Amore Infinito | Completed |

CAPITULÒ 1

13 years Later

"Anak, Celestine? nandito na yung results sa board exam! Sabay sabay nating hanapin yung name mo with your kapatid and your father" Masayang sabi ni Mama, Nandito ako ngayon sa kwarto ko nagbabasa ng libro. Sa totoo lang kinabahan na ako.

"You really love history, come on itigil mo muna yung pagbabasa. Aren't you excited for the results?" Napa singhap nalang ako ng hangin.

"Mom, Do you think I can passed? I didn't even like my course. Why do you expect too much?" Napayuko nalang ako at randam ko na na gui-guilty siya kasi pinilit nila akong kumuha ng nursing na kurso kasi daw para makatulong ako sa hospital na pinatayo ni Papa.

"Yes of course, I believe in you. I'm sorry if nahihirapan ka". napatingin siya sa akin with malungkot na ekspresyon. Nakonsensya nalang ako at tinapik ang balikat niya

"I'm sorry mom if I say mean things. I'm just nervous but I will try my best to think positive. Gagawin ko ang lahat mapasaya Lang kayo". Napangiti naman si mama at niyakap ako

"Aww thank you baby, come let's go outside, I'm really excited na talaga" tapos sabay kaming lumabas sa kwarto. Habang pababa ako ng hagdan nakita ko si Dad na seryosong nakatingin sa akin. We're not that close kaya napayuko na naman ako.

"Okay since you are here. Let's start finding your name" lahat kami ay napatingin sa screen ng iPad ni daddy. Laking gulat naming lahat at tumingin silang lahat sa akin ng malaman naming...

"WALA ANG PANGALAN MO SA LISTAHAN" ang dating ng pagsabi ni daddy sa akin ng ganyan ay halatang nadismaya siya. Napapikit nalang ako, You're right, I'm a big disappointment to them. Sabi ko nga ba DI KO KAYA umiyak ako, di ko na mapigilan ang luha ko.

"You always make me so disappointed Celestine!!!" Sinigawan niya ako at dahil dun tumakbo ako patungong kwarto narinig ko ang sagutan nila ni mommy.

"How can you be so rude to your daughter?" Sabi ni mama

"She deserves it"
Napayakap ako ng mahigpit sa unan ko at dun binuhos ang aking mga luha. Yes Dad never ka naman naging proud sa'kin Puro lang mali ang nakikita mo. Mas mabuti pa si blah blah blah

"Celestine anak, lumabas ka dyan, wag mong talikuran daddy mo ha. Alam mo naman kung paano siya magalit diba?" Sabi ni mama na mahinhin ang boses

"Ate Celestine, you don't have to pressure yourself too much" Sabi naman ng nakababata kong kapatid.

"Don't be a burden to us", dagdag pa ng kuya ko.

Argg! Hanggang ngayon ba? Palagi nalang galit ang kuya ko at palagi niya ako inaasar. Parang sinisisi nya ako palagi sa lahat ng bagay.

"Shut up you f*cking brother!" Sigaw ko napatawa naman siya

"Don't overreact, dad can hear you"

"Celestine, how dare you! Don't cuss your brother. Where's your respect?" Sabi ni Daddy. Bakit Kung kailan ipinapalabas ko ang bad side ko dun naman siya susulpot? Why? That's why I'm the only one dad can see as a bad person.

"Open the door!! Celestine!!!" sigaw ni Dad na nasa pintuan. Agad kong binuksan ang pinto. Nakakatakot siyang sumigaw. Pagbukas ng pinto, nakayuko nalang ako.

"I will punish you for always giving me a disappointment, Celestine" Sabi ni daddy. Ngayon ko lang nakita na may dala dala siyang latigo. Pinalo niya ako at lahat ng yon ay tiniis ko. Lahat ng sakit sa bawat palo niya sa akin. Pagkatapos ng pagpalo niya nakita ko nalang na duguan na ang lahat ng damit ko.