Lovers by Accident

Part 22

Ιφιγένεια

Για να μου πετάει τέτοιες μπηχτές, σημαίνει ότι σίγουρα κρυφάκουσε όσα είπαμε με το Δημήτρη για εκείνον. Προφανώς, άκουσε ότι δεν νιώθω τίποτα για εκείνον, αλλά και ότι δε μου αρέσει ο χαρακτήρας του. Μπορεί να μην τα εννοούσα...όμως, αφού δε με βλέπει ερωτικά, γιατί στο καλό ενοχλήθηκε τόσο; Στο κάτω κάτω...δικαίωμά μου να λέω ό,τι θέλω. 

Τον κοιτάζω, πλέον, πιο αποφασισμένη από πριν και παίρνω μια βαθιά αναπνοή. Δε θα τον αφήσω να μου ρίξει το φταίξιμο. Στο κάτω κάτω, ας μην κρυφάκουγε!

"Άρη...για ποιο λόγο έστησες αυτί; Μιλούσα με τον κολλητό μου και δεν είχες κανένα δικαίωμα να κρυφακούσεις όσα λέγαμε!" τον ρωτάω και ξύνει το σβέρκο του. 

"Πρώτον, δεν κρυφάκουγα! Σ-Σας άκουσα πριν μπω! Και δεύτερον, μιλούσατε για εμένα" μου αποκρίνεται και κουνάω το κεφάλι μου πέρα δώθε. 

"Και για εσένα να μιλούσαμε ρε Άρη...εσένα τι σε κόφτει;" τον ρωτάω όντας νευριασμένη με τη συμπεριφορά του. 

"Τι με νοιάζει; Σοβαρά τώρα; Αλήθεια ρωτάς τι με νοιάζει;" με ρωτάει με μεγαλύτερη ένταση στη φωνή του και τον αγριοκοιτάζω. 

"Ναι ρε Άρη; Για ποιον σκ*τά λόγο μου κάνεις κήρυγμα; Την γνώμη μου απλώς έλεγα στον φίλο μου. Δε νομίζω ότι πρέπει να νευριάζεις. Όπως εσύ έχεις σχηματίσει μια εικόνα για εμένα...έτσι και εγώ...έχω δημιουργήσει μια εικόνα για εσένα στο μυαλό μου". 

"Καταρχήν, κόψε αυτό το παραμύθι με το <ο Δημήτρης είναι κολλητός μου>, <είναι μόνο φίλος> και όλες αυτές τις μπούρδες! Όλες αυτές οι αγκαλιές και τα φιλιά στα μάγουλα...δεν είναι καθόλου φιλικά! Γιατί φοβάσαι τόσο πολύ να παραδεχτείς ότι καίγεσαι για το Δημήτρη και ότι εκείνον θες; Για ποιο λόγο...παίζεις έτσι μαζί μου;" τον ακούω να μου λέει και ξεροκαταπίνω. Θεέ μου! Τι στο καλό τον έχει πιάσει; Γιατί δε λέει να καταλάβει ότι δεν τρέχει τίποτα με το Δημήτρη; Γιατί μου λέει ότι παίζω μαζί του; Αφού δεν τον ενδιαφέρω την τύχη μου!

"Ακόμα και αν ήθελα το Δημήτρη ή αν ήμουν σε σχέση μαζί του, εσύ ποιο πρόβλημα θα είχες; Δεν είναι δικαίωμά μου; Δεν μπορώ να βγαίνω με όποιον θέλω; Γιατί θυμώνεις;" τον ρωτάω πιο εκνευρισμένη από ποτέ και το βλέμμα του δείχνει το ίδιο θυμωμένο. 

"Ξέρεις κάτι; Μπορείς να κάνεις ό,τι στο δι*ολο θέλεις! Μπορείς να αγκαλιάζεις όποιον θες, να μιλάς με όποιον θες, να φιλάς όποιον θες και να κοιμάσαι με όποιον γουστάρεις...ΌΜΩΣ...δε θέλω να μου συμπεριφέρεσαι όπως συμπεριφέρεσαι στους γκόμενους σου! Δε θέλω να μου δείχνεις ότι με βλέπεις...διαφορετικά...τη στιγμή που θέλεις μόνο να παίξεις!" μου τονίζει εξοργισμένος και βγαίνει από το δωμάτιο μέσα στα νεύρα, χτυπώντας με δύναμη την πόρτα.

Δεν το πιστεύω ότι μίλησε έτσι! Δεν μπορώ να χωνέψω ότι νευρίασε τόσο πολύ, για κάτι που δεν έπρεπε να είχε ακούσει εξαρχής! Τσατίστηκε για ποιον λόγο; Επειδή είπα ότι δε με ενδιαφέρει και ότι δεν τον βλέπω ερωτικά; Ή επειδή τον έχω φιλήσει στο μάγουλο και τον έχω ρωτήσει προσωπικά πράγματα; Γιατί στο καλό το πήρε τόσο στραβά; ΤΙ ΤΟΝ ΚΟΦΤΕΙ; 
Τα νεύρα μου! 

Καταβάλλω τεράστιες προσπάθειες να ηρεμήσω, αλλά στο μυαλό μου τριγυρίζουν συνεχώς τα λόγια του. Δεν τον έχω ξαναδεί τόσο νευριασμένο. Έπρεπε να ακούσει όσα είπα με το Δημήτρη; Έπρεπε...να μου μιλήσει έτσι; 

Πριν το καταλάβω, τα μάτια μου αρχίζουν να υγραίνονται, αλλά κάνω προσπάθειες να εξαφανίσω κάθε ίχνος στεναχώριας από αυτά. Δε θέλω να νομίζει ότι με επηρεάζει. Δε θέλω να ξέρει ότι με ενδιαφέρει. Δε χρειάζομαι κάποιον που δεν μπορεί να καταλάβει, ότι νοιάζομαι για εκείνον. Ίσως είναι καλύτερα έτσι. Ίσως δεν έπρεπε εξαρχής να έχω τόσο θάρρος μαζί του. 


----------

Άρης