προγραμμα προστασίας

εκρηξεις

Μπηκε στο αυτοκινητο κοπανωντας την πορτα πισω του.Αναψε την μηχανη και ξεκινησε αναπτύσσοντας ταχυτητα.Πηγαινε πολυ πιο γρήγορα απ'οτι συνηθως αλλα αποφάσισα να μην πω τιποτα.Σε ολη την διάρκεια της διαδρομης δεν ειπε κουβέντα αλλα μπορούσα να καταλαβω οτι ηταν ακομη  θυμωμενος απο τον τρόπο που έσφιγγε το τιμονι στα χερια του.Η αληθεια ειναι οτι δεν μπορούσα να καταλάβω γιατι εκανε ετσι.Περαν απο το περιστατικο με τον Τομ δεν έγινε τιποτα σοβαρο και ολα πηγαν μια χαρα.Οταν φτασαμε σπιτι εσβησε τη μηχανη και για λιγο μειναμε και οι δυο σιωπηλοι μεσα στο αμαξι.Μπορουσα να διβασω την ενταση σε ολο του το σωμα.Η πλατη του ηταν σφιγμενη και εσφιγγε ξανα και ξανα το τιμονι.Βγηκε αποτομα εξω απο το αμαξι και εφτασε στην μερια μου ανοίγοντας μου την πορτα.Δεν με κοιτουσε και δεν μπορουσα να διαβασω το βλεμμα του.Μολις κατεβηκα εκλεισε την πορτα με δυναμη και ετοιμαστηκε να ξαναμπει μεσα.
<<Θα μου πεις τι συμβαινει;Δεν εχεις σταματησει να ξεφυσας και να κοπανας πορτες απο την στιγμη που φυγαμε>>ρωτησα χάνοντας την ψυχραιμια μου με την συμπεριφορα του.Με κοιταξε με ματια που πετουσαν σπιθες και επελεξε να με αγνοησει ανοιγοντας την πορτα του οδηγου.Σταθηκα μπροστά απο την πορτα εμποδίζοντας την να ανοιξει.
<<Ναι,πολυ ώριμο απο μερος σου>>ειπε σαρκαστικα.
<<Μιλας εσυ για ωριμοτητα που αντι να που πεις ποιο ειναι το προβλημα σου κανεις σαν παιδι;>>αντιγυρισα στον ίδιο τονο.
<<Επιλεγω να μην μιλησω γιατι αν αρχισω δεν ξερω και 'γω τι θα πω. Αλλά απ'οτι βλεπω δεν καταλαβαινεις τιποτα>>
<<Τι...>>
<<Δεν ακους τιποτα απ'οτι σου λεω,αγνοεις τις υποδειξεις μου και κανεις μονιμως του κεφαλιού σου>>ξεσπασε τελικα.
<<Αν μιλας για το περιστατικο με το μινι μαρκετ...>>
<<Μιλαω για το μινι μαρκετ,για την συνεντευξη που κανονισες χωρις να με ενημερωσεις,για την φορα που αποφασισες να βγεις 6 το πρωι για τρεξιμο σε ενα παρκο που δεν κυκλοφορούσε ψυχη...ναι...για όλα αυτα μιλαω!>>
<<Κοιτα δεν...>>ξεκινησα να απολογηθω αλλα δεν με αφησε
<<Και σημερα;Σου ειπα να κατσεις μια ωρα!Μια καταραμένη ωρα.Αλλα οχι!Με αγνοησες τελειως και  εκανες ως συνηθως του κεφαλιου σου.
<<Ναι,ενταξει για κάποια πράγματα μπορεις να εχεις δικιο αλλα για σημερα δεν...>>
<<Δεν εχει νοημα να κανουμε την συζήτηση αυτη.Το συμπέρασμα ειναι οτι σου λεω παντα να κανεις ενα πράγμα και κανεις παντα κατι αλλο και σημερα εδειξες περιτρανα ποσο ανευθυνη εισαι>>διατυπωσε ψυχρά
<<Ανευθυνη;Σου φαινομαι για ηλιθια;Σου φαινομαι σαν να μην καταλαβαινω τι μου γινεται;Νομιζεις οτι δεν εχω συνειδητοποιησει τι συμβαινει;>>ρωτησε θυμωμενη με τον χαρακτηρισμο του.
