Amore Infinito | Completed |

CAPITULÒ 19

"anong ebidensya?" , naguguluhan na tanong ni Nanay Luciana sa akin. Pati si Leonardo ay naguguluhan din. Isip isip ng palusot Celestine. GHAAAAAD!

"Ahmm-- mga ebidensya sa kagandahan ko hehe", Sabi ko sa kanila at nagbabasakali na effective ang palusot ko. Natawa naman silang lahat pati si Leonardo ay napa tsk tsk nalang.

"Akala ko naman kung ano na" sabi ni Nanay Luciana sa akin

"Kailangan pa ba ng ebidensya? Nasa mukha mo na oh!" , Natatawang Sabi ni Isabella. Tama ka so true! Maganda naman talaga si Ghufelina minsan Kasi kina career ko na ang pagiging Ghufelina sa panahong ito.

"Kwento mo naman sa akin mga nangyayari sa buhay mo ngayon binibini" request sa akin ng isang madre at Napa sang-ayon naman silang lahat.

"Oo naman" nakangiti kong sabi sa kanila at nakaypo na kaming lahat sa mesa. Nasa tabi ko si Leonardo ngayon, at talagang maninibago ka sa kaniya dahil sa katahimikan.

"Kwento mo rin sa min kung paano kayo naging kasintahan ni Leonardo" , nakangiting sabi ni Isabella. Laking gulat namang napatingin kami sa isa't isa ni Leonardo.

"Aherm aherm ahu" nabulunan ako sa sarili Kong laway. Pati si Leonardo ay napahaplos sa likod ko. Myghad sumusobra na to si Isabelle. Binigyan naman ako ng tubig ni Nanay Luciana.

"Aherm! Unang una sa lahat di kami magkasintahan ni Leonardo. Kaibigan ko lang talaga siya at Wala ng iba. Ikalawa, para mas gana ang aking pag kwento ay dapat walang magtatanong at magsasalita. Ikatatlo, Alam ko na di kayo maniwala sa mga pangyayari pero pakiusap maniwala kayo dahil nagsasabi ako ng totoo" , oo binigyan ko na sila ng rules Kasi for sure ang ingay naman nila.

"Masusunod po binibini" nakangiting sabi nila at lahat sila ay nakatingin sa akin at hinihintay ang pag kwento ko. Natutuwa ako sa kanila sa tuwing ikinuwento ko ang mga pangyayari dahil may minsan magugulat sila, may minsan matatawa aila at may minsan mag-alala sila.

"Totoo? Seryoso? Nagawa mo yun Kay Prinsipe Rhavene?" Hindi makapaniwalang tanong ng isang Madre sa akin.

"Oo seryoso" Sabi ko sa kaniya at di naman siya makapaniwala

"Hala bakit mo naman iyon nagawa? Naku!" Di parin makapaniwalang tanong ng isang Madre.

"Huwag kanang magtanong, nawawalan na ako ng ganang magkwento" Sabi ko sa kaniya pero di parin siya titigil.

"Sandali Lang, may tanon--" ,pinutol ko ang sasabihin niya.

"Susunod ka sa akin o babawian kita ng buhay?" tinaasan ko naman siya ng kilay at nagulat naman siya sa akin at Napa sign of the cross nalang. Nagulat silang lahat sa sinabi ko except ni Leonardo na napangisi nalang sa akin.

"Hoy Ghufelina! Ano kaba tinatakot mo si Maria!" , Suway ni Nanay Luciana sa akin.

"Ginagalit niya ako eh!" Depensa ko naman sa aking sarili at napa pout nalang ako.

"Sige na binibini. Pagpatuloy muna" nakangiting sabi ni Isabella na enjoy na enjoy sa mga kwento ko.

Lahat naman sila ay napatawa ng ikinuwento ko na ang pagiging fighter namin ni Leonardo dati. Hahaha puno ng halakhak ang dormitoryo. Napaisip na naman ako na Sana yung mga tao na kaharap ko ngayon ay habang buhay kong makakasama.