και ενιωσα το δροσερο αερακι σαν χαδι στο προσωπο μου...

Αλεξ...

Με προσπερασε και μπηκε στο αυτοκινητο...Γαμωτο...Περασα εκνευρισμενος τα χερι αναμεσα στα μαλλια μου πνιγοντας την παρορμηση να κοπανησω την γροθια μου στο τοιχο...Ηθελα να τρεξω πισω της και να της πω οτι δεν εννοουσα λεξη απ'οσα ειπα.Μολις μου ανοιξε την πορτα το μονο που ηθελα ηταν να την αρπαξω και να νιωσω τα υπεροχα χειλη της πανω μου...Ηθελα να την νιωσω ολοκληρη πανω μου...Ηταν ηλιθιο να κρυβομαι απο τον ιδιο μου τον εαυτο...Ειδα οτι τα λογια μου την πληγωσαν...Γαμωτο...Αν ηταν αλλιως τα πραγματα μπορει να...Δεν εχει σημασια τωρα...Πρεπει να την κρατησω ασφαλή και ο μονος τροπος να γινει αυτο ειναι να μεινω συγκεντρωμένος στην υποθεση...Δεν προκειται να επιτρεψω να της συμβει τιποτα...Οχι αν περναει απο το χερι μου...

προγραμμα προστασίαςDonde viven las historias. Descúbrelo ahora