Hindi parin ako makapaniwala dahil sa pagkakataong ito ay makikita mo talaga na ang seryoso ni Lydia ngayon. Kinakabahan rin ako kasi baka maghinala sila sa mga kilos ko. Agad naman akong lumabas sa kwarto at nakita ko si Lola Armenia.
"Halika Ghufelina, sa hardin tayo" sabi ni Lola Armenia na nakasandal sa pader.
"Simula ngayon maging kaaya-aya na ang mga kilos mo bilang Prinsesa" Sabi na naman ni Lydia
"Duh paulit-ulit?" sabi ko sa kanya at nag crossed arms. Napangiwi naman siya sa akin. Habang naglalakad kami ay nag-uusap kami tungkol sa kalokohan at katangahan ko kanina
"Talaga? Kahina-hinala ba ang mga kilos ko?" nag-alala Kong tanong.
"Oo!" Sabay sila sa pagsabi. Wow ha ganun ba ako katanga?
"Pero alam mo ba binibini? Nakakatawa ang iyong ginawa haha" Sabi naman ni Lola Armenia. Tapos napa hawak sa kaniyang bibig. Tsk pabebe.
"Oo nga binibini, di ko akalain na maging ganun ka katanga" Sabi naman ni Lydia Armenia at napatawa silang dalawa
"Sige pagtulungan niyo ko!! T__T" sabay hablot sa mga buhok nila.
"Wahhhhhh!! lola ohh, si Ghufelina" Sabi niya sabay pumiglas sa kasamaang palad ay nakawala sila sa hablot ko at napatakbo.
"Tumakbo na tayo Lydia baka mawalan Tayo ng buhok sa Binibining iyan!" Sabi pa ni Lola Armenia sabay tumawa at tumakbo. Kaya naiwan nalang akong maglakad. Minsan nakalimutan ko na nga Hindi pala ako nanggaling sa panahong ito.
Hiniram ko lang ang lahat ng ito kay Ghufelina. Being here is not that bad, may marami akong nakilala dito na mabait. Sa wakas may tao na ring tumulong sa akin kapag may problema ako.
Bukod kay Mommy Isabelle ay finally nakaramdam na ako ako ng pagmamahal na matagal ko ng hiningi ni Daddy.
May mga taong nakilala dito na ayaw kong iwan. Tulad ni Nanay Luciana na minahal ako bilang anak kahit na di ako totoong anak niya, ni Isabella na naging kaibigan ko rin sa madaling panahon at nakasama ko sa kalokohan ko na ginawa ko kay Prinsipe Leonardo.
Si Glezerina na kapatid ni Ghufelina, mapagmahal siya sa kaniyang kapatid matagal ko ng hiningi rin kay Kuya Cazumi.
Si Lola Armenia at Lydia na naging alalay ko sa tuwing may problema ako at iniintindi ang ugali ko.
Si Reyna Felicidad at Haring Gregorio na naging mapagmahal ni Glezerina.
Ang hindi ko lang gusto sa panahong ito ay ang dalawang Prinsipe. You know, I hate boys except sa Daddy at kuya ko.
Hindi ko pa nakwento kung bakit hate ko yung boys? Hahahaha so eto na..
Flashback
Naglalakad ako sa Parke. Ika 8 na taong gulang na ako ngayon. May mga lalaki na naglalaro ng bato lata. Wow gusto ko sumali sa kanila hehe.
"Mga bata, pasali" masaya kong Sabi sa kanila
"Hahahha bawal mga babae dito" sabi ng isang bata.
"Bakit naman? Pareho Lang naman tayong tao diba? Kaya palaro naman" Sabi ko naman sa kanila.
"Paano kung ayaw namin?", tanong ng isang batang lalaki at tinulak ako. Napadapa naman ako sa sahig.
BINABASA MO ANG
Amore Infinito | Completed |
Historical Fiction(A love story behind Philippine History) I'm Celestine Alfaro, 18 years of age I love books ,I hate boys and I'm NBSB dahil daw sa aking mala maldita kong katangian. I'm a big dissapointment to my dad. But One day, nagbago ang buhay ko nung ako ang...