<<Προφανως ναι!Αν ειχες φυγει οπως σου ειχα πει δεν θα αναγκαζομουν να ερθω να σε "σωσω">>
<<Σου φαινεται να χρειαζομαι την σωτηρία σου>>
<<Ναι!Αν δεν ειχα ερθει την καταλληλη στιγμη δεν ξερω και 'γω τι θα ειχε κανει εκεινος ο ηλιθιος>>
<<Μπορουσα να τον χειριστω>>απαντησα σταυρωντας τα χερια μου
<<Ναι,το ειδα>>
<<Νομιζεις οτι με ξερεις;Νομιζεις οτι τα εχεις καταλαβει ολα;>>με ποιο δικαιωμα μου μιλουσε ετσι.Δεν ειμαι 10 χρονων.
<<Εχω καταλαβει οτι εισαι ενα κακομαθημένο πλουσιοκοριτσο που θελει να κανει παντα το δικο της χωρις να υπολογιζει τις συνεπειες.Εκτεθηκα και σε αυτον τον γελοίο αλλα και σε οποιον μπορει να με προσεξε μεσα στην αιθουσα οταν ερχομουν να σε βρω.Έθεσες την επιχειρηση σε κινδυνο.Αν καταλαβει κανεις οτι εγω και η ομάδα μου ειμαστε πράκτορες τι νομιζεις οτι θα κανουν;Θα βγαλουν πρωτα εμας απο την μεση και μετα θα στραφούν σε 'σενα>>
<<Τοτο καιρο αυτήν την εικονα έχεις σχηματισει για μενα;Οτι ειμαι ενα κακομαθημένο πλουσιοκοριτσο;Οτι μ'αρεσει να κανω του κεφαλιου εις βαρος τις ζωες των αλλων;>>
<<...>>
<<Ναι,καθισα λιγο παραπανω αποψε.Συγνωμη αν εκμεταλλευτηκα λιγα λεπτα ηρεμιας αλλα οτι εγινε αργοτερα δεν το σχεδιασα.Δεν φταιω εγω που ο Τομ δεν λεει να καταλάβει τι του γινεται,δεν φταιω εγω που νομιζει οτι υπαρχει κατι μεταξυ μας>>
<<Οπου υπαρχει καπνος,υπαρχει και φωτια>>δηλωσε σαρκαστικα.
Τον κοιραξα για μερικα λεπτα αναυδη.Αυτο ειχε να μου πει;Χωρις να πω λεξη του γυρισα την πλατη και αρχισα να απομακρυνομαι οταν τελευταια στιγμη αλλαξα γνωμη και στραφηκα να τον αντικρυσω για τελευταια φορα.
Εβγαλα τον κοριο και τον πεταξα μπροστα του<<Προφανως δεν ακουσες τιποτα απο οσα εγιναν στην βεραντα>>και πριν του δωσω την ευκαιρια να απαντησει μπήκα στο σπιτι κλειδωνοντας την πορτα πισω μου.

Αλεξ
Στεκόμουν σαν ηλιθιος και την παρακολουθουα καθως  εμπαινε στο σπιτι.Περασα τα χερια μου στα μαλλια κοιτωντας ακομα την κλειστη πλεον πορτα.Ξεφυσηξα και εσκιψα για να μαζέψω τον κοριο που μου πεταξε πριν φυγει.Ειχα ακουσει οτι ειχε γινει στην βεραντα.Ηξερα καταβαθος οτι δεν εφταιγε εκεινη.Τουλαχιστον οχι αυτη τη φορα.Οταν ειδα οτι αυτος ο ηλιθιος δεν την αφηνε ησυχη αποφασισα να παω να την βρω.Ο Φροστ επεμενε οτι δεν χρειαζοταν να εκτεθω αλλα τον αγνοησα.Δεν ημουν θυμωμενος  με εκεινη αλλα με 'μενα που δεν μπορεσα να συγκρατησω τον εαυτο μου.Που οταν ακουσα εκεινον τον βλακα να την αγγιζει παρα την θέλησή της ενιωσα να χανω τα λογικα μου.
Αφησα μια βρισια να βγει απο τα χειλη μου,μπηκα στο αμαξι και ξεχυθηκα στους σκοτεινους δρομους.