Persephone {AyBar} +18

İsabet...

Gözlerimin önünde alevler içinde yanan biri,canmdan çok sevdiğim biri beni çok mu üzerdi?Çok üzmezdi,öldürürdü.Kalbim karşımdakı görüntü kadar yangın yeriydi.Onun ellerinden tutabilseydim,o patlamada bende ölseydim keşke.

Bir yanım deli gibi mutlu olurken,diger yanım saatli bomba gibi kalbimin içinde beni hüzüne boğuyordu.Tüm hayatım böyle geçiyordu.Her geçen gün Barış için korkumu daha çok hissediyordum.Avuç içlerimi taşlı yola bastırıp çığlk çığlığa ağlıyordum.İçim yanıyordu.Ona canımın içi derken şaka yapmıyordum.Canımın canı çıkmştı ve ben bunu iliklerime kadar hissediyordum

Annemin topuklu ayakkabısının sesini duydum.Kötü haldeydim ama kendimi umursamyordum.Keşke yanında olabilseydim,keşke o arabada bende olsaydım.Keşke patlarken yaşadığı acıyı kendime pay edebilseydim.Keşke taşıdığı yüklerden birazını omuzuma alsaydım,kendi omuzuma yükleseydim.Belki canı daha az acırdı,belki canım daha az acırdı.

Yavaşca kafamı kaldırdığımda yaşlı gözlerle anneme nefretle baktım.Evet beni doğuran kadından nefret ediyordum.Beni bıraktığı için,benim canımı yaktığı için,benim sevdiğim adamı benden aldığı için.

Tek umudum bunu yapmamış olmasıydı.Biri şaka olduğunu söylesin bana.Karşımda siyah pantolonlu bacağı durduğunda firar eden göz yaşlarıma engel olamadan onun bacaklarına sarıldım.

Sevgilim özür dilerim birinin karşısında diz çöktüm

Senin için

Annem şok olmuştu bunu hisedebiliyordum.Onun bacaklarına sarılmış halde onu silkip bağırdım

-Bunu bana yapmadığını söyle.Barışım o arabada olmadığımı söyle.Yalvarıyorum ona dokunmadım de

Annemin parmaklarını saçlarımda hissetdim.Ben burada ağlamaktan canımı verirken,onun yüzünde bir tek mimik bile oynamamıştı.Annem bu değildi.Benim annem bu olamazdı

-Anne yapmadım de.Ben nefes alamıyorum.Ben ölüyorum.Beni öldürmediğini söyle

Hiç bir şey söylemiyordu sarıldığım bacaklarını bırakıp yerimde doğruldum.Biraz geriye gittikden sonra bağırdım

-Allah hepinizin belasını versin.Böyle yapınca sizinle geleceğimi mi sanıyorsunuz?Çok yanılıyorsunuz.Ben tek gittiğim yer Barışın yanı olur bundan sonra

Annem elini uzatarak bana doğru geldiğinde bende adım adım geriye gidiyordum.Etrafımı annemlerin korumaları sarmıştı

-Aycan artık tüm hikaye bitti.Benimle geleceksin ve yeni hikayen başlayacak

-Benim Barışsız hikayemin tek sayfası bile yazılamaz.

Göz yaşımı elimin arkasıyla silip,ağlamaktan yüzüme yapışan ıslak saçlarımı geriye çektim.Arkamı dönüp yanan arabaya taraf gideceğim sırada bir koruma kolumdan tuttu ve annem bağırdı

-Bir yere gidemezsin,bizimle geleceksin.Her şeyi anlatacağım sana

Korumanın eli arasından kolumu çekmeye çalışırken kirli sakallı adam kolumu acıtırcasına tutuyordu.Bana dokunmak yasaktı.Bu emr Barışındı.

Neredesin,sevgilim?

Ben çok korkuyorum

Dolu gözlerle adama bakıp dişlerimin arasından tısladım

-Dokunma bana