Part 25

3.2K 277 25
                                        

Άρης

Την κρατάω σφικτά στην αγκαλιά μου και με αυτόν τον τρόπο της δείχνω ότι θα είμαι δίπλα της ό,τι και αν χρειαστεί. Ξέρω ότι με χρειάζεται. Καταλαβαίνω ότι με έχει ανάγκη. 

Δεν γνωρίζω πόση ώρα καθόμαστε αγκαλιασμένοι, όμως, δε θέλω να τη βγάλω από την αγκαλιά μου. Νομίζω ότι έχει ηρεμήσει, βέβαια, και αυτό με ανακουφίζει.
Τις τελευταίες μέρες παρατηρώ ότι το πιάτο με το φαγητό της είναι αφημένο πάνω στο κομοδίνο της και εντελώς ανέγγιχτο. Δεν μπορώ να τη βλέπω στεναχωρημένη...δε θέλω να είναι θλιμμένη. Μου έχει λείψει το χαμόγελό της.

Την απομακρύνω ελάχιστα από πάνω μου, αλλά δεν την αφήνω από την αγκαλιά μου.

"Λοιπόν...άκου τι θα κάνουμε!" ξεκινάω να της λέω και βλέπω τα μάτια της να λάμπουν. Θα ορκιζόμουν ότι η καρδιά μου έχασε έναν χτύπο.

"Τι έχεις στο μυαλό σου;" με ρωτάει και γελάω. Πού να ήξερες...

"Λέω να αφήσουμε για σήμερα τις ασκήσεις. Δε γίνεται να σε βάλω σε μια τέτοια διαδικασία τη στιγμή που δεν αισθάνεσαι καλά. Στην όλη προσπάθεια βελτίωσής σου παίζει σημαντικό ρόλο και η διάθεσή σου. Καλύτερα να χαλαρώσεις για σήμερα και θα κάνουμε τις ασκήσεις αύριο" της αποκρίνομαι και φαίνεται κάπως απογοητευμένη.

"Δηλαδή Άρη...θα φύγεις;" με ρωτάει και της χαμογελάω, καταλαβαίνοντας ότι νόμιζε πως θα φύγω.

"Δε σκεφτόμουν ακριβώς αυτό..." 

"Τότε; Θα μείνεις εδώ μαζί μου;" με ρωτάει και μπορώ να διακρίνω τον ενθουσιασμό στον τόνο της φωνής της. 

"Έλεγα, αν ήθελες, να φέρω το λάπτοπ μου από το γραφείο και να δούμε κάποια ταινία μαζί. Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να παραγγείλουμε και πίτσα, από τη στιγμή που η διατροφή σου, σου το επιτρέπει ως ένα βαθμό" της προτείνω και γουρλώνει τα μάτια της έκπληκτη. 

"Θες να δούμε μαζί ταινία και να φάμε πίτσα; Άρη έχεις πυρετό;" επαναλαμβάνει την πρότασή μου, μην πιστεύοντας ότι μόλις τώρα άκουσε κάτι τέτοιο. 

"Μια χαρά είμαι. Μήπως δε θέλεις;" τη ρωτάω.

"ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ; Μόλις τώρα μου είπες ότι θα καθίσεις μαζί μου. Για ποιο λόγο θα ήθελα να σου αρνηθώ;"

"Ίσως γιατί δε με συμπαθείς..." της λέω κοροϊδευτικά και βγαίνει από την αγκαλιά μου.  Τα μάτια της <κολλάνε> στα δικά μου.

"Είσαι χαζός! Αν δε σε συμπαθούσα...θα το καταλάβαινες!" μου αποκρίνεται και της χαμογελάω.

Lovers by AccidentDonde viven las historias. Descúbrelo ahora