προγραμμα προστασίας

σκωτσεζικο ντουζ

Τζουλη...
Ενιωσα τον φοβο να με πνιγει.Φοβο για την ζωη μου αλλα περισσοτερο για την αδερφη μου και την μητερα μου.Η ιδεα και μονο οτι μπορει κατι να τους συμβει μου κοβει κυριολεκτικα την ανασα.Δεν μπορω να το επιτρεψω...δεν μπορω να αφησω να τους συμβει τιποτα.Δεν ξερω πως βρηκα την δυναμη να τρεξω μεχρι την πορτα.Ηταν σαν να μην ελεγχα το σωμα μου και τα ποδια μου κινούνταν μονα τους.Την στιγμη που ήμουν ετοιμη να βγω εξω τον ενιωσα να με αρπαζει δυνατα απο το μπρατσο και να με στρεφει προς το μερος του.Προσπαθησα να του εξηγησω αλλα δεν μπορουσα να ορθωσω σωστες προτασεις απο την ταραχη μου.Η φωνη μου ακουγοταν ξενη στα ιδια μου τα αυτια.Του ειπα οτι επρεπε να φυγω...οτι η οικογενεια μου βρισκοταν σε κινδυνο...οτι εγω τους έβαλα με την απερισκεψια μου σε κινδυνο.Οταν τον ακουσα να μου λεει οτι ειχε αφησει καποιον να τις προστατεύει και οτι ειναι ασφαλείς ενιωσα ενα τεραστιο βαρος να φευγει απο πανω μου.Ενιωσα τα ποδια μου να τρεμουν και τα ποδια μου να λυγιζουν αλλα με κραταγε σφιχτα στα χερια του<<Δεν θα παθαιτε τιποτα ουτε εσυ,ουτε η οικογενεια σου.Δεν θα το επιτρεψω.Στο υποσχομαι!Με πιστευεις;...>>
Ναι!Τον πιστευω!Η σιγουρια και η αποφασιστηκοτητα που έβλεπα να καθρεφτιζονται στα ματια του με εκαναν να νιωθω ασφαλης.Με αυτον να με κραταει ενιωθα ασφαλης.Τα επομενα δευτερολεπτα ηταν σαν ονειρο.Δεν ξερω γιατι εκανα οτι εκανα.Ανασηκωθηκα στις μυτες των ποδιων μου και κολλησα τα χειλη μου πανω στα δικα του.Στην αρχη εμεινε ακινητος και δεν ανταποκριθηκε.Κινησα τα χειλη μου πιο τολμηρα πανω στα δικα του.Τον ακουσα να βλαστημαει μεσα απο τα χειλη του και τοτε ενιωσα το χερι του να τυλιγεται γυρω απο την μεση μου και να με σφίγγει πανω του<<Τζουλιετα...>>προφερε για πρωτη φορα ολο το ονομα μου κανοντας με να αντριχιασω...Τον τραβηξα πιο κοντα μου και εχωσα τα δαχτυλα μου μεσα στα μαλλια του βαθαινοντας το φιλι...Ανοιξε με την γλωσσα το στομα μου και αρχισε να εξερευναει το εσωτερικο του στελνοντας μικρές ανατριχίλες σε ολο μου το σωμα.Επαιζε τοσο επιδέξια με την γλωσσα μου αφήνοντας μικρες δαγκωματιες στο κατω χειλος μου κανοντας τα ποδια μου να τρεμουν απο ποθο.Γλιστησα τα χερια μου κατω απο το μπλουζακι του νιωθοντας το καυτο του δερμα και ακουσα ενα βογκητο να βγαινει απο τα χειλη του.Με αρπαξε απο τους γοφους και με σηκωσε στην αγκαλια του ακουμπωντας με πανω στο τραπεζι.Αφου μου εβγαλε με γρηγορες κινησεις το γιλεκο τραβηξε την μπλουζα μου και αρχισε να σκορπαει φιλια ξεκινωντας απο τον λαιμο μου και πηγαινοντας ολο και πιο χαμηλα<<Αλεξ...Αλεξ σε θελω...>>ψελισσα με δυσκολια ενω κατεβαινε ολο και πιο χαμηλα.Τοτε τον ενιωσα να σταματαει.Τραβηχτηκε αποτομα μακρυα μου και ενιωσα να παγωνω.Περασε τα χερια του αναμεσα στα μαλλια του και κουνησε βίαια το κεφαλι του προσπαθώντας να συνελθει<<Τι κανω;Τι σκατα κανω;>>
Καθομουν κοκαλωμενη πανω στο τραπεζι και τον παρακολουθουσα, ανυμπορη να κουνηθω<<Τζουλη δεν πρέπει...ολο αυτο δεν πρεπει να γινει...εχασα τον ελεγχο...γαμωτο...δεν ...>>ενιωσα σαν να μου ειχαν ριξει ενα κουβα παγωνενο νερο.Το σωμα μου παγωσε αποτομα και ενιωσα ενα κρυο ριγος να με διαπερνα.Εψαξα για την μπλουζα μου και την φόρεσα με τρεμάμενα χερια...
<<Συγνωμη δεν επρεπε...θα...παω να ελεγξω το χωρο και να δω αν ο Φροστ και ο Μαικ τον πιασανε...>>και χωρις να προλαβω να αντιδρασω τον ειδα να φευγει αποφεύγοντας να με κοιταξει.Οταν ακουσα την πορτα πισω του να κλεινει ενιωσα τα ποδια μου να λυγιζουν και αρπαχτηκα γερά απο το τραπέζι.