Persephone {AyBar} +18

Kaybetmek...

Aycan
Ruhumu kıskaca koyulmuş gibi hiss ediyordum.Tüm kötü olaylar bana denk geliyordu.Yerde yatan Bilale sulu gözlerle bakıyordum.Cebimdeki telefonu açıp Barışı arayacakken 10 tane kostümlü adamın başıma çullandığını gördüm.İki tanesi kolumdan tutunca bağırmaya başladım

-Bırakın beni siz kimsiniz

-Biz Barış beyin adamlarıyız sizi buradan uzaklaştırmamız lazım

Siren sesini duyunca gözlerim ambulansa doğru çevrilmişti.Polislerde onlarda beraber geliyordu.

-Lütfen Aycan hanım bizimle gelin

Güvenemiyordum.Ya Barışın adamları değilse ne yapardım.Elime telefonu alıp Barışı aradım.Polisler yanımıza gelince adamlar beni bırakmıştı.Bilali sedyeye koyunca Barış açmıştı.Hıçkırarak konuşmaya başladım

-B-Barış Bilal vuruldu.Polislerde burada

Polisler bana doğru gelince hayretle onlara baktım.Korumalar önüme geçince polisle konuşmaya başladılar.Barış telefonda "Aycan" diye seslensede cevab veremiyordum.Koruma arkadan kulağıma doğru fısıldadı

-Senin hiç bir şeyden haberin yok her şey biranda oldu. Bilal senin şöförün.Koruma falan söyleme.Bizde burada çalışanız

Başımı hızla salladığımda önümdeki korumalar çekilmiş iki tane polis önüme geldi

-Bizimle ifade vermeye gelmeniz gerek

Konuşmama bile müsade etmeden kolumdan tutdular.Nutkum tutulmuştu.Şoka girmiştim ne yapacağımı bilmiyordum.Barışı görmemle polislerin ellerinden kutulup Barışa sarıldım.Ağlarken arkadan saçlarımı okşuyordu

-Korkma bak buradayım

Polisler arkadan bize seslenince ayrılmıştık.Barış benim önüme geçerek polislerle konuşmuştu

-Aycanın ifade vermesi zorunlu mu?Perişan olmuş burada alsanız karakola gelmese olur mu?

İlk kez Barışın hiç kızmadan soru sorduğunu görüyordum.

-Malasef prosedür gereği gelmesi lazım.

Başını sallayıp benim yüzümü avuçları arasına aldı

-Gitmek istemiyorsan burayı yıka bilirim

-Giderim sen Bilali yalnız bırakma

Polis arabasına bindiğimde Barışda hemen arkamca gelmişti.Karakola geldiğimde ifade verdikden sonra beni bırakmışlardı.Odadan çıktığımda duvara yaslanmış şekilde Barış beni bekliyordu.Kollarını açınca bana doğru hemen oraya kendimi yerleştirmiştim.

-Bunlar geçicek di mi?Bir gün bizde normal hayat yaşıcaz

Barış beni cevapsız bırakıp elimi tutarak karakoldan çıkarmıştı beni.Aklımda tek soru vardı neden Bilali vurmuştular.Beni vurmaları gerekmez miydi?Arabaya biner binmez kendimi cama yaslayıp yolu izlemeye başladım

-Bilali vuran adamı öldürmüşler

-Kim?

-Ben aslında seni sadece Bilale emanet etmiyorum gittiğin her yerde etrafında on beş tane koruma oluyor.O adam Bilali vurunca bizimkilerde onu vurmuş.

Başımı salladığımda kendimi boş hissediyordum.Beni eve getirince arabadan inmiş kapıyı açmış girmemi sağlamıştı.Saçıma öpücük kondurup kapıyı kapatacekken onu durdurdum

-Bilalden haber olunca beni ara

-Hastaneye gidiyorum.Bir şey olursa ararım

İçeri adım attığımda evi bu kadar boş hissetmemiştim.Beni vura bilirlerdi.Bilal ölürse hepsi benim yüzümden olucaktı.Banyoya girip sıcak suyu açıp altına girdiğimde sadece düşünüyordum.