Αλεξ...
Δεν μιλούσα ποτε για το παρελθον μου,ιδιαίτερα γι'αυτο το κομμάτι της ζωης μου...Αυτός ηταν άλλωστε και ο λόγος που δεν μου αρεσε να έρχομαι εδω...Ολα γυρω μου,μου θυμιζαν ενα παρελθον που προσπαθούσα χρονια να ξεχάσω...Υποθέτω πως ενα κομμάτι του εαυτού μου ήθελε να της εξηγήσει γιατί κραταω αυτή σταση...Γιατι ειμαι αφοσιωμένος πλήρως στο F.B.I...
Εκλεισα την ντουζιερα και σκουπιστικα τυλιγοντας την πετσετα χαμηλα στη μεση μου...Ανοιξα την πορτα και την στιγμη που έβγαινα κάτι συγκρούστηκε με δυναμη πανω στο στέρνο μου...Την κρατησα την τελευταια στιγμη πριν χασει την ισορροπια της...
<<Συγνωμη δεν ηξερα πως ησουν μεσα>>ηταν τυλιγμένη με την ρόμπα της και έδειχνε να έχει μολις ξυπνήσει
<<Μην το σκεφτεσαι,εισαι καλα;>>
<<Ναι,ναι ειμαι ενταξει...>>ειπε βιαστηκα απομακρύνοντας τους ωμους της απο το κρατημα μου<<...Ευχαριστώ...>>έδειχνε αμήχανη...
<<Ολο δικο σου,θα τα πουμε κατω>>εκανα στην ακρη παραχωροντας της το μπάνιο και βγηξα εξω...
Παντου μυριζε το αφρόλουτρο του...Μπηκα στο μπανιο και σαπουνιστηκα χρησιμοποιώντας το δικο του...Ολο το βραδυ εμεινα ξύπνια αναλογιζομενη οσα μου ειχε πει...Πλεον κατάλαβα,καταλαβα γιατι δεν μας δινει μια ευκαιρία...Νιώθει ακομη υπευθυνος για τον θανατο του φιλου του και εχει αφιερώσει ολη του την ενέργεια,το χρόνο και την προσοχή στο F.B.I αποκλείοντας οτιδηποτε θα μπορούσε να τον αποσπάσει απο τον σκοπο αυτό...Ευχομαι να υπηρχε τροπος να του δειξω οτι δεν ευθυνεται ο ιδιος για τιποτα και πως πρεπει να αφησει το παρελθόν στο παρελθόν...Δεν του αξίζει να βασανίζεται ετσι...
Εχω σταματησει να κοροϊδεύω τον εαυτο μου και τα αισθήματα μου γι'αυτόν ειναι ξεκαθαρα...Ειμαι ερωτευμένη μαζι του και για τον λόγο αυτό δεν προκειται να τον φερω σε δυσκολη θέση...Δεν προκειται να του ζητήσω να διαλέξει...Θα απολαύσω τον λίγο χρονο που μου απομένει μαζί του και μολις τελειωσουν ολα θα προσπαθησω να βάλω σε μια ταξη την ζωή μου...
<<Καλημέρα>>ειπα κατεβαινοντας κατω και τον βρηκα να καθεται στο σαλόνι μπροστά απο το τζάκι
<<Καλημέρα>>απάντησε ριχνοντας ενα ξυλο στη φωτιά
<<Αναψες το τζακι!>>κατεβηκα βιαστηκα τα τελευταία σκαλιά και σταθηκα διπλα του απλώνοντας τις παλάμες μου μπροστά
<<Ναι,κανει κρύο σημερα το πρωί...>>δεν ειχε και άδικο!Με το ζόρι βγήκα απο τα σκεπασματα μου...
<<Πειναω τρομερά!Εχεις φαει πρωινο;>>ένιωσα την κοιλια μου να γουργουρίζει και πηγα προς την κουζινα
<<Ηπια λιγο καφε,ειμαι εντάξει...Μπορεις να φτιαξεις οτι θελεις...Εχει ενα σωρο πραγματα μέσα>>
Ανοιξα το ψυγείο και κατεληξα τελικα να φτιαξω δυο τοστ,εβαλα λίγο γαλα σε μια κουπα και πηγα και καθισα στον καναπε έξω
<<Λοιπον!Τι θα κάνουμε σημερα;>>ρώτησα δαγκωνοντας μια μπουκιά απο το τοστ μου
<<Τζουλη δεν εχουμε ερθει εδω για διακοπες...>>
<<Ναι το ξερω αλλα αυτο δεν σημαινει πως δεν μπορουμε να κανουμε κατι;Εστω κατι μικρό;Να παμε κατω στην παραλία;>>πρότεινα ελπίζοντας να μην αρνηθεί,ηθελα τόσο πολύ να ξανακατεβω...
<<Ενταξει θά παμε αλλα οχι τώρα,οσοι λιγοτεροι μας βλεπουν τοσο το καλυτερο...Θα κατεβουμε το απόγευμα εντάξει;Και αν θες φτιαχνουμε και λιγα σάντουιτς να πάρουμε μαζι μας>>πρότεινε τελικά και μου φάνηκε πως τον είδα να χαμογελαει
<<Τελεια!Τι θα κανουμε ομως μεχρι τότε;Να βάλουμε να δούμε καμια ταινία;>>πρότεινα και πηγα στο ραφι διπλα στην τηλεόραση...Τραβηξα μια κασετα και ανασηκωσα το φρυδι μου χαμογελώντας
<<Ναι ξέρω!..Ο παππους μου ειναι της παλιάς εποχής!>>
ESTÁS LEYENDO
προγραμμα προστασίας
Acción~Πρώτο βιβλίο~ > >του ειπε χωρις περιστροφες πετωντας εναν φακελο μπροστα του. Επιασε τον φακελο και τον ανοιξε στην πρωτη σελιδα. >του εξηγησε καθώς τον ειδε να την παρατηρει. >αντιγυρισε πετωντας το φακελο πανω στο γραφειο. >
